This document is for an old version of Python that is no longer supported. You should upgrade, and read the Mevcut kararlı sürüm için olan Python dokümantasyonunu okumalısın..

# Gömülü Fonksiyonlar

Python yorumlayıcısı, içinde gömülü olarak gelen ve her zaman kullanılabilen bir dizi fonksiyon ve tür barındırır. Burada alfabetik sıraya göre listelenmiştir.

|  | Gömülü Fonksiyonlar |  |
--- | --- | --- | --- | ---
`abs()` | `delattr()` | `hash()` | `memoryview()` | `set()`
`all()` | `dict()` | `help()` | `min()` | `setattr()`
`any()` | `dir()` | `hex()` | `next()` | `slice()`
`ascii()` | `divmod()` | `id()` | `object()` | `sorted()`
`bin()` | `enumerate()` | `input()` | `oct()` | `staticmethod()`
`bool()` | `eval()` | `int()` | `open()` | `str()`
`breakpoint()` | `exec()` | `isinstance()` | `ord()` | `sum()`
`bytearray()` | `filter()` | `issubclass()` | `pow()` | `super()`
`bytes()` | `float()` | `iter()` | `print()` | `tuple()`
`callable()` | `format()` | `len()` | `property()` | `type()`
`chr()` | `frozenset()` | `list()` | `range()` | `vars()`
`classmethod()` | `getattr()` | `locals()` | `repr()` | `zip()`
`compile()` | `globals()` | `map()` | `reversed()` | `__import__()`
`complex()` | `hasattr()` | `max()` | `round()` |

`abs`(x)

  Bir sayının mutlak değerini döndürür. Argüman bir tam sayı, gerçel sayı veya `__abs__()` ‘i uygulayan bir nesne olabilir. Eğer argüman bir karmaşık sayıysa, onun büyüklüğü döndürülür.

`all`(iterable)

  Eğer iterable ‘ın tüm elementleri doğruysa, `True` döndürür. Şuna eşdeğerdir:

      def all(iterable):
          for element in iterable:
              if not element:
                  return False
          return True

`any`(iterable)

  Eğer iterable ‘ın elementlerinden herhangi biri doğru ise `True` döndürür. Eğer iterable boş ise, `False` döndürür. Şuna eşittir:

      def any(iterable):
          for element in iterable:
              if element:
                  return True
          return False

`ascii`(object)

  As `repr()`, return a string containing a printable representation of an object, but escape the non-ASCII characters in the string returned by `repr()` using `\x`, `\u` or `\U` escapes. This generates a string similar to that returned by `repr()` in Python 2.

`bin`(x)

  Bir tam sayıyı, ön eki “0b” olan ikili bir dizeye dönüştürür. Sonuç geçerli bir Python ifadesidir. Eğer x bir Python `int` nesnesi değilse, tam sayı döndüren bir `__index__()` metodu tanımlaması gerekir. Bazı örnekler:

      >>> bin(3)
      '0b11'
      >>> bin(-10)
      '-0b1010'

  If prefix “0b” is desired or not, you can use either of the following ways.

      >>> format(14, '#b'), format(14, 'b')
      ('0b1110', '1110')
      >>> f'{14:#b}', f'{14:b}'
      ('0b1110', '1110')

  Ayrıca daha fazla bilgi için `format()` ‘a bakabilirsiniz.

class `bool`([x])

  Return a Boolean value, i.e. one of `True` or `False`. x is converted using the standard truth testing procedure. If x is false or omitted, this returns `False`; otherwise it returns `True`. The `bool` class is a subclass of `int` (see Sayısal Türler — int, float, complex). It cannot be subclassed further. Its only instances are `False` and `True` (see Boolean Değerleri).

  3.7 sürümünde değişti: x artık yalnızca konumsal bir parametredir.

`breakpoint`(*args, **kws)

  This function drops you into the debugger at the call site. Specifically, it calls `sys.breakpointhook()`, passing `args` and `kws` straight through. By default, `sys.breakpointhook()` calls `pdb.set_trace()` expecting no arguments. In this case, it is purely a convenience function so you don’t have to explicitly import `pdb` or type as much code to enter the debugger. However, `sys.breakpointhook()` can be set to some other function and `breakpoint()` will automatically call that, allowing you to drop into the debugger of choice.

  `breakpointhook` parametresi ile denetleme olayı `builtins.breakpoint` ortaya çıkartır.

  3.7 sürümüyle geldi.

class `bytearray`([source[, encoding[, errors]]])

  Baytlardan oluşan yeni bir dizi döndürür. `bytearray` sınıfı 0 <= x < 256 aralığındaki tam sayılardan oluşan değişebilir bir dizedir. Değiştirilebilir Dizi Tipleri ‘da tarif edildiği gibi değişebilir dizeler klasik metotlarının çoğuna sahiptir. `bytes` tipinin sahip olduğu metotlar için, Bytes and Bytearray Operations ‘a bakınız.

  Opsiyonel source parametresi diziyi birkaç farklı şekilde başlatmak için kullanılabilir:

  - Eğer bir string ise, encoding (ve istenirse, errors) parametrelerini de vermelisiniz; sonrasında `bytearray()` `str.encode()` kullanarak dizeyi bayta çevirecektir.

  - Eğer bir integer ise, dizi bu boyuta göre null baytlar ile doldurulur.

  - Eğer arabellek arayüzü ‘ne uyan bir objeyse, bayt dizisini başlatmak için bir salt okunur arabellek kullanılır.

  - Eğer iterable ise, 0 <= x < 256 aralığındaki dizinin başlangıç içeriği olan tam sayılardan oluşan bir yinelenebilir nesne olmalıdır.

  Argüman yoksa, boyutu 0 olan bir dizi oluşturulur.

  Binary Sequence Types — bytes, bytearray, memoryview ve Bytearray Objects ‘a bakınız.

class `bytes`([source[, encoding[, errors]]])

  Return a new “bytes” object, which is an immutable sequence of integers in the range `0 <= x < 256`. `bytes` is an immutable version of `bytearray` – it has the same non-mutating methods and the same indexing and slicing behavior.

  Buna göre, yapıcı argümanları `bytearray()` için yorumlanır.

  Bayt nesneleri değişmez değerler ile de oluşturulabilir, String and Bytes literals ‘a bakınız.

  Ayrıca Binary Sequence Types — bytes, bytearray, memoryview, Bytes Objects, ve Bytes and Bytearray Operations ‘a bakınız.

`callable`(object)

  Eğer object argümanı çağrılabilir ise, `True` , değilse `False` döndürür. Eğer `True` döndürür ise, bir çağrının başarısız olması hala mümkündür, `False` döndürdüğü takdirde, object çağrısı hiçbir zaman başarılı olamaz. Sınıfların ve örneklerin (Sınıflarında `__call__()` metodu varsa) çağrılabilir olduğunu not edin. Bir sınıfı çağırmak sınıftan türeyen yeni bir örnek döndürür.

  3.2 sürümüyle geldi: Bu fonksiyon Python 3.0 versiyonunda kaldırılmıştı ama Python 3.2 versiyonunda geri getirildi.

`chr`(i)

  Unicode kod noktası i tamsayısı olan bir karakteri temsil eden dizeyi döndürür. Örneğin, `chr(97)` , `'a'` dizesini döndürürken, `chr(8364)` , `'€'` dizesini döndürür. Bu fonksiyon, `ord()` ‘un tam tersidir.

  Argüman için geçerli değer 0 ile 1.114.111 arasındadır (16’lık sayı sisteminde 0x10FFFF). Eğer i aralığın dışında ise `ValueError` hatası ortaya çıkar.

`@``classmethod`

  Bir metodu sınıf metoduna dönüştürür.

  A class method receives the class as implicit first argument, just like an instance method receives the instance. To declare a class method, use this idiom:

      class C:
          @classmethod
          def f(cls, arg1, arg2): ...

  `@classmethod` formu, bir decorator fonksiyonudur. – detaylar için Function definitions ‘a bakınız.

  Bir sınıf metodu sınıf (`C.f()` gibi) veya örnek (`C().f()` gibi) üzerinden çağırılabilir. Örnek, sınıfı dışında yoksayılır. Eğer bir sınıf metodu türetilmiş bir sınıf için çağrılırsa, türetilmiş sınıf nesnesi örtük ilk argüman olarak geçer.

  Sınıf metotları C++ ve Java static metotlarından farklıdır. Eğer bunları kullanmak isterseniz, bu bölümdeki `staticmethod()` kısmına bakınız. Sınıf metotları hakkında daha fazla bilgi için, The standard type hierarchy ‘a bakınız.

  3.9 sürümünde değişti: Sınıf metotları artık `property()` gibi diğer descriptors ‘ları sarmalayabilir.

`compile`(source, filename, mode, flags=0, dont_inherit=False, optimize=-1)

  source ‘ı bir koda veya AST nesnesine derler. Kod nesneleri `exec()` veya `eval()` fonksiyonları kullanılarak çalıştırılabilir. source normal bir dize, bayt dizesi veya bir AST nesnesi olabilir. AST nesneleriyle nasıl çalışılacağını öğrenmek için `ast` modülüne bkz.

  filename argümanı kodun okunduğu dosyayı vermelidir; eğer bir dosyadan okunmuyorsa ayırtedilebilir bir değer verebilirsin (genellikle `'<string>'` kullanılır).

  mode argümanı hangi türden kodun derleneceğini belirtir; eğer source bir dizi ifadeden oluşuyorsa `'exec'` , eğer tek bir ifadeden oluşuyorsa `'eval'` , veya tek bir etkileşimli ifadeden oluşuyorsa `'single'` olabilir (ikinci durumda, “None” dışında bir değere sahip ifadeler yazdırılacaktır).

  flags ve dont_inherit opsiyonel argümanları hangi derleyici seçenekleri ‘ın aktive edilmesi gerektiğini ve hangi gelecekteki özellikler ‘e izin verileceğini kontrol eder. İkisi de verilmediyse (veya ikisi de sıfır ise) kod, `compile()` ‘ı çağıran kodu etkileyen aynı bayraklarla derlenir. Eğer flags argümanı verilip dont_inherit verilmediyse (veya sıfırsa), derleyici seçenekleri ve gelecek ifadeleri flags argümanı tarafından belirtilirler, her türlükullanılacak olanlara ek olarak kullanılır. Eğer dont_inherit sıfırdan farklı bir tamsayıysa, flags argümanı da odur. – çevreleyen koddaki bayraklar (gelecekteki özellikler ve derleyici seçenekleri) yoksayılır.

  Derleyici seçenekleri ve gelecek ifadeleri, birden fazla seçeneği belirlemek için bit düzeyinde VEYA’lanabilen bitler tarafından belirlenirler. Gelecekteki belirli bir özelliği belirtmek için gereken bit alanı, `__future__` modülündeki `_Feature` örneğinde `compiler_flag` niteliği olarak bulunabilir. Derleyici bayrakları , `ast` modülünde `PyCF_` öneki ile bulunabilir.

  optimize argümanı derleyicinin optimizasyon seviyesini belirler; `-1` varsayılan değeri, `-O` seçenekleri tarafından verilen yorumlayıcının optimizasyon seviyesini seçer. Belli seviyeler: `0` (optimizasyon yok; `__debug__` doğru), `1` (iddialar kaldırılır, `__debug__` yanlış) veya `2` (Ekstradan doküman dizeleri de kaldırıldı).

  Bu fonksiyon derlenmiş kaynak geçerli değil ise `SyntaxError` , null baytlar içeriyorsa `ValueError` hatalarını ortaya çıkarır.

  Python kodunu onun AST temsiline ayrıştırmak isterseniz, `ast.parse()` ‘a bakınız.

  `source` ve `filename` argümanlarıyla denetleme olayı `compile` ortaya çıkartır.

  Not

  `'single'` veya `'eval'` modunda çok satırlı bir dize derleneceğinde, giren veri en az bir yeni satır karakteri ile sonlandırılmalıdır. Bu `code` modülündeki tamamlanmış ve tamamlanmamış ifadelerin tespitini kolaylaştırmak içindir.

  Uyarı

  Python’un AST derleyicisindeki yığın derinliği sınırlamaları nedeniyle yeterince büyük/karmaşık bir dizeyi bir AST nesnesine derlerken Python yorumlayıcısını çökertmek mümkündür.

  3.2 sürümünde değişti: Allowed use of Windows and Mac newlines. Also input in `'exec'` mode does not have to end in a newline anymore. Added the optimize parameter.

  3.5 sürümünde değişti: Önceden, source , null baytlar içeriyorsa `TypeError` hatası ortaya çıkardı.

  3.8 sürümüyle geldi: `ast.PyCF_ALLOW_TOP_LEVEL_AWAIT` artık üst düze `await`, `async for`, ve `async with` desteğini etkinleştirmek için bayraklarla iletilebilir.

class `complex`([real[, imag]])

  real + imag*1j değeriyle bir karmaşık sayı döndürür veya dize veya sayıyı karmaşık sayıya dönüştürür. Eğer ilk parametre dize ise, karmaşık sayı olarak yorumlanır ve fonksiyon ikinci bir parametre olmadan çağrılmalıdır. İkinci parametre asla dize olamaz. Her argüman bir sayısal çeşit olabilir (karmaşık sayılar dahil). Eğer imag atlandıysa, varsayılan olarak sıfır alınır ve yapıcı metot `int` ve `float` gibi sayı dönüştürme işlevi görür. Eğer iki argüman da atlandıysa, `0j` döndürür.

  Genel bir python nesnesi `x` için, `complex(x)` , `x.__complex__()` ‘i temsil eder. Eğer `__complex__()` tanımlanmadıysa, `__float__()` ‘a geri döner. `__float__()` tanımlanmadıysa, `__index__()` ‘e geri döner.

  Not

  Bir dize dönüştürürken, dizenin, merkezi `+` veya `-` operatörünün etrafında boşluk içermemelidir. Örnek olarak, `complex('1+2j')` uygun, ama `complex('1 + 2j')` `ValueError` hatası ortaya çıkarır.

  Karmaşık tür, Sayısal Türler — int, float, complex kısmında açıklanmıştır.

  3.6 sürümünde değişti: Rakamların, kod sabitlerinde olduğu gibi alt çizgi ile gruplandırılmasına izin verilir.

  3.8 sürümünde değişti: Eğer `__complex__()` ve `__float__()` tanımlanmadıysa, `__index__()` ‘e geri döner.

`delattr`(object, name)

  This is a relative of `setattr()`. The arguments are an object and a string. The string must be the name of one of the object’s attributes. The function deletes the named attribute, provided the object allows it. For example, `delattr(x, 'foobar')` is equivalent to `del x.foobar`.

class `dict`(**kwarg)
class `dict`(mapping, **kwarg)
class `dict`(iterable, **kwarg)

  Yeni bir sözlük yaratır. `dict` nesnesi bir sözlük sınıfıdır. Bu sınıf hakkındaki dökümantasyon için `dict` ve Mapping Types — dict ‘e bakınız.

  Diğer konteynerler için dahili `list` , `set` , `tuple` sınıfları ve `collections` modülüne bakınız.

`dir`([object])

  Argüman yoksa, mevcut yerel kapsamdaki isimleri liste olarak döndürür. Argüman varsa, o nesne için geçerli özelliklerin bir listesini döndürmeye çalışır.

  Eğer nesne `__dir__()` adında bir metoda sahipse, bu metot çağrılır ve nesnenin özelliklerinin listesini döndürmelidir. Bu, özel bir `__getattr__()` veya `__getattribute__()` fonksiyonunu uygulayan nesnelerin, `dir()` ‘in özellikleri bildirme şeklini özelleştirmesine izin verir.

  If the object does not provide `__dir__()`, the function tries its best to gather information from the object’s `__dict__` attribute, if defined, and from its type object. The resulting list is not necessarily complete, and may be inaccurate when the object has a custom `__getattr__()`.

  Varsayılan `dir()` mekanizması, eksiksiz bilgi yerine en alakalı bilgiyi üretmeye çalıştığı için farklı nesne türleriyle farklı çalışır:

  - Eğer nesne bir modül nesnesiyse, liste modülün özelliklerinin isimlerini içerir.

  - Eğer nesne bir tür veya sınıf nesnesiyse, liste onun özelliklerini ve yinelemeli olarak tabanlarının özelliklerini içerir.

  - Aksi takdirde, liste nesnenin özelliklerini, sınıfının özelliklerini ve yinelemeli olarak sınıfının temel sınıflarının özelliklerini içerir.

  Sonuç listesi alfabetik olarak sıralanmıştır. Örnek olarak:

      >>> import struct
      >>> dir()   # show the names in the module namespace
      ['__builtins__', '__name__', 'struct']
      >>> dir(struct)   # show the names in the struct module
      ['Struct', '__all__', '__builtins__', '__cached__', '__doc__', '__file__',
       '__initializing__', '__loader__', '__name__', '__package__',
       '_clearcache', 'calcsize', 'error', 'pack', 'pack_into',
       'unpack', 'unpack_from']
      >>> class Shape:
      ...     def __dir__(self):
      ...         return ['area', 'perimeter', 'location']
      >>> s = Shape()
      >>> dir(s)
      ['area', 'location', 'perimeter']

  Not

  Çünkü `dir()`, öncelikle etkileşimli bir komut isteminde kullanım kolaylığı sunmak amacıyla sağlanır. Titizlikle ve tutarlı bir isim kümesi sağlamaktansa ilginç bir isim kümesi sağlar, Detaylı davranışlı sürümler arasında değişikliğe uğrayabilir. Örnek olarak, argüman sınıf ise metasınıf özellikleri sonuç listesinde yer almaz.

`divmod`(a, b)

  Take two (non complex) numbers as arguments and return a pair of numbers consisting of their quotient and remainder when using integer division. With mixed operand types, the rules for binary arithmetic operators apply. For integers, the result is the same as `(a // b, a % b)`. For floating point numbers the result is `(q, a % b)`, where q is usually `math.floor(a / b)` but may be 1 less than that. In any case `q * b + a % b` is very close to a, if `a % b` is non-zero it has the same sign as b, and `0 <= abs(a % b) < abs(b)`.

`enumerate`(iterable, start=0)

  Bir numaralandırma nesnesi döndürür. iterable bir dize, iterator veya tekrarlamayı destekleyen başka bir nesne olmalıdır. Yineleyicinin by `enumerate()` tarafından döndürülen `__next__()` metodu bir sayıyı (varsayılan olarak 0 olan start ‘dan) ve iterable üzerinde yinelemeden elde edilen değerleri içeren bir demet döndürür.

      >>> seasons = ['Spring', 'Summer', 'Fall', 'Winter']
      >>> list(enumerate(seasons))
      [(0, 'Spring'), (1, 'Summer'), (2, 'Fall'), (3, 'Winter')]
      >>> list(enumerate(seasons, start=1))
      [(1, 'Spring'), (2, 'Summer'), (3, 'Fall'), (4, 'Winter')]

  Şuna eşittir:

      def enumerate(sequence, start=0):
          n = start
          for elem in sequence:
              yield n, elem
              n += 1

`eval`(expression[, globals[, locals]])

  Argümanlar bir dize veya opsiyonel global ve yerel değişkenler olabilir. Sağlanırsa, globals bir sözlük olmalıdır. Sağlanırsa, locals herhangi bir haritalama nesnesi olabilir.

  The expression argument is parsed and evaluated as a Python expression (technically speaking, a condition list) using the globals and locals dictionaries as global and local namespace. If the globals dictionary is present and does not contain a value for the key `__builtins__`, a reference to the dictionary of the built-in module `builtins` is inserted under that key before expression is parsed. This means that expression normally has full access to the standard `builtins` module and restricted environments are propagated. If the locals dictionary is omitted it defaults to the globals dictionary. If both dictionaries are omitted, the expression is executed with the globals and locals in the environment where `eval()` is called. Note, eval() does not have access to the nested scopes (non-locals) in the enclosing environment.

  Dönen değer değerlendirilmiş ifadenin sonucudur. Söz dizimi hataları, istisnalar olarak rapor edilir. Örnek:

      >>> x = 1
      >>> eval('x+1')
      2

  This function can also be used to execute arbitrary code objects (such as those created by `compile()`). In this case pass a code object instead of a string. If the code object has been compiled with `'exec'` as the mode argument, `eval()`’s return value will be `None`.

  Hints: dynamic execution of statements is supported by the `exec()` function. The `globals()` and `locals()` functions returns the current global and local dictionary, respectively, which may be useful to pass around for use by `eval()` or `exec()`.

  Sadece kalıp içeren ifadelerle dizeleri güvenli bir şekilde değerlendirebilen bir fonksiyon arıyorsanız, `ast.literal_eval()` ‘a bakınız.

  `code_object` argümanıyla bir denetleme olayı `exec` hatası ortaya çıkarır.

`exec`(object[, globals[, locals]])

  Bu fonksiyon Python kodunun dinamik çalıştırılmasını destekler. object bir kod objesi veya dize olmalıdır. Dize ise, dize daha sonra yürütülen bir Python ifadeleri paketi olarak ayrıştırılır (bir sözdizimi hatası olmadıkça). 1 eğer bir kod objesiyse, sadece çalıştırılır. Her durumda, çalıştırılacak kodun dosya girişi olarak geçerli olması beklenir (Referans Kılavuzundaki File input kısmına bakınız). `nonlocal`, `yield`, ve `return` ifadelerinin `exec()` fonksiyonuna geçirilen kod kaynağında bile fonksiyonlar dışında kullanılamayacağını unutmayınız. Döndürülen değer `None` ‘dır.

  In all cases, if the optional parts are omitted, the code is executed in the current scope. If only globals is provided, it must be a dictionary (and not a subclass of dictionary), which will be used for both the global and the local variables. If globals and locals are given, they are used for the global and local variables, respectively. If provided, locals can be any mapping object. Remember that at module level, globals and locals are the same dictionary. If exec gets two separate objects as globals and locals, the code will be executed as if it were embedded in a class definition.

  Eğer globals sözlüğü `__builtins__` anahtarı için bir değer içermiyorsa, bu anahtarın altına bir referans yerleşik modül `builtins` ‘in sözlüğüne eklenir. Bu şekilde, kendi `__builtins__` sözlüğünüzü `exec()` ‘e geçirmeden önce globals içine ekleyerek yürütülen kod için hangi yerleşiklerin mevcut olduğunu kontrol edebilirsiniz.

  `code_object` argümanıyla bir denetleme olayı `exec` hatası ortaya çıkarır.

  Not

  Yerleşik `globals()` ve `locals()` fonksiyonları mevcut global ve yerel sözlüğü sırasıyla döndürür. Bu, `exec()` ‘e ikinci ve üçüncü argüman olarak kullanılmak üzere geçirmek için yararlı olabilir.

  Not

  Varsayılan locals davranışı aşağıda `locals()` fonksiyonu için açıklandığı gibi: varsayılan locals sözlüğünde değişiklik yapılmaya çalışılmamalıdır. `exec()` fonksiyonu değer döndürdükten sonra kodun locals üzerindeki etkilerini görmeniz gerekiyorsa, açık bir local sözlüğü geçirin.

`filter`(function, iterable)

  function ‘ın doğru döndürdüğü iterable ögelerinden bir yineleyici oluşturun. iterable bir dizi, yinelemeyi destekleyen bir konteyner veya bir yineleyici olabilir. Eğer function `None` ise, fonksiyon gelen parametreler üzerinde bir değişiklik yapmaz. iterable ‘ın tüm yanlış elementleri silinir.

  Eğer fonksiyon `None` değilse ve `(item for item in iterable if item)` için fonksiyon `None` ise, `filter(function, iterable)` ‘ın bir üretici ifadesine `(item for item in iterable if function(item))` eşit olduğunu unutmayın.

  function ‘ın yanlış döndürdüğü iterable öğelerini döndüren tamamlayıcı fonksiyon için `itertools.filterfalse()` ‘a bakınız..

class `float`([x])

  Bir numara veya string x ‘ten oluşturulan bir reel sayı döndürür.

  If the argument is a string, it should contain a decimal number, optionally preceded by a sign, and optionally embedded in whitespace. The optional sign may be `'+'` or `'-'`; a `'+'` sign has no effect on the value produced. The argument may also be a string representing a NaN (not-a-number), or a positive or negative infinity. More precisely, the input must conform to the following grammar after leading and trailing whitespace characters are removed:

      sign           ::=  "+" | "-"
      infinity       ::=  "Infinity" | "inf"
      nan            ::=  "nan"
      numeric_value  ::=  floatnumber | infinity | nan
      numeric_string ::=  [sign] numeric_value

  Here `floatnumber` is the form of a Python floating-point literal, described in Floating point literals. Case is not significant, so, for example, “inf”, “Inf”, “INFINITY” and “iNfINity” are all acceptable spellings for positive infinity.

  Aksi takdirde, argüman bir tam sayı veya reel sayıysa, aynı değerde reel sayı döndürülür. Eğer argüman Python reel sayı aralığının dışındaysa, `OverflowError` hatası ortaya çıkar.

  Genel bir Python nesnesi `x` için, `float(x)`, `x.__float__()` fonksiyonuna delege eder. Eğer `__float__()` tanımlanmamışsa, `__index__()` ‘e geri döner.

  Argüman verilmediyse, `0.0` döndürülür.

  Örnekler:

      >>> float('+1.23')
      1.23
      >>> float('   -12345\n')
      -12345.0
      >>> float('1e-003')
      0.001
      >>> float('+1E6')
      1000000.0
      >>> float('-Infinity')
      -inf

  Float tipi Sayısal Türler — int, float, complex kısmında açıklandı.

  3.6 sürümünde değişti: Rakamların, kod sabitlerinde olduğu gibi alt çizgi ile gruplandırılmasına izin verilir.

  3.7 sürümünde değişti: x artık yalnızca konumsal bir parametredir.

  3.8 sürümünde değişti: `__float__()` tanımlanmadıysa, `__index__()` konumuna geri döner.

`format`(value[, format_spec])

  Convert a value to a “formatted” representation, as controlled by format_spec. The interpretation of format_spec will depend on the type of the value argument, however there is a standard formatting syntax that is used by most built-in types: Format Specification Mini-Language.

  Varsayılan format_spec, `str(value)` fonksiyonunu çağırmakla aynı etkiyi gösteren boş bir dizedir.

  `format(value, format_spec)` çağrısı, değerin `__format__()` metodunu ararken örnek sözlüğü atlayan `type(value).__format__(value, format_spec)` biçimine çevrilir. Eğer metot araması `object` ‘e ulaşırsa ve format_spec boş değilse, veya format_spec veya döndürülen değer dize değilse, `TypeError` hatası ortaya çıkar.

  3.4 sürümünde değişti: format_spec boş bir dize değilse, `object().__format__(format_spec)`, `TypeError` hatasını ortaya çıkartır.

class `frozenset`([iterable])

  Opsiyonel olarak iterable öğesinden alınan öğelerle yeni bir `frozenset` nesnesi döndürür. `frozenset` yerleşik bir sınıftır. Bu sınıf hakkında dokümantasyona ulaşmak için `frozenset` ve Set Türleri — set, frozenset ‘e bakınız.

  Diğer konteynerler için, yerleşik `set`, `list`, `tuple`, ve `dict` sınıflarına, ayrıca `collections` modülüne bakabilirsiniz.

`getattr`(object, name[, default])

  Return the value of the named attribute of object. name must be a string. If the string is the name of one of the object’s attributes, the result is the value of that attribute. For example, `getattr(x, 'foobar')` is equivalent to `x.foobar`. If the named attribute does not exist, default is returned if provided, otherwise `AttributeError` is raised.

  Not

  özel isim yönetimi derleme zamanında gerçekleştiğinden dolayı, `getattr()` ile almak için özel bir niteliğin (baştaki iki alt çizgili nitelikler) adını manuel olarak değiştirmek gerekir.

`globals`()

  Geçerli modül ad alanını uygulayan sözlüğü döndürür. Fonksiyonlar içeren kod için, bu fonksiyon tanımlandığında ayarlanır ve fonksiyonun çağrıldığı yerden bağımsız olarak aynı kalır.

`hasattr`(object, name)

  Argümanlar bir nesne ve dizedir. Eğer dize, nesnenin özelliklerinden birinin ismiyse `True`, değilse `False` döndürür. (Bu `getattr(object, name)` ‘i çağırarak uygulanır ve `AttributeError` hatası oluşup oluşmayacağı görülür.)

`hash`(object)

  Nesnenin karma değerini döndürür (eğer varsa). Karma değerler tam sayılardır. Sözlükleri incelerken hızlı bir şekilde anahtarları karşılaştırmak için kullanılırlar. Karşılaştırıldığında aynı olan nümerik değerler aynı karma değere sahiptir (1 ve 1.0 durumunda olduğu gibi farklı veri tiplerinde olsalar bile).

  Not

  `__hash__()` metodu olan nesneler için, `hash()` öğesinin ana makinenin bit genişliğine göre döndürdüğü değeri kestiğini unutmayın. Detaylar için `__hash__()` ‘e bakınız.

`help`([object])

  Yerleşik yardım sistemini çağırın. (Bu fonksiyon interaktif kullanıma yöneliktir.) Eğer argüman verilmediyse, interaktif yardım sistemi yorumlayıcı konsolunda başlar. Eğer argüman bir dize ise, bir modül, fonksiyon, sınıf, metot, anahtar kelime veya dokümantasyon konusu için dizeye bakılır ve bir yardım sayfası konsola bastırılır. Eğer argüman başka tipte bir nesne ise, nesne üzerinde bir yardım sayfası oluşturulur.

  Note that if a slash(/) appears in the parameter list of a function, when invoking `help()`, it means that the parameters prior to the slash are positional-only. For more info, see the FAQ entry on positional-only parameters.

  Bu fonksiyon `site` modülü tarafından yerleşik ad alanına eklenir.

  3.4 sürümünde değişti: `pydoc` ve `inspect` ‘e gelen değişiklikler, çağrılabilir nesneler için rapor edilen damgaların artık daha kapsamlı ve tutarlı olduğunu ifade eder.

`hex`(x)

  Bir tam sayıyı küçük harflerden oluşan ve “0x” ile başlayan onaltılık bir dizeye dönüştürür. Eğer x Python `int` nesnesi değilse, tam sayı döndüren bir `__index__()` metoduna sahip olmalidir. Bazı örnekler:

      >>> hex(255)
      '0xff'
      >>> hex(-42)
      '-0x2a'

  Eğer bir tam sayıyı büyük harf-küçük harf, önekli-öneksiz bir onaltılık sayıya dönüştürmek istiyorsanız, aşağıdaki yolları kullanabilirsiniz:

      >>> '%#x' % 255, '%x' % 255, '%X' % 255
      ('0xff', 'ff', 'FF')
      >>> format(255, '#x'), format(255, 'x'), format(255, 'X')
      ('0xff', 'ff', 'FF')
      >>> f'{255:#x}', f'{255:x}', f'{255:X}'
      ('0xff', 'ff', 'FF')

  Ayrıca daha fazla bilgi için `format()` ‘a bakabilirsiniz.

  Ayrıca onaltılık bir dizgiyi 16 tabanını kullanarak bir tam sayıya dönüştürmek için `int()` ‘e bakınız.

  Not

  Bir gerçel sayıdan onaltılık bir dize gösterimi elde etmek için `float.hex()` metodunu kullanın.

`id`(object)

  Bir nesnenin “kimlik” ‘ini döndürür. Bu nesnenin ömrü boyunca eşsiz ve sabit olduğu garanti edilen bir tam sayıdır. Ömürleri örtüşmeyen iki nesne aynı `id()` değerine sahip olabilir.

  CPython implementation detail: This is the address of the object in memory.

  `id` argümanıyla beraber bir denetleme olayı `builtins.id` ortaya çıkartır.

`input`([prompt])

  Eğer prompt argümanı bulunuyorsa, sonunda yeni bir satır olmadan standart çıktıya yazılır. Ardından fonksiyon veri girişinden bir satır okur ve bunu bir dizeye çevirip (sondaki yeni satırı çıkartır) döndürür. EOF okunduğunda, `EOFError` istisnası ortaya çıkar. Örnek:

      >>> s = input('--> ')
      --> Monty Python's Flying Circus
      >>> s
      "Monty Python's Flying Circus"

  Eğer `readline` modülü yüklendiyse, `input()` ayrıntılı satır düzenleme ve geçmiş özellikleri sağlamak için onu kullanacaktır.

  `prompt` argümanıyla birlikte bir denetleme olayı `builtins.input` ortaya çıkartır.

  `result` argümanıyla birlikte bir denetleme olayı `builtins.input/result` ortaya çıkartır.

class `int`([x])
class `int`(x, base=10)

  Bir numara veya x dizesinden bir tam sayı oluşturur. Eğer argüman verilmediyse 0 döndürür. x `__int__()` ‘i içeriyorsa, `int(x)` `x.__int__()` ‘i döndürür. x `__index__()` ‘i içeriyorsa, `x.__index__()` ‘i döndürür. x `__trunc__()` ‘ı içeriyorsa, `x.__trunc__()` ‘ı döndürür. Gerçel sayılar için, sayı tam sayıya çevrilir.

  If x is not a number or if base is given, then x must be a string, `bytes`, or `bytearray` instance representing an integer literal in radix base. Optionally, the literal can be preceded by `+` or `-` (with no space in between) and surrounded by whitespace. A base-n literal consists of the digits 0 to n-1, with `a` to `z` (or `A` to `Z`) having values 10 to 35. The default base is 10. The allowed values are 0 and 2–36. Base-2, -8, and -16 literals can be optionally prefixed with `0b`/`0B`, `0o`/`0O`, or `0x`/`0X`, as with integer literals in code. Base 0 means to interpret exactly as a code literal, so that the actual base is 2, 8, 10, or 16, and so that `int('010', 0)` is not legal, while `int('010')` is, as well as `int('010', 8)`.

  Tam sayı tipi Sayısal Türler — int, float, complex kısmında açıklandı.

  3.4 sürümünde değişti: Eğer base bir `int` örneği değilse ve base objesi `base.__index__` metoduna sahipse, bu metot, taban için bir tamsayı elde etmek için çağrılır. Önceki sürümler `base.__index__` yerine `base.__int__` ‘i kullandı.

  3.6 sürümünde değişti: Rakamların, kod sabitlerinde olduğu gibi alt çizgi ile gruplandırılmasına izin verilir.

  3.7 sürümünde değişti: x artık yalnızca konumsal bir parametredir.

  3.8 sürümünde değişti: `__int__()` tanımlı değilse `__index__()` konumuna geri döner.

  3.9.14 sürümünde değişti: `int` string inputs and string representations can be limited to help avoid denial of service attacks. A `ValueError` is raised when the limit is exceeded while converting a string x to an `int` or when converting an `int` into a string would exceed the limit. See the integer string conversion length limitation documentation.

`isinstance`(object, classinfo)

  Return `True` if the object argument is an instance of the classinfo argument, or of a (direct, indirect or virtual) subclass thereof. If object is not an object of the given type, the function always returns `False`. If classinfo is a tuple of type objects (or recursively, other such tuples), return `True` if object is an instance of any of the types. If classinfo is not a type or tuple of types and such tuples, a `TypeError` exception is raised.

`issubclass`(class, classinfo)

  Return `True` if class is a subclass (direct, indirect or virtual) of classinfo. A class is considered a subclass of itself. classinfo may be a tuple of class objects (or recursively, other such tuples), in which case return `True` if class is a subclass of any entry in classinfo. In any other case, a `TypeError` exception is raised.

`iter`(object[, sentinel])

  Return an iterator object. The first argument is interpreted very differently depending on the presence of the second argument. Without a second argument, object must be a collection object which supports the iteration protocol (the `__iter__()` method), or it must support the sequence protocol (the `__getitem__()` method with integer arguments starting at `0`). If it does not support either of those protocols, `TypeError` is raised. If the second argument, sentinel, is given, then object must be a callable object. The iterator created in this case will call object with no arguments for each call to its `__next__()` method; if the value returned is equal to sentinel, `StopIteration` will be raised, otherwise the value will be returned.

  Ayrıca Yineleyici Türleri bkz.

  `iter()` ‘in ikinci formunun kullanışlı uygulamalarından biri bir blok okuyucu inşaa etmektir. Örnek olarak, dosyanın sonuna ulaşılana kadar ikili bir veritabanı dosyasından sabit genişlikte bloklar okunurken:

      from functools import partial
      with open('mydata.db', 'rb') as f:
          for block in iter(partial(f.read, 64), b''):
              process_block(block)

`len`(s)

  Bir objenin uzunluğunu (element sayısını) döndürür. Argüman bir dizi (örneğin dize, bytes, demet, liste veya aralık) veya bir koleksiyon (örneğin sözlük, küme veya dondurulmuş küme) olabilir.

  CPython implementation detail: `len`, `range(2 ** 100)` gibi `sys.maxsize` ‘dan daha geniş uzunluklar için `OverflowError` hatası ortaya çıkartır.

class `list`([iterable])

  Bir fonksiyon görevi görmektense, Listeler ve Dizi Tipleri — list, tuple, range de anlatıldığı gibi `list` bir değiştirebilir dizi çeşididir.

`locals`()

  Anlık yerel sembol tablosunu temsil eden bir sözlüğü günceller ve döndürür. Serbest değişkenler `locals()` fonksiyon bloklarında çağırıldığında onun aracılığıyla döndürülür, aynısı sınıf bloklarında geçerli değildir. Unutmayın ki modül seviyesinde, `locals()` ve `globals()` aynı sözlüklerdir.

  Not

  Bu sözlüğün içeriği modifiye edilmemelidir, değişiklikler yorumlayıcı tarafından kullanılan yerel ve serbest değişkenlerin değerlerini etkilemeyebilir.

`map`(function, iterable, ...)

  iterable ‘in her elementini fonksiyon ‘a gönderen bir yineleyici döndürür ve sonuçları sunar. Eğer ek iterable parametreleri verildiyse, fonksiyon o sayıda parametre almalı ve paralel bir şekilde tüm yinelenebilir nesnelerden tüm elementleri uygulamalıdır. Birden fazla yinelenebilir nesne ile, yineleyici en kısa yinelenebilir nesne tükendiğinde durur. Fonksiyon girdilerinin zaten demetler halinde verildiği durumlar için, `itertools.starmap()`’a bakın.

`max`(iterable, *[, key, default])
`max`(arg1, arg2, *args[, key])

  Bir yineleyicinin veya birden fazla parametrenin en büyük elementini döndürür.

  Eğer bir konumsal parametre sağlandıysa, o bir iterable olmalıdır. Yineleyicinin en büyük elementi döndürülür. Eğer iki veya daha fazla pozisyonel parametre sağlandıysa, pozisyonel parametrelerin en büyüğü döndürülür.

  İki tane opsiyonel anahtar kelime parametresi vardır. key parametresi, `list.sort()` için kullanıldığı gibi bir parametre talep etme fonksiyonunu belirtir. varsayılan parametre, sağlanan yineleyici boş ise döndürülecek nesneyi belirtir. Eğer yineleyici boş ve varsayılan verilmemiş ise, `ValueError` hatası ortaya çıkar.

  Eğer birden fazla element en büyük ise, fonksiyon ilk rastlananı döndürür. bu `sorted(iterable, key=keyfunc, reverse=True)[0]` ve `heapq.nlargest(1, iterable, key=keyfunc)` gibi sıralama kararlılığı muhafaza eden araçlar ile uygundur.

  3.4 sürümüyle geldi: varsayılan yalnızca anahtar kelime parametresi.

  3.8 sürümünde değişti: key `None` olabilir.

class `memoryview`(object)

  Verilen argümandan oluşturulan bir “memory view” objesi döndürür. Daha fazla bilgi için Memory Views bkz.

`min`(iterable, *[, key, default])
`min`(arg1, arg2, *args[, key])

  Bir yineleyicideki en küçük elementi veya birden fazla argümandan en küçüğünü döndürür.

  Eğer bir argüman sağlandıysa, argüman bir iterable olmalıdır. Yineleyicinin en küçük elementi döndürülür. Eğer birden fazla argüman sağlandıysa, argümanların en küçüğü döndürülür.

  İki tane opsiyonel anahtar kelime parametresi vardır. key parametresi, `list.sort()` için kullanıldığı gibi bir parametre talep etme fonksiyonunu belirtir. varsayılan parametre, sağlanan yineleyici boş ise döndürülecek nesneyi belirtir. Eğer yineleyici boş ve varsayılan verilmemiş ise, `ValueError` hatası ortaya çıkar.

  Eğer birden fazla element minimum ise, ilk karşılaşılan döndürülür. Bu, `sorted(iterable, key=keyfunc)[0]` ve `heapq.nsmallest(1, iterable, key=keyfunc)` gibi diğer sıralama kararlılığını koruma araçlarıyla tutarlı çalışır.

  3.4 sürümüyle geldi: varsayılan yalnızca anahtar kelime parametresi.

  3.8 sürümünde değişti: key `None` olabilir.

`next`(iterator[, default])

  Retrieve the next item from the iterator by calling its `__next__()` method. If default is given, it is returned if the iterator is exhausted, otherwise `StopIteration` is raised.

class `object`

  Return a new featureless object. `object` is a base for all classes. It has the methods that are common to all instances of Python classes. This function does not accept any arguments.

  Not

  `object`, `__dict__` özelliğine sahip değildir, yani bir `object` örneğine keyfi özellikler atayamazsınız.

`oct`(x)

  Bir tamsayıyı “0o” ön ekiyle oktal bir dizeye çevirir. Sonuç geçerli bir Python ifadesidir. Eğer x bir Python `int` nesnesi değilse, tamsayı döndüren bir `__index__()` metoduna sahip olmalıdır. Örnek olarak:

      >>> oct(8)
      '0o10'
      >>> oct(-56)
      '-0o70'

  If you want to convert an integer number to octal string either with prefix “0o” or not, you can use either of the following ways.

      >>> '%#o' % 10, '%o' % 10
      ('0o12', '12')
      >>> format(10, '#o'), format(10, 'o')
      ('0o12', '12')
      >>> f'{10:#o}', f'{10:o}'
      ('0o12', '12')

  Ayrıca daha fazla bilgi için `format()` ‘a bakabilirsiniz.

`open`(file, mode='r', buffering=-1, encoding=None, errors=None, newline=None, closefd=True, opener=None)

  file ‘ı açar ve buna karşılık gelen file object ‘i döndürür. Eğer dosya açılamazsa, `OSError` hatası ortaya çıkar. Bu fonksiyonun nasıl kullanıldığına dair daha fazla örnek için Dosyaları Okuma ve Yazma bkz.

  file is a path-like object giving the pathname (absolute or relative to the current working directory) of the file to be opened or an integer file descriptor of the file to be wrapped. (If a file descriptor is given, it is closed when the returned I/O object is closed, unless closefd is set to `False`.)

  mode is an optional string that specifies the mode in which the file is opened. It defaults to `'r'` which means open for reading in text mode. Other common values are `'w'` for writing (truncating the file if it already exists), `'x'` for exclusive creation and `'a'` for appending (which on some Unix systems, means that all writes append to the end of the file regardless of the current seek position). In text mode, if encoding is not specified the encoding used is platform dependent: `locale.getpreferredencoding(False)` is called to get the current locale encoding. (For reading and writing raw bytes use binary mode and leave encoding unspecified.) The available modes are:

  Karakter | Anlam
  --- | ---
  `'r'` | okumaya açık (varsayılan)
  `'w'` | yazmaya açık, önce dosyayı keser
  `'x'` | ayrıcalıklı oluşturma için açık, dosya varsa hata verir
  `'a'` | open for writing, appending to the end of the file if it exists
  `'b'` | ikili mod
  `'t'` | metin modu (varsayılan)
  `'+'` | güncellemeye açık (okuma ve yazma)

  The default mode is `'r'` (open for reading text, synonym of `'rt'`). Modes `'w+'` and `'w+b'` open and truncate the file. Modes `'r+'` and `'r+b'` open the file with no truncation.

  Overview ‘de bahsedildiği gibi, Python ikili ve metin I/O arasında ayrım yapar. İkili modda (mode parametresinde `'b'` ‘yi içererek) açılan dosyalar, içerikleri `bytes` nesneleri halinde deşifre etmeden döndürür. Metin modunda (varsayılan, veya mode parametresinde `'t'` içerildiğinde), dosyanın içeriği `str` olarak döndürülür, baytlar platforma bağlı bir kodlayıcı veya belirtilen encoding ‘i kullanarak deşifre edilir.

  There is an additional mode character permitted, `'U'`, which no longer has any effect, and is considered deprecated. It previously enabled universal newlines in text mode, which became the default behaviour in Python 3.0. Refer to the documentation of the newline parameter for further details.

  Not

  Python, temel alınan işletim sisteminin metin dosyaları kavramına bağlı değildir. Tüm işlemler Python’un kendisi tarafından yapılır ve bu yüzden de platformdan bağımsızdır.

  buffering is an optional integer used to set the buffering policy. Pass 0 to switch buffering off (only allowed in binary mode), 1 to select line buffering (only usable in text mode), and an integer > 1 to indicate the size in bytes of a fixed-size chunk buffer. Note that specifying a buffer size this way applies for binary buffered I/O, but `TextIOWrapper` (i.e., files opened with `mode='r+'`) would have another buffering. To disable buffering in `TextIOWrapper`, consider using the `write_through` flag for `io.TextIOWrapper.reconfigure()`. When no buffering argument is given, the default buffering policy works as follows:

  - İkili dosyalar sabit boyutlu yığınlarda arabelleğe alınır; arabelleğin boyutu temel cihazın “blok boyutu“‘nu belirlemek için buluşsal bir deney kullanılarak seçilir ve `io.DEFAULT_BUFFER_SIZE` değerine düşer. Çoğu sistemde, arabellek 4096 veya 8192 bayt uzunluğunda olacaktır.

  - “İnteraktif” metin dosyaları (`isatty()` ‘nın `True` döndürdüğü dosyalar) satır arabelleğe almayı kullanır. Diğer metin dosyaları yukarıda ikili dosyalar için açıklanan poliçeyi kullanırlar.

  encoding dosyayı kodlamak veya deşifre etmek için kullanılan kodlayıcının ismidir. Bu sadece metin modunda kullanılmalıdır. Varsayılan kodlayıcı platforma bağımlıdır (`locale.getpreferredencoding()` ne döndürüyorsa), ama Python tarafından desteklenen herhangi bir text encoding kullanılabilir. Desteklenen kodlayıcıların listesi için `codecs` modülüne bkz.

  errors şifreleme ve deşifreleme hatalarının nasıl işleneceğini belirten opsiyonel bir dizedir—bu ikili modda kullanılamaz. Bazı standart hata işleyecileri mevcuttur (Error Handlers ‘da listelendi), ayrıca `codecs.register_error()` ile kaydedilen herhangi bir hata işleyici ismi de geçerlidir. Standart isimler bunları içerir:

  - `'strict'`, bir kodlama hatası varsa bir `ValueError` istisnasını yükseltmek için kullanılır. Varsayılan değer `None` ile aynı etkiyi gösterir.

  - `'ignore'` hataları görmezden gelir. Kodlayıcı hatalarını görmezden gelmenin veri kaybı ile sonuçlanabileceğini unutmayın.

  - `'replace'` hatalı biçimlendirilmiş veri olduğunda bir yedek işaretleyici (`'?'` gibi) ‘nin hatalı biçimlendirilmiş verinin yerine geçmesine neden olur.

  - `'surrogateescape'`, hatalı baytları U+DC80’den U+DCFF’ye kadar değişen vekil kod birimleri olarak sunacaktır. Bu vekil kod birimleri sonradan `surrogateescape` hata işleyicisi veri yazmak için kullanıldığında aynı baytlara geri döndürülecektir. Bu dosyaları bilinmeyen bir kodlayıcıyla işlerken kullanışlıdır.

  - `'xmlcharrefreplace'` sadece bir dosyaya veri yazarken desteklenir. Kodlayıcı tarafından desteklenmeyen karakterler uygun XML karakter örneği ile değiştirilir.

  - `'backslashreplace'` Python’un ters slash kaçış karakterleri yüzünden oluşan hatalı veriyi değiştirir.

  - `'namereplace'` (sadece yazarken desteklenir) desteklenmeyen karakterleri `\N{...}` kaçış karakterleriyle değiştirir.

  newline controls how universal newlines mode works (it only applies to text mode). It can be `None`, `''`, `'\n'`, `'\r'`, and `'\r\n'`. It works as follows:

  - Akıştan veri okurken eğer newline `None` ise, evrensel newlines aktif hale getirilir. Girdideki satırlar `'\n'`, `'\r'`, veya `'\r\n'` ile bitebilirler ve bunlar çağrıcıya döndürülmeden önce `'\n'` ‘e çevrilirler. Eğer `''` ise, evrensel newlines aktif hale getirilir ama satır sonları çağrıcıya çevrilmeden döndürülürler. Eğer başka bir geçerli değer verildiyse, girdi satırları sadece verilen dize ile sonlanır ve satır sonu çağrıcıya çevrilmeden döndürülür.

  - Çıktıyı akışa yazarkeni eğer newline `None` ise, tüm `'\n'` karakterleri sistemin varsayılan satır ayırıcısına, `os.linesep` ‘e dönüştürülür. Eğer newline `"` veya ``'\n'` ise, bir dönüştürme yapılmaz. Eğer newline diğer uygun değerlerden biri ise, tüm `'\n'` karakterleri verilen dizeye dönüştürülür.

  If closefd is `False` and a file descriptor rather than a filename was given, the underlying file descriptor will be kept open when the file is closed. If a filename is given closefd must be `True` (the default) otherwise an error will be raised.

  opener yerine bir çağrılabilir nesne verilerek özel bir açıcı kullanabilirsiniz. Dosya nesnesi için temel dosya tanımlayıcısı sonradan opener ‘ı (file, flags) ile çağırarak elde edilir. opener bir açık dosya tanımlayıcısı döndürmelidir (opener yerine `os.open` göndermek fonksiyonel olarak `None` göndermek ile benzer sonuçlanır).

  Yeni oluşturulan dosya non-inheritable ‘dir.

  Aşağıdaki örnek verilen bir dizine ait bir dosyayı açmak için `os.open()` fonksiyonunun dir_fd parametresini kullanır:

      >>> import os
      >>> dir_fd = os.open('somedir', os.O_RDONLY)
      >>> def opener(path, flags):
      ...     return os.open(path, flags, dir_fd=dir_fd)
      ...
      >>> with open('spamspam.txt', 'w', opener=opener) as f:
      ...     print('This will be written to somedir/spamspam.txt', file=f)
      ...
      >>> os.close(dir_fd)  # don't leak a file descriptor

  `open()` metodu tarafından döndürülen file object ‘in tipi moda bağlıdır. `open()` bir dosyayı metin modunda (`'w'`, `'r'`, `'wt'`, `'rt'` vb.) açmak için kullanıldığında, `io.TextIOBase` ‘in bir alt sınıfını döndürür (özellikle `io.TextIOWrapper`). Bir dosyayı ikili modda arabellek ile açmak için kullanıldığında, döndürülen sınıf `io.BufferedIOBase` ‘ın alt sınıfıdır. Kesin sınıf değişkendir: ikili okuma modunda, bir `io.BufferedReader` döndürür; ikili yazma ve ikili ekleme modunda, `io.BufferedWriter` döndürür, ve okuma/yazma modunda `io.BufferedRandom` döndürür. Arabelleğe alma devre dışı olduğunda, ham akış, `io.RawIOBase` ‘in alt sınıfı, `io.FileIO` döndürülür.

  See also the file handling modules, such as, `fileinput`, `io` (where `open()` is declared), `os`, `os.path`, `tempfile`, and `shutil`.

  `file`, `mode`, `flags` parametreleriyle bir audition event `open` ortaya çıkartır.

  `mode` ve `flags` parametreleri orijinal çağrı tarafından modifiye edilmiş veya çıkartılmış olabilir.

  > 3.3 sürümünde değişti:

  > - opener parametresi eklendi.

  > - `'x'` modu eklendi.

  > - Eskiden `IOError` hatası ortaya çıkardı, şimdi `OSError` ‘un takma adıdır.

  > - Artık eğer özel oluşturma modunda (`'x'`) açılmış dosyalar zaten bulunuyorsa `FileExistsError` hatası ortaya çıkar.

  > 3.4 sürümünde değişti:

  > - Dosya artık miras alınamaz.

  Deprecated since version 3.4, will be removed in version 3.10: `'U'` modu.

  > 3.5 sürümünde değişti:

  > - Eğer sistem çağrısı bölündüyse ve sinyal işleyicisi bir hata ortaya çıkartmazsa, artık fonksiyon `InterruptedError` hatası ortaya çıkartmak yerine sistem çağrısını yeniden dener (açıklama için PEP 475 bkz).

  > - `'namereplace'` hata işleyicisi eklendi.

  > 3.6 sürümünde değişti:

  > - `os.PathLike` uygulayan nesneleri kabul etme desteği eklendi.

  > - Windows’da, bir konsol arabelleğinin açılması `io.FileIO` dışında bir `io.RawIOBase` alt sınıfını döndürebilir.

`ord`(c)

  Bir Unicode karakterini temsil eden dize verilir ve o karakterin Unicode kod noktasını temsil eden bir tamsayı döndürür. Örneğin, `ord('a')` `97` tamsayısını döndürür ve `ord('€')` (Euro simgesi) `8364` tamsayısını döndürür. Bu `chr()` ‘nin tersidir.

`pow`(base, exp[, mod])

  base ‘in exp kuvvetini döndürür; mod verildiyse, aynı sayı % mod sonucunu döndürür (`pow(base,exp) % mod` ‘dan daha verimli işlenir). İki parametreli formu `pow(base, exp)`, üs operatörü `base**exp` kullanmaya eşdeğerdir.

  Parametreler nümerik olmak zorundadır. Karışık işlenen türleriyle, ikili aritmetik operatörler için baskı kuralları geçerlidir. `int` işlemleri için, ikinci parametre negatif olmadığı sürece sonuç işlenen ile aynı türe sahip olmalıdır (baskıdan sonra); bu durumda, tüm parametreler gerçel sayıya çevrilir ve bir gerçel sayı sonucu teslim edilir. Örneğin `pow(10, 2)`, `100` değerini döndürür, ama `pow(10, -2)`, `0.01` değerini döndürür. integral olmayan bir üs ile `int` veya `float` tipinin negatif tabanı için, karmaşık bir sayı çıktı verilir. Örneğin, `pow(-9, 0.5)`, `3j` ‘ye yakın bir değer döndürür.

  `int` işlemleri için mod verilmişse, base ve exp bir tam sayı olmalıdır, aynı zamanda mod sıfır olamaz. Eğer mod verilmişse ve exp negatifse, base, mod için görece asal olmalıdır. Bu durumda, `pow(inv_base,-exp,mod)` döndürülüri inv_base, *base mod mod ‘un tersidir.

  Burada `38` mod `97` ‘nin tersini işlemek için bir örnek var:

      >>> pow(38, -1, mod=97)
      23
      >>> 23 * 38 % 97 == 1
      True

  3.8 sürümünde değişti: `int` işlenenleri için, `pow` ‘un üç parametreli formu artık ikinci parametrenin negatif olmasına, modüler terslerin hesaplanmasına izin verir.

  3.8 sürümünde değişti: Anahtar kelime parametrelerine izin ver, önceden sadece pozisyonel parametreler desteklenirdi.

`print`(*objects, sep=' ', end='\n', file=sys.stdout, flush=False)

  Print objects to the text stream file, separated by sep and followed by end. sep, end, file and flush, if present, must be given as keyword arguments.

  Tüm anahtar kelime olmayan parametler `str()` ‘in yaptığı gibi dizeye çevirilir ve sep tarafından ayırılıp end ile bitecek şekilde akışa yazdırılır. sep ve end dize veya `None` olmalıdır. `None` olduğunda varsayılan değerler kullanılır. Eğer objects verilmediyse, `print()` sadece end ‘i yazdırır.

  file parametresi `write(string)` metodu içeren bir obje olmalıdır; eğer sunulmamış veya `None` ise, `sys.stdout` kullanılacaktır. Yazdırılan argümanlar metin dizelerine çevrildiğinden, `print()` ikili dosya nesneleri ile kullanılamaz. Bunlar için, `file.write(...)` ‘ı kullanın.

  Whether output is buffered is usually determined by file, but if the flush keyword argument is true, the stream is forcibly flushed.

  3.3 sürümünde değişti: flush anahtar kelimesi argümanı eklendi.

class `property`(fget=None, fset=None, fdel=None, doc=None)

  Bir özellik özelliği döndürür.

  fget bir özelliğin değerini almak için kullanılan bir fonksiyondur. fset bir özelliğin değerini ayarlamak için kullanılan bir fonksiyondur. fdel bir özelliğin değerini silmek için kullanılan bir fonksiyondur, ve doc özellik için bir belge dizisi oluşturur.

  Yönetilen bir `x` özelliği tanımlamak için tipik bir yöntem:

      class C:
          def __init__(self):
              self._x = None

          def getx(self):
              return self._x

          def setx(self, value):
              self._x = value

          def delx(self):
              del self._x

          x = property(getx, setx, delx, "I'm the 'x' property.")

  If c is an instance of C, `c.x` will invoke the getter, `c.x = value` will invoke the setter and `del c.x` the deleter.

  Eğer verildiyse, doc property özelliğinin doküman dizisi olacaktır. Aksi takdirde, property fget ‘in (bulunuyorsa) doküman dizisini kopyalayacaktır. Bu `property()` ‘i decorator olarak kullanarak kolayca salt-okunur özellikler oluşturmayı mümkün kılar:

      class Parrot:
          def __init__(self):
              self._voltage = 100000

          @property
          def voltage(self):
              """Get the current voltage."""
              return self._voltage

  `@property` dekoratörü `voltage()` metodunu aynı isimli salt-okunur bir özellik için “getter” metoduna dönüştürür ve voltage için doküman dizisini “Get the current voltage.” olarak ayarlar.

  Bir property nesnesi, dekore edilmiş metoda ayarlanan ilgili erişimci metoduyla özelliğin bir kopyasını oluşturmak için dekoratör olarak kullanılabilen `getter`, `setter`, ve `deleter` metotlarını içerir. Bu en iyi şekilde bir örnekle açıklanabilir:

      class C:
          def __init__(self):
              self._x = None

          @property
          def x(self):
              """I'm the 'x' property."""
              return self._x

          @x.setter
          def x(self, value):
              self._x = value

          @x.deleter
          def x(self):
              del self._x

  Bu kod birinci örneğin tamamen eşdeğeridir. Orijinal özellikte olduğu gibi ekstra fonksiyonlara aynı ismi verdiğinizden emin olun (bu durumda `x`).

  Döndürülen property nesnesi yapıcı metotta verilen `fget`, `fset`, ve `fdel` özelliklerine sahiptir.

  3.5 sürümünde değişti: Property nesnelerinin doküman dizeleri artık yazılabilir.

class `range`(stop)
class `range`(start, stop[, step])

  Bir metot olmaktansa, `range` aslında bir değiştirilemez dizi tipidir. Daha fazla bilgi için Aralıklar ve Dizi Tipleri — list, tuple, range ‘e bakınız.

`repr`(object)

  Return a string containing a printable representation of an object. For many types, this function makes an attempt to return a string that would yield an object with the same value when passed to `eval()`, otherwise the representation is a string enclosed in angle brackets that contains the name of the type of the object together with additional information often including the name and address of the object. A class can control what this function returns for its instances by defining a `__repr__()` method.

`reversed`(seq)

  Ters bir iterator döndürür. seq `__reversed__()` metodunu içeren veya dizi protokolünü (`__len__()` metodu ve `0` ile başlayıp tam sayı argümanları alan bir `__getitem__()` metodu) destekleyen bir nesne olmalıdır.

`round`(number[, ndigits])

  Noktadan sonra ndigits basamak hassasiyetiyle number ‘ı yuvarlar. Eğer ndigits verilmediyse veya `None` ise, number ‘a en yakın tam sayı döndürülür.

  For the built-in types supporting `round()`, values are rounded to the closest multiple of 10 to the power minus ndigits; if two multiples are equally close, rounding is done toward the even choice (so, for example, both `round(0.5)` and `round(-0.5)` are `0`, and `round(1.5)` is `2`). Any integer value is valid for ndigits (positive, zero, or negative). The return value is an integer if ndigits is omitted or `None`. Otherwise the return value has the same type as number.

  Genel bir Python nesnesi için `number`, `round` `number.__round__` ‘u temsil eder.

  Not

  Gerçel sayılar için `round()` ‘un davranışı şaşırtıcı olabilir: örneğin `round(2.675, 2)` beklenen gibi `2.68` yerine `2.67` sonucunu verir. Bu bir hata değil; çoğu ondalıklı kesir tamı tamına bir gerçel sayı olarak gösterilemeyeceğinden bu sonucu alıyoruz. Daha fazla bilgi için Kayan Nokta Aritmetiği: Sorunlar ve Sınırlamalar ‘e bkz.

class `set`([iterable])

  Opsiyonel olarak iterable ‘dan alınan elementlerle yeni bir `set` nesnesi döndürür. `set` yerleşik bir sınıftır. Bu sınıf hakkında dokümantasyon için `set` ve Set Türleri — set, frozenset ‘e bakınız.

  Diğer konteynerler için, yerleşik `frozenset`, `list`, `tuple` ve `dict` sınıflarını; aynı zamanda `collections` modülüne bakınız.

`setattr`(object, name, value)

  This is the counterpart of `getattr()`. The arguments are an object, a string and an arbitrary value. The string may name an existing attribute or a new attribute. The function assigns the value to the attribute, provided the object allows it. For example, `setattr(x, 'foobar', 123)` is equivalent to `x.foobar = 123`.

  Not

  private name mangling, derleme sürecinde olacağından, `setattr()` ile ayarlamak için özel bir niteliğin (iki alt çizgi ile başlayan nitelikler) adını manuel olarak değiştirmek gerekir.

class `slice`(stop)
class `slice`(start, stop[, step])

  Return a slice object representing the set of indices specified by `range(start, stop, step)`. The start and step arguments default to `None`. Slice objects have read-only data attributes `start`, `stop` and `step` which merely return the argument values (or their default). They have no other explicit functionality; however they are used by NumPy and other third party packages. Slice objects are also generated when extended indexing syntax is used. For example: `a[start:stop:step]` or `a[start:stop, i]`. See `itertools.islice()` for an alternate version that returns an iterator.

`sorted`(iterable, /, *, key=None, reverse=False)

  iterable ‘ın içindeki elementlerden oluşan sıralı bir liste döndürür.

  İsimle belirtilmesi gereken 2 opsiyonel parametresi vardır.

  key, iterable ‘ın her elementinden bir karşılaştırma anahtarı ayıklamak için kullanılan bir argümanın fonksiyonunu belirtir (örneğin, `key=str.lower`). Varsayılan değer `None` ‘dır (elementleri direkt karşılaştırır).

  reverse bir boolean değerdir. Eğer `True` ise, liste elementleri tüm karşılaştırmalar tersine çevrilmiş şekilde sıralanır.

  Eski stil cmp fonksiyonunu bir key fonksiyonuna dönüştürmek için `functools.cmp_to_key()` ‘yi kullanın.

  Yerleşik `sorted()` fonksiyonunun stabil çalışması garantilenmiştir. Bir sıralama eşit olan elementlerin ilgili sırasını değiştirmemeyi garantiliyorsa stabildir — bu çoklu geçişlerle sıralama (örneğin önce departman, ardından maaş sıralama) için yardımcıdır.

  Sıralama algoritması elementler arasında sadece `<` karşılaştırmalarını kullanır. Bir `__lt__()` metodu tanımlamak sıralamak için yeterli olmasına rağmen, PEP 8 tüm altı rich comparisons ‘ların uygulanmasını öneriyor. Bu aynı veri ile `max()` gibi farklı bir temel metot ile çalışan farklı sıralama araçlarını kullanırken hataları önlemeyi kolaylaştıracaktır. Tüm karşılaştırmaları uygulamak ayrıca yansıtılan `__gt__()` metodunu çağırabilen karmaşık tür karşılaştırmaları için karışıklığı da önler.

  Sıralama örnekleri ve kısa sıralama öğreticisi için Sorting HOW TO ‘ya bakınız.

`@``staticmethod`

  Bir metodu statik metoda dönüştürür.

  Statik bir metot üstü kapalı şekilde bir ilk argüman almaz. Statik metot tanımlamak için bu ifadeyi kullanabilirsiniz:

      class C:
          @staticmethod
          def f(arg1, arg2, ...): ...

  `@staticmethod` ifadesi bir decorator fonksiyonudur. – detaylar için Function definitions bkz.

  A static method can be called either on the class (such as `C.f()`) or on an instance (such as `C().f()`).

  Static methods in Python are similar to those found in Java or C++. Also see `classmethod()` for a variant that is useful for creating alternate class constructors.

  Tüm dekoratörler gibi, `staticmethod` ‘u normal bir fonksiyon gibi çağırmak ve sonucu ile bir şeyler yapmak mümkündür. Bu, bir sınıfın fonksiyonuna referans vermeniz gerektiğinde ve örnek metoda otomatik dönüşümü engellemek istediğinizde işinize yarayabilir. Böyle durumlar için, bu ifadeyi kullanabilirsiniz:

      class C:
          builtin_open = staticmethod(open)

  Statik metotlar hakkında daha fazla bilgi için, The standard type hierarchy bkz.

class `str`(object='')
class `str`(object=b'', encoding='utf-8', errors='strict')

  object ‘in `str` versiyonunu döndürür. Detaylar için `str()` bkz.

  `str` yerleşik dize class ‘ıdır. Dizeler hakkında genel bilgi için, Metin Sırası Türü — str bkz.

`sum`(iterable, /, start=0)

  start ve iterable ‘ın elemanlarını soldan sağa toplar ve toplamı döndürür. iterable ‘ın elemanları normal olarak numaralardır ve başlangıç değeri bir dize olamaz.

  Bazı kullanım durumları için, `sum()` fonksiyonuna iyi alternatifler var. Dizelerden oluşan bir diziyi birleştirmek için tercih edilen hızlı yöntem `''.join(sequence)` fonksiyonudur. Gerçel değerleri hassas bir şekilde eklemek istiyorsanız, `math.fsum()`bkz. Yinelenebilir nesnelerden oluşan bir diziyi birleştirmek istiyorsanız, `itertools.chain()` fonksiyonunu kullanmayı göz önünde bulundurun.

  3.8 sürümünde değişti: start parametresi bir anahtar kelime argümanı olarak belirtilebilir.

`super`([type[, object-or-type]])

  type ‘ın ebeveyn veya kardeş sınıfına yapılan metot çağrılarını temsil eden bir proxy objesi döndürür. Bu bir sınıfta üzerine yazılmış kalıtılan metotlara erişmek için kullanışlıdır.

  object-or-type aranacak yöntem çözümleme sırası ‘nı belirler. Arama type ‘dan sonraki ilk sınıftan başlar.

  Örnek olarak, eğer object-or-type ‘ın `__mro__` özelliği `D -> B -> C -> A -> object` ise ve type değeri `B` ise, `super()` `C -> A -> object` ‘i arar.

  object-or-type ‘ın `__mro__` özelliği, hem `getattr()` hem de `super()` tarafından kullanılan yöntem çözümleme arama sırasını listeler. Özellik dinamiktir ve kalıtım hiyerarşisi her güncellendiğinde değişebilir.

  Eğer ikinci parametre atlanırsa, döndürülen süper objesi serbesttir. Eğer ikinci parametre bir objeyse, `isinstance(obj, type)` doğru olmak zorundadır. Eğer ikinci parametre bir tür ise, `issubclass(type2, type)` doğru olmak zorundadır (bu sınıf metotları için kullanışlıdır).

  super için tipik iki kullanım şekli vardır. Tek kalıtımlı bir sınıf hiyerarşisinde super üst sınıfları açıkça adlandırmadan onlara başvurmak için kullanılabilir. böylece kodu daha sürdürülebilir hale getirir.

  İkinci kullanım şekli dinamik yürütme ortamında işbirlikli çoklu kalıtımı desteklemektir. Bu durum Python’a özgüdür ve statik derlenen diller veya tekli kalıtımı destekleyen dillerde bulunmaz. Bu çoklu temel sınıfların aynı metodu uyguladığı “diamond diagrams” sistemini uygulamayı mümkün kılar. İyi tasarım bu tür uygulamaların her durumda aynı çağrı imzasına sahip olduğunu (çünkü çağrıların sırası yürütme zamanında belirlenir, çünkü bu sıra sınıf hiyerarşisindeki değişikliklere uyarlanır ve çalışma zamanından önce bilinmeyen kardeş sınıfları içerebilir) dikte eder.

  İki kullanım durumu için de, tipik bir üst sınıf çağrısı bu şekildedir:

      class C(B):
          def method(self, arg):
              super().method(arg)    # This does the same thing as:
                                     # super(C, self).method(arg)

  Metot aramalarına ek olarak, `super()` özellik aramaları için de çalışır. Bunun kullanım şekli ebeveyn veya kardeş bir sınıfta tanımlayıcılar ‘i çağırmaktır.

  `super()` ‘ın, `super().__getitem__(name)` gibi açık noktalı öznitelik aramaları için bağlayan işlemin bir parçası olarak uygulanır. Sınıfları işbirlikli çoklu kalıtımı destekleyen tahmin edilebilir bir sırada aramak için kendi `__getattribute__()` metodunu sağlar. Bu nedenle `super()`, ifadeler veya `super()[name]` gibi operatörler kullanarak kesin aramalar için tanımsızdır.

  Ayrıca, argümansız formunun yanı sıra, `süper()` iç metotları kullanmakla sınırlı değildir. İki parametreli form parametlerini tamı tamına belirler ve uygun karşılaştırmaları yapar. Argümansız form sadece bir sınıf tanımının içinde çalışır, derleyici tanımlanan sınıfı doğru şekilde almak ve sıradan yöntemlere geçerli örnekten erişmek için gerekli detayları doldurur.

  `super()` ‘ı kullanarak kooperatif sınıflar tasarlamaya yönelik pratik öneriler için, guide to using super() bkz.

class `tuple`([iterable])

  Bir fonksiyon olmaktansa, `tuple` Demetler ve Dizi Tipleri — list, tuple, range ‘de gösterildiği gibi düzenlenemez bir dizi türüdür.

class `type`(object)
class `type`(name, bases, dict, **kwds)

  Bir parametre ile, object ‘in türünü döndürür. Döndürülen değer bir obje türüdür ve genellikle `object.__class__` tarafından döndürülen obje ile aynıdır.

  `isinstance()` yerleşik fonksiyonu bir objenin türünü test etmek için önerilir. Çünkü altsınıfları hesaba katar.

  Üç parametre ile, yeni nesne türü döndürür. Bu esasen `class` ifadesinin dinamik biçimidir. name dizesi sınıfın ismidir ve `__name__` özelliği yerine gelir. bases demeti temel sınıfları içerir ve `__bases__` özelliği yerine gelir; eğer boş ise, `object`, tüm sınıfların nihai temeli eklenir. dict sözlüğü sınıf gövdesi için özellik ve metot tanımlamaları içerir; `__dict__` özelliği yerine geçmeden önce kopyalanabilir veya sarılabilir. Aşağıdaki iki ifade birebir aynı `type` nesneleri oluşturur:

      >>> class X:
      ...     a = 1
      ...
      >>> X = type('X', (), dict(a=1))

  Type Objects ‘e de bkz.

  Üç değişkene sağlanan anahtar kelime argümanları, uygun metasınıf makinelerine (genellikle `__init_subclass__()`) bir sınıf tanımındaki anahtar sözcüklerin (metaclass dışında) yapacağı şekilde iletilir.

  Customizing class creation ‘a da bkz.

  3.6 sürümünde değişti: `type.__new__` ‘in üzerine yazmayan `type` altsınıfları artık bir objenin türünü almak için tek argümanlı formu kullanamaz.

`vars`([object])

  Bir modül, sınıf, örnek veya `__dict__` özelliği bulunan herhangi bir obje için, `__dict__` özelliğini döndürür.

  Modüller ve örnekler gibi nesneler güncellenebilir bir `__dict__` özelliğine sahiptir; ama diğer nesnelerin kendilerinin `__dict__` özelliklerine yazma kısıtlaması olabilir (örnek olarak, sınıflar doğrudan sözlük güncellemelerini önlemek için `types.MappingProxyType` sınıfını kullanırlar).

  Parametre olmadan, `vars()` `locals()` gibi davranır. Yerel sözlük, ona yapılan güncellemeler görmezden gelindiğinden ötürü, sadece okuma işlemi için kullanışlıdır.

  Eğer bir obje belirtildiyse ama `__dict__` özelliği yoksa (örneğin, `__slots__` özelliğini tanımlayan bir sınıf ise), `TypeError` hatası ortaya çıkar.

`zip`(*iterables)

  Make an iterator that aggregates elements from each of the iterables.

  Returns an iterator of tuples, where the i-th tuple contains the i-th element from each of the argument sequences or iterables. The iterator stops when the shortest input iterable is exhausted. With a single iterable argument, it returns an iterator of 1-tuples. With no arguments, it returns an empty iterator. Equivalent to:

      def zip(*iterables):
          # zip('ABCD', 'xy') --> Ax By
          sentinel = object()
          iterators = [iter(it) for it in iterables]
          while iterators:
              result = []
              for it in iterators:
                  elem = next(it, sentinel)
                  if elem is sentinel:
                      return
                  result.append(elem)
              yield tuple(result)

  The left-to-right evaluation order of the iterables is guaranteed. This makes possible an idiom for clustering a data series into n-length groups using `zip(*[iter(s)]*n)`. This repeats the same iterator `n` times so that each output tuple has the result of `n` calls to the iterator. This has the effect of dividing the input into n-length chunks.

  `zip()` should only be used with unequal length inputs when you don’t care about trailing, unmatched values from the longer iterables. If those values are important, use `itertools.zip_longest()` instead.

  `zip()`, bir listeyi açmak için `*` operatörüyle birlikte kullanılabilir:

      >>> x = [1, 2, 3]
      >>> y = [4, 5, 6]
      >>> zipped = zip(x, y)
      >>> list(zipped)
      [(1, 4), (2, 5), (3, 6)]
      >>> x2, y2 = zip(*zip(x, y))
      >>> x == list(x2) and y == list(y2)
      True

`__import__`(name, globals=None, locals=None, fromlist=(), level=0)

  Not

  Bu `importlib.import_module()` ‘un aksine günlük Python programlamasında genel olarak kullanılmayan gelişmiş bir fonksiyondur.

  Bu fonksiyon `import` ifadesi tarafından çağırılır. `import` ifadesinin anlamlarını değiştirmek için yenisiyle değiştirilebilir (`builtins` modülünü içe aktarıp `builtins.__import__` ‘a devrederek), ama bunu yapmak aynı amaçlara ulaşmak için içe aktarma çengellerini kullanmak daha basit olduğundan ve içe aktarma çengellerinin kodda hatalara neden olmayacağından tavsiye edilmez. `__import__()` ‘un doğrudan kullanımı da `importlib.import_module()` ‘ın lehine tavsiye edilmez.

  The function imports the module name, potentially using the given globals and locals to determine how to interpret the name in a package context. The fromlist gives the names of objects or submodules that should be imported from the module given by name. The standard implementation does not use its locals argument at all, and uses its globals only to determine the package context of the `import` statement.

  level mutlak mı yoksa göreli içe aktarmaların mı kullanılacağını belirtir. `0` (varsayılan) sadece mutlak içe aktarmaların uygulanacağını belirtir. level için pozitif değerler, `__import__()` çağrısı yapan modülün dizinine göre aranacak üst dizinlerin sayısını gösterir (detaylar için PEP 328 ‘e bakınız).

  name değişkeni `package.module` biçiminde olduğunda, üst düzey paket ((ilk noktaya kadar olan isim) döndürülür, name isimli modül değil. Boş olmayan bir fromlist argümanı verildiğinde, name isimli modül döndürülür.

  Örnek olarak, `import spam` ifadesi aşağıdaki koda benzeyen bayt koduyla sonuçlanır:

      spam = __import__('spam', globals(), locals(), [], 0)

  `import spam.ham` ifadesi şu çağrıyla sonuçlanır:

      spam = __import__('spam.ham', globals(), locals(), [], 0)

  Burada `__import__()` öğesinin üst düzey modülü nasıl döndürdüğüne dikkat edin, çünkü bu, `import` ifadesiyle bir ada bağlanan nesnedir.

  Diğer yandan, `from spam.ham import eggs, sausage as saus` ifadesi şöyle sonuçlanır:

      _temp = __import__('spam.ham', globals(), locals(), ['eggs', 'sausage'], 0)
      eggs = _temp.eggs
      saus = _temp.sausage

  Burada, `spam.ham` modülü `__import__()` ‘dan döndürülür. Bu objeden, içeri aktarılacak isimler alınır ve sırasıyla adlarına atanır.

  Eğer ismiyle bir modülü (potansiyel olarak bir paket içinde) içe aktarmak istiyorsanız, `importlib.import_module()` ‘i kullanın.

  3.3 sürümünde değişti: level için negatif değerler artık desteklenmiyor (bu, varsayılan değeri 0 olarak da değiştirir).

  3.9 sürümünde değişti: Komut satırı opsiyonlarından `-E` veya `-I` kullanıldığında, ortam değişkeni `PYTHONCASEOK` görmezden gelinir.

Dipnotlar

1

  Ayrıştırıcının yalnızca Unix stili satır sonu kuralını kabul ettiğini unutmayın. Eğer bir dosyadan kod okuyorsanız, Windows veya Mac tarzı yeni satırları dönüştürmek için yeni satır dönüştürme modunu kullandığınızdan emin olun.