# Gömülü Türler

Aşağıdaki bölümlerde, yorumlayıcıda yerleşik olarak yer alan standart türler açıklanmaktadır.

Başlıca gömülü türler sayısallar, diziler, eşleşmeler, sınıflar, örnekler ve kural dışı durumlardır.

Bazı koleksiyon sınıfları değişebilirdir. Üyelerini yerinde ekleyen, çıkaran veya yeniden düzenleyen ve belirli bir öğe döndürmeyen metotlar, her zaman koleksiyon örneğini değil `None` değerini döndürür.

Bazı işlemler birkaç nesne türü tarafından desteklenir; özellikle, tüm nesneler eşitlik için karşılaştırılabilir, doğruluk değeri için test edilebilir ve bir dizeye dönüştürülebilir (`repr()` fonksiyonu veya hafif farklı olan `str()` fonksiyonu ile). İkinci fonksiyon, bir nesne `print()` ile yazdırıldığında dolaylı olarak kullanılır.

## Doğruluk Değeri Testi

Herhangi bir nesne, `if` veya `while` koşulunda veya aşağıdaki Boolean işlemlerinin işleneni olarak kullanımında doğruluk değeri için test edilebilir.

Varsayılan olarak, bir nesne, sınıfı “False” döndüren bir `__bool__()` metodunu veya nesneyle birlikte çağrıldığında sıfır döndüren bir `__len__()` metodunu tanımlamadıkça doğru kabul edilir. 1 Yanlış olarak kabul edilen yerleşik nesnelerin çoğu:

- false olarak tanımlanan sabitler: `None` ve `False`.

- herhangi bir sayısal türden sıfır: `0`, `0.0`, `0j`, `Decimal(0)`, `Fraction(0, 1)`

- boş diziler ve koleksiyonlar: `''`, `()`, `[]`, `{}`, `set()`, `range(0)`

Boolean sonucu olan işlemler ve gömülü fonksiyonlar, aksi belirtilmedikçe her zaman false için “0” veya “False” ve true için “1” veya “True” döndürür. (Önemli istisna: Boolean işlemleri “or” ve “and” her zaman işlenenlerinden birini döndürür.)

## Boolean İşlemleri — `and`, `or`, `not`

Bunlar artan önceliğe göre sıralanmış Boolean işlemleridir:

İşlem | Sonuç | Notlar
--- | --- | ---
`x or y` | x yanlışsa, y, aksi halde x | (1)
`x and y` | x yanlışsa, x, aksi halde y | (2)
`not x` | x yanlışsa, `True`, aksi halde `False` | (3)

Notlar:

1. Bu bir kısa devre operatörüdür, bu nedenle ikinci argümanı yalnızca birincisi yanlışsa değerlendirir.

2. Bu bir kısa devre operatörüdür, bu nedenle sadece ilki doğruysa ikinci argümanı değerlendirir.

3. `not` Boolean olmayan operatörlerden daha düşük bir önceliğe sahiptir, bu nedenle `not a == b`, `not (a == b)` olarak yorumlanır bu sebeple `a == not b` bir söz dizimi hatasıdır.

## Karşılaştırmalar

Python’da sekiz karşılaştırma işlemi vardır. Hepsinin önceliği aynıdır (Boolean işlemlerinden daha önceliklidir). Karşılaştırmalar isteğe bağlı olarak zincirlenebilir; örneğin, `x < y <= z`, `x < y and y <= z` ile eş değerdir, ancak y yalnızca bir kez değerlendirilir (ancak her iki durumda da `x < y` yanlış olduğu tespit edildiğinde z hiç değerlendirilmez).

Bu tablo karşılaştırma operatörlerini özetlemektedir:

İşlem | Anlamı
--- | ---
`<` | kesinlikle daha az
`<=` | daha az veya eşit
`>` | kesinlikle daha büyük
`>=` | daha büyük veya eşit
`==` | eşit
`!=` | eşit değil
`is` | nesne kimliği
`is not` | olumsuz nesne kimliği

Farklı sayısal türler dışında, farklı türdeki nesneler hiçbir zaman eşit olarak karşılaştırılmaz. `==` operatörü her zaman tanımlanır, ancak bazı nesne türleri için (örneğin, sınıf nesneleri) `is` ile eş değerdir. `<`, `<=`, `>` ve `>=` operatörleri yalnızca anlamlı oldukları yerde tanımlanır; örneğin, argümanlardan biri karmaşık bir sayı olduğunda bir `TypeError` hatası oluştururlar.

Non-identical instances of a class normally compare as non-equal unless the class defines the `__eq__()` method.

Instances of a class cannot be ordered with respect to other instances of the same class, or other types of object, unless the class defines enough of the methods `__lt__()`, `__le__()`, `__gt__()`, and `__ge__()` (in general, `__lt__()` and `__eq__()` are sufficient, if you want the conventional meanings of the comparison operators).

`is` ve `is not` operatörlerinin davranışı özelleştirilemez; ayrıca herhangi iki nesneye uygulanabilirler ve asla bir hata oluşturmazlar.

Aynı söz dizimsel önceliğe sahip iki işlem daha, `in` ve `not in`, iterable olan veya `__contains__()` metodunu uygulayan türler tarafından desteklenir.

## Sayısal Türler — `int`, `float`, `complex`

There are three distinct numeric types: integers, floating point numbers, and complex numbers. In addition, Booleans are a subtype of integers. Integers have unlimited precision. Floating point numbers are usually implemented using `double` in C; information about the precision and internal representation of floating point numbers for the machine on which your program is running is available in `sys.float_info`. Complex numbers have a real and imaginary part, which are each a floating point number. To extract these parts from a complex number z, use `z.real` and `z.imag`. (The standard library includes the additional numeric types `fractions.Fraction`, for rationals, and `decimal.Decimal`, for floating-point numbers with user-definable precision.)

Sayılar, sayısal değişmezlerle veya, gömülü fonksiyonlar ve operatörlerin sonucu olarak oluşturulur. Sade tam sayı değişmezleri (onaltılı, sekizli ve ikili sayılar dahil) tam sayıları verir. Ondalık nokta veya üs işareti içeren sayısal değişmezler, gerçel sayıları verir. Sayısal bir değişmeze `'j'` veya `'J'` eklemek, tam veya gerçel bir sayıya eklenince gerçek ve hayali kısımları olan bir karmaşık sayı ortaya çıkaran, hayali bir sayı üretir.

Python fully supports mixed arithmetic: when a binary arithmetic operator has operands of different numeric types, the operand with the “narrower” type is widened to that of the other, where integer is narrower than floating point, which is narrower than complex. A comparison between numbers of different types behaves as though the exact values of those numbers were being compared. 2

`int()`, `float()` ve `complex()` yapıcıları belirli bir türde sayılar üretmek için kullanılabilir.

Tüm sayısal türler (karmaşık sayılar hariç) aşağıdaki işlemleri destekler (işlemlerin öncelikleri için bkz. Operator precedence):

İşlem | Sonuç | Notlar | Tam dokümantasyon
--- | --- | --- | ---
`x + y` | x ve y ‘nin toplamı |  |
`x - y` | x ve y ‘nin farkı |  |
`x * y` | x ve y ‘nin çarpımı |  |
`x / y` | x ‘in y ‘ye bölümü |  |
`x // y` | x ve y ‘nin kat bölümü | (1) |
`x % y` | `x / y` işleminde kalan | (2) |
`-x` | x ‘in negatifi |  |
`+x` | x ‘in değişmemişi |  |
`abs(x)` | x ‘in mutlak değeri |  | `abs()`
`int(x)` | x ‘in integer tam sayıya (integer) dönüştürülmüş hali | (3)(6) | `int()`
`float(x)` | x ‘in gerçel sayıya (float) dönüştürülmüş hali | (4)(6) | `float()`
`complex(re, im)` | gerçek kısmı re, sanal kısmı im olan bir karmaşık sayı. im varsayılan olarak sıfırdır. | (6) | `complex()`
`c.conjugate()` | c karmaşık sayısının eşleniği |  |
`divmod(x, y)` | `(x // y, x % y)` ifadesinin ikilisi | (2) | `divmod()`
`pow(x, y)` | x üzeri y | (5) | `pow()`
`x ** y` | x üzeri y | (5) |

Notlar:

1. Tam sayılı bölümü olarak da adlandırılır. Elde edilen değer bir tam sayıdır, ancak sonucun türü her zaman int olmayabilir. Sonuç her zaman eksi sonsuza yuvarlanır: `1//2` = `0`, `(-1)//2` = `-1`, `1//(-2)` = `-1`, ve `(-1)//(-2)` = `0`.

2. Karmaşık sayılar için değil. Bunun yerine uygunsa `abs()` kullanarak gerçel sayılara dönüştürün.

3. Gerçel sayının (float) tam sayıya (integer) dönüştürülmesi, C dilinde de olduğu gibi sayının yuvarlanmasına veya kırpılmasına sebep olabilir; iyi tanımlanmış dönüşümler için `math.floor()` ve `math.ceil()` fonksiyonlarına bakın.

4. float also accepts the strings “nan” and “inf” with an optional prefix “+” or “-” for Not a Number (NaN) and positive or negative infinity.

5. Python, diğer programlama dillerinde de olduğu gibi `pow(0, 0)` = `1` ve `0 ** 0` = `1` şeklinde tanımlar.

6. Kabul edilen sayısal değişmezler, `0` ile `9` arasındaki rakamları veya herhangi bir Unicode eş değerini (“Nd” özelliğine sahip kod noktaları) içerir.

   See http://www.unicode.org/Public/12.1.0/ucd/extracted/DerivedNumericType.txt for a complete list of code points with the `Nd` property.

Tüm `numbers.Real` türleri (`int` ve `float`) ayrıca aşağıdaki işlemleri içerir:

İşlem | Sonuç
--- | ---
`math.trunc(x)` | x `Integral` şeklinde kısaltıldı
`round(x[, n])` | x n haneye yuvarlanır, yarıdan çifte yuvarlanır. n atlanırsa, n varsayılan olarak 0 olur.
`math.floor(x)` | en büyük `Integral` <= x
`math.ceil(x)` | en küçük `Integral` >= x

Ek sayısal işlemler için `math` ve `cmath` modüllerine bakın.

### Tam sayı Türlerinde Bit Düzeyinde İşlemler

Bit düzeyinde işlemler yalnızca tam sayılar için anlamlıdır. Bit düzeyinde işlemlerin sonucu, sonsuz sayıda işaret biti ile ikiye tümleyende gerçekleştiriliyormuş gibi hesaplanır.

İkili bit düzeyinde işlemlerin öncelikleri, sayısal işlemlerden daha düşük ve karşılaştırmalardan daha yüksektir; `~` tekli işlemidiğer tekli sayısal işlemlerle (`+` ve `-`) aynı önceliğe sahiptir.

Bu tablo, artan önceliğe göre sıralanmış bit düzeyinde işlemleri listeler:

İşlem | Sonuç | Notlar
--- | --- | ---
`x | y` | bit düzeyinde x or y | (4)
`x ^ y` | bit düzeyinde x exclusive or y | (4)
`x & y` | bit düzeyinde x and y | (4)
`x << n` | x, n bit kadar sola kaydırıldı | (1)(2)
`x >> n` | x, n bit kadar sağa kaydırıldı | (1)(3)
`~x` | x ‘in bitleri ters çevrildi |

Notlar:

1. Negatif kaydırma sayıları geçersizdir ve `ValueError` hatasına sebep olur.

2. n bitlik sola kaydırma, `pow(2, n)` ile çarpmaya eş değerdir.

3. n bitlik sağa kaydırma, `pow(2, n)` ile kat bölümü işlemine eş değerdir.

4. Bu hesaplamaları, sonlu ikinin tümleyen temsilinde en az bir ekstra işaret uzatma biti ile yapmak ( `1 + max(x.bit_length(), y.bit_length())` veya daha fazla çalışan bit genişliği), sonsuz sayıda işaret biti varmış gibi aynı sonucu elde etmek için yeterlidir.

### Integer (Tam sayı) Türlerinde Ek Metotlar

Int türü, `numbers.Integral` abstract base class ‘ı uygular. Ek olarak, birkaç metot daha sağlar:

`int.``bit_length`()

  İşaret ve baştaki sıfırlar hariç, ikili sistemde bir tam sayıyı (integer) temsil etmek için gereken bit sayısını döndürür:

      >>> n = -37
      >>> bin(n)
      '-0b100101'
      >>> n.bit_length()
      6

  More precisely, if `x` is nonzero, then `x.bit_length()` is the unique positive integer `k` such that `2**(k-1) <= abs(x) < 2**k`. Equivalently, when `abs(x)` is small enough to have a correctly rounded logarithm, then `k = 1 + int(log(abs(x), 2))`. If `x` is zero, then `x.bit_length()` returns `0`.

  Eşittir:

      def bit_length(self):
          s = bin(self)       # binary representation:  bin(-37) --> '-0b100101'
          s = s.lstrip('-0b') # remove leading zeros and minus sign
          return len(s)       # len('100101') --> 6

  3.1 sürümüyle geldi.

`int.``to_bytes`(length, byteorder, *, signed=False)

  Bir tam sayıyı temsil eden bir bayt dizisi döndürür.

      >>> (1024).to_bytes(2, byteorder='big')
      b'\x04\x00'
      >>> (1024).to_bytes(10, byteorder='big')
      b'\x00\x00\x00\x00\x00\x00\x00\x00\x04\x00'
      >>> (-1024).to_bytes(10, byteorder='big', signed=True)
      b'\xff\xff\xff\xff\xff\xff\xff\xff\xfc\x00'
      >>> x = 1000
      >>> x.to_bytes((x.bit_length() + 7) // 8, byteorder='little')
      b'\xe8\x03'

  Tam sayı, length bayt kullanılarak temsil edilir. Tam sayı verilen bayt sayısıyla gösterilemezse `OverflowError` hatası ortaya çıkar.

  byteorder argümanı, tam sayıyı temsil etmek için kullanılan bayt sırasını belirler. byteorder `"big"` ise, en önemli bayt, bayt dizisinin başındadır. byteorder `"little"` ise, en önemli bayt, bayt dizisinin sonundadır. Ana sistemin yerel bayt sırasını istemek için bayt sırası değeri olarak `sys.byteorder` kullanın.

  signed argümanı, tam sayıyı temsil etmek için ikinin tümleyeninin kullanılıp kullanılmayacağını belirler. signed `False` ise ve negatif bir tam sayı verilirse, bir `OverflowError` hatası ortaya çıkar. signed için varsayılan değer `False` şeklindedir.

  3.2 sürümüyle geldi.

classmethod `int.``from_bytes`(bytes, byteorder, *, signed=False)

  Verilen bayt dizisi tarafından temsil edilen tam sayıyı döndürür.

      >>> int.from_bytes(b'\x00\x10', byteorder='big')
      16
      >>> int.from_bytes(b'\x00\x10', byteorder='little')
      4096
      >>> int.from_bytes(b'\xfc\x00', byteorder='big', signed=True)
      -1024
      >>> int.from_bytes(b'\xfc\x00', byteorder='big', signed=False)
      64512
      >>> int.from_bytes([255, 0, 0], byteorder='big')
      16711680

  The argument bytes must either be a bytes-like object or an iterable producing bytes.

  byteorder argümanı, tam sayıyı temsil etmek için kullanılan bayt sırasını belirler. byteorder `"big"` ise, en önemli bayt, bayt dizisinin başındadır. byteorder `"little"` ise, en önemli bayt, bayt dizisinin sonundadır. Ana sistemin yerel bayt sırasını istemek için bayt sırası değeri olarak `sys.byteorder` kullanın.

  signed argümanı, tam sayıyı temsil etmek için ikinin tümleyeninin kullanılıp kullanılmadığını gösterir.

  3.2 sürümüyle geldi.

`int.``as_integer_ratio`()

  Oranı, orijinal tam sayıya tam olarak eşit ve pozitif bir paydaya sahip bir tam sayı çifti döndürür. Integerlerin tam sayı oranı her zaman pay olarak tam sayı ve payda olarak `1` dir.

  3.8 sürümüyle geldi.

### Gerçel Sayılarda Ek Metotlar

Float türü, `numbers.Real` abstract base class ‘ı uygular. Float ayrıca aşağıdaki ek metotlara sahiptir.

`float.``as_integer_ratio`()

  Oranı tam olarak orijinal gerçel sayıya eşit ve pozitif bir paydaya sahip bir çift tam sayı döndürür. Sonsuzluklarda `OverflowError` ve NaN’lerde (SayıDeğil) `ValueError` hataları ortaya çıkar.

`float.``is_integer`()

  Float örneği integral değeriyle sonluysa `True`, aksi takdirde `False` döndürür:

      >>> (-2.0).is_integer()
      True
      >>> (3.2).is_integer()
      False

İki yöntem, onaltılık dizelere dönüştürmeyi destekler. Python’un floatları dahili olarak ikili sayılar olarak depolandığından, bir kayan noktayı decimal (ondalık) dizgeye dönüştürmek veya bu karakter dizisinden dönüştürmek genellikle küçük bir yuvarlama hatası içerir. Buna karşılık, onaltılık diziler, gerçel sayıların tam olarak gösterilmesine ve belirtilmesine izin verir. Bu, hata ayıklama sırasında ve sayısal çalışmalarda yararlı olabilir.

`float.``hex`()

  Bir gerçel sayının temsilini, onaltılık bir dize olarak döndürür. Sonlu gerçel sayılar için, bu gösterim her zaman başında bir `0x` ve sonunda bir `p` ve üs içerecektir.

classmethod `float.``fromhex`(s)

  Gerçel sayıyı temsil eden bir onaltılık dize s’yi döndüren için sınıf (class) metodu. s dizesinin başında ve sonunda boşluk olabilir.

`float.hex()` ‘in bir örnek (instance) metodu olduğunu, `float.fromhex()` ‘in ise bir sınıf (class) metodu olduğunu unutmayın.

Onaltılık bir dize şu biçimi alır:

    [sign] ['0x'] integer ['.' fraction] ['p' exponent]

where the optional `sign` may by either `+` or `-`, `integer` and `fraction` are strings of hexadecimal digits, and `exponent` is a decimal integer with an optional leading sign. Case is not significant, and there must be at least one hexadecimal digit in either the integer or the fraction. This syntax is similar to the syntax specified in section 6.4.4.2 of the C99 standard, and also to the syntax used in Java 1.5 onwards. In particular, the output of `float.hex()` is usable as a hexadecimal floating-point literal in C or Java code, and hexadecimal strings produced by C’s `%a` format character or Java’s `Double.toHexString` are accepted by `float.fromhex()`.

Üssün onaltılık değil ondalık olarak yazıldığına ve katsayıyı çarpmak için 2’nin gücünü verdiğine dikkat edin. Örneğin, `0x3.a7p10` onaltılık dizesi, `(3 + 10./16 + 7./16**2) * 2.0**10` veya `3740.0` gerçel sayısını temsil eder:

    >>> float.fromhex('0x3.a7p10')
    3740.0

`3740.0` ‘a ters dönüştürme uygulamak, aynı sayıyı temsil eden farklı bir onaltılık dize verir:

    >>> float.hex(3740.0)
    '0x1.d380000000000p+11'

### Sayısal türlerin hashlemesi

For numbers `x` and `y`, possibly of different types, it’s a requirement that `hash(x) == hash(y)` whenever `x == y` (see the `__hash__()` method documentation for more details). For ease of implementation and efficiency across a variety of numeric types (including `int`, `float`, `decimal.Decimal` and `fractions.Fraction`) Python’s hash for numeric types is based on a single mathematical function that’s defined for any rational number, and hence applies to all instances of `int` and `fractions.Fraction`, and all finite instances of `float` and `decimal.Decimal`. Essentially, this function is given by reduction modulo `P` for a fixed prime `P`. The value of `P` is made available to Python as the `modulus` attribute of `sys.hash_info`.

CPython implementation detail: Şu anda kullanılan asal sayı, 32 bit C uzunluğundaki makinelerde `P = 2**31 - 1` ve 64-bit C uzunluğundaki makinelerde `P = 2**61 - 1` şeklindedir.

İşte ayrıntılı kurallar:

- `x = m / n` negatif olmayan bir rasyonel sayıysa ve `n` `P` ile bölünemiyorsa, `hash(x)` ‘i `m * invmod(n, P) % P` olarak tanımlayın, bu durumda `invmod(n, P)`, `n` modül `P` ‘nin tersini verir.

- `x = m / n` negatif olmayan bir rasyonel sayıysa ve `n`, `P` ile bölünebiliyorsa (ancak `m` değildir), o zaman `n` ‘nin `P` şeklinde ters modülü yoktur ve yukarıdaki kural geçerli değildir; bu durumda `hash(x)` i `sys.hash_info.inf` olarak tanımlayın.

- `x = m / n` negatif bir rasyonel sayıysa, `hash(x)` ‘i `-hash(-x)` olarak tanımlayın. Elde edilen `hash` `-1` ise, bunu `-2` ile değiştirin.

- The particular values `sys.hash_info.inf`, `-sys.hash_info.inf` and `sys.hash_info.nan` are used as hash values for positive infinity, negative infinity, or nans (respectively). (All hashable nans have the same hash value.)

- For a `complex` number `z`, the hash values of the real and imaginary parts are combined by computing `hash(z.real) + sys.hash_info.imag * hash(z.imag)`, reduced modulo `2**sys.hash_info.width` so that it lies in `range(-2**(sys.hash_info.width - 1), 2**(sys.hash_info.width - 1))`. Again, if the result is `-1`, it’s replaced with `-2`.

Yukarıdaki kuralları açıklığa kavuşturmak için, `float` veya `complex` olan rasyonel bir sayının `hash` ‘ini hesaplamak için gömülü `hash` ‘e eş değer örnek Python kodu:

    import sys, math

    def hash_fraction(m, n):
        """Compute the hash of a rational number m / n.

        Assumes m and n are integers, with n positive.
        Equivalent to hash(fractions.Fraction(m, n)).

        """
        P = sys.hash_info.modulus
        # Remove common factors of P.  (Unnecessary if m and n already coprime.)
        while m % P == n % P == 0:
            m, n = m // P, n // P

        if n % P == 0:
            hash_value = sys.hash_info.inf
        else:
            # Fermat's Little Theorem: pow(n, P-1, P) is 1, so
            # pow(n, P-2, P) gives the inverse of n modulo P.
            hash_value = (abs(m) % P) * pow(n, P - 2, P) % P
        if m < 0:
            hash_value = -hash_value
        if hash_value == -1:
            hash_value = -2
        return hash_value

    def hash_float(x):
        """Compute the hash of a float x."""

        if math.isnan(x):
            return sys.hash_info.nan
        elif math.isinf(x):
            return sys.hash_info.inf if x > 0 else -sys.hash_info.inf
        else:
            return hash_fraction(*x.as_integer_ratio())

    def hash_complex(z):
        """Compute the hash of a complex number z."""

        hash_value = hash_float(z.real) + sys.hash_info.imag * hash_float(z.imag)
        # do a signed reduction modulo 2**sys.hash_info.width
        M = 2**(sys.hash_info.width - 1)
        hash_value = (hash_value & (M - 1)) - (hash_value & M)
        if hash_value == -1:
            hash_value = -2
        return hash_value

## Yineleyici Türleri

Python, konteynerler üzerinde yineleme kavramını destekler. Bu, iki farklı metot kullanılarak uygulanır; bunlar, kullanıcı tanımlı sınıfların yinelemeyi desteklemesine izin vermek için kullanılır. Aşağıda daha ayrıntılı olarak açıklanan diziler, her zaman yineleme metotlarını destekler.

One method needs to be defined for container objects to provide iteration support:

`container.``__iter__`()

  Return an iterator object. The object is required to support the iterator protocol described below. If a container supports different types of iteration, additional methods can be provided to specifically request iterators for those iteration types. (An example of an object supporting multiple forms of iteration would be a tree structure which supports both breadth-first and depth-first traversal.) This method corresponds to the `tp_iter` slot of the type structure for Python objects in the Python/C API.

Yineleyici nesnelerinin kendilerinin, birlikte iterator protocol ‘ü oluşturan aşağıdaki iki metodu desteklemesi gerekir:

`iterator.``__iter__`()

  Return the iterator object itself. This is required to allow both containers and iterators to be used with the `for` and `in` statements. This method corresponds to the `tp_iter` slot of the type structure for Python objects in the Python/C API.

`iterator.``__next__`()

  Return the next item from the container. If there are no further items, raise the `StopIteration` exception. This method corresponds to the `tp_iternext` slot of the type structure for Python objects in the Python/C API.

Python, genel ve özel dizi türleri, sözlükler ve diğer daha özel formlar üzerinde yinelemeyi desteklemek için birkaç yineleyici nesnesi tanımlar. Belirli türler, yineleyici protokolünün uygulanmasının ötesinde önemli değildir.

Bir yineleyicinin `__next__()` metodu `StopIteration` hatasını verdiğinde, sonraki çağrılarda bunu yapmaya devam etmelidir. Bu özelliğe uymayan uygulamalar bozuk sayılır.

### Oluşturucu Tipleri

Python’un generators, yineleyici protokolünü uygulamak için uygun bir yol sağlar. Bir container nesnesinin `__iter__()` metodu bir oluşturucu olarak uygulanırsa, otomatik olarak `__iter__()` ve `__next__()` metotlarını sağlayan bir yineleyici nesne (teknik olarak bir oluşturucu nesnesi) döndürür. Oluşturucular hakkında daha fazla bilgi the documentation for the yield expression adresinde bulunabilir.

## Dizi Tipleri — `list`, `tuple`, `range`

Üç temel dizi türü vardır: listeler, demetler ve aralık nesneleri. binary data ve text strings ‘in işlenmesi için uyarlanmış ek dizi türleri, özel bölümlerde açıklanmıştır.

### Yaygın Dizi İşlemleri

Aşağıdaki tablodaki işlemler, hem değiştirilebilir hem de değiştirilemez olan çoğu dizi türü tarafından desteklenir. `collections.abc.Sequence` ABC, bu işlemleri özel dize türlerinde doğru şekilde uygulamayı kolaylaştırmak için sağlanmıştır.

Bu tablo artan önceliğe göre sıralanmış dizi işlemlerini listeler. Tabloda s ve t aynı türden dizilerdir, n, i, j ve k tam sayılardır ve x, s tarafından dayatılan her tür ve değer kısıtlamasını karşılayan isteğe bağlı bir nesnedir.

`in` ve `not in` işlemleri, karşılaştırma işlemleriyle aynı önceliklere sahiptir. `+` (birleştirme) ve `*` (yineleme) işlemleri, karşılık gelen sayısal işlemlerle aynı önceliğe sahiptir. 3

İşlem | Sonuç | Notlar
--- | --- | ---
`x in s` | s ‘nin bir öğesi x ‘e eşitse `True`, aksi takdirde `False` | (1)
`x not in s` | s ‘nin bir öğesi x ‘e eşitse `False`, aksi taktirde `True` | (1)
`s + t` | s ve t ‘nin birleşimi | (6)(7)
`s * n` veya `n * s` | s ‘yi kendisine n kez eklemeye eş değer | (2)(7)
`s[i]` | s ‘nin i’inci öğesi, orijin 0 | (3)
`s[i:j]` | s ‘nin i ‘den j ‘ye kadar olan dilimi | (3)(4)
`s[i:j:k]` | s ‘nin i ‘den j ‘ye kadar olan dilimi, k ‘lik adımlarla (örneğin k = 2 ise, ikişer ikişer) | (3)(5)
`len(s)` | s ‘nin uzunluğu |
`min(s)` | s ‘nin en küçük öğesi |
`max(s)` | s ‘nin en büyük öğesi |
`s.index(x[, i[, j]])` | x ‘in s içindeki ilk görüldüğü dizini (i dizininde veya sonrasında ve j dizininden önce) | (8)
`s.count(x)` | s ‘de x’in toplam görülme sayısı |

Aynı türden diziler de karşılaştırmaları destekler. Özellikle, demetler ve listeler, karşılık gelen öğeler ile sözlükbilimsel olarak karşılaştırılır. Bu, eşit karşılaştırma yapılabilmesi için her öğenin eşit olarak karşılaştırması gerektiği ve iki dizinin aynı türde ve aynı uzunlukta olması gerektiği anlamına gelir. (Tüm ayrıntılar için dil referansındaki Comparisons bölümüne bakın.)

Notlar:

1. `in` ve `not in` işlemleri, genel durumda yalnızca basit sınırlama testi için kullanılırken, bazı özel diziler (örneğin: `str`, `bytes` ve `bytearray`) bunları sonraki dizi testi için de kullanır:

       >>> "gg" in "eggs"
       True

2. n ‘nin ``0` ‘dan küçük değerleri `0` olarak değerlendirilir (bu, s ile aynı türde boş bir dizi verir). s dizisindeki öğeler kopyalanmaz, birden çok kez referans gösterilir (kullanılır). Bu, çoğunlukla yeni Python programcılarına musallat olur; şunu düşünün:

       >>> lists = [[]] * 3
       >>> lists
       [[], [], []]
       >>> lists[0].append(3)
       >>> lists
       [[3], [3], [3]]

   Olan şu ki, `[[]]` boş bir liste içeren tek elemanlı bir listedir, dolayısıyla `[[]] * 3` ‘ün üç elemanı da bu boş listeye referanstır. `lists` öğelerinin herhangi birinin değiştirilmesi bu listeyi değiştirir. Bu şekilde farklı listelerin bir listesini oluşturabilirsiniz:

       >>> lists = [[] for i in range(3)]
       >>> lists[0].append(3)
       >>> lists[1].append(5)
       >>> lists[2].append(7)
       >>> lists
       [[3], [5], [7]]

   Daha fazla açıklama SSS gönderisinde mevcuttur: How do I create a multidimensional list?.

3. i veya j negatifse, dizin s: dizisinin sonuna göredir: `len(s) + i` veya `len(s) + j` değiştirilir. Ancak `-0` ‘ın hala `0` olduğuna dikkat edin.

4. s ‘nin i ile j arasındaki dilimi, ``i <= k < j` olacak şekilde k indeksine sahip öğelerin dizisi olarak tanımlanır. i veya j `len(s)` ‘den büyükse,``len(s)`` kullanın. i atlanırsa veya `None` ise, `0` kullanın. j atlanırsa veya `None` ise, `len(s)` kullanın. i, j ‘den büyük veya ona eşitse, dilim boştur.

5. The slice of s from i to j with step k is defined as the sequence of items with index `x = i + n*k` such that `0 <= n < (j-i)/k`. In other words, the indices are `i`, `i+k`, `i+2*k`, `i+3*k` and so on, stopping when j is reached (but never including j). When k is positive, i and j are reduced to `len(s)` if they are greater. When k is negative, i and j are reduced to `len(s) - 1` if they are greater. If i or j are omitted or `None`, they become “end” values (which end depends on the sign of k). Note, k cannot be zero. If k is `None`, it is treated like `1`.

6. Değiştirilemez dizileri birleştirmek her zaman yeni bir nesneyle sonuçlanır. Bu, tekrarlanan birleştirme ile bir dizi oluşturmanın, toplam dizi uzunluğunda ikinci dereceden bir çalışma zamanı maliyetine sahip olacağı anlamına gelir. Doğrusal bir çalışma zamanı maliyeti elde etmek için aşağıdaki alternatiflerden birine geçmelisiniz:

   - `str` nesnelerini birleştiriyorsanız, bir liste oluşturabilir ve sonunda `str.join()` kullanabilir veya bir `io.StringIO` örneğine yazabilir ve tamamlandığında değerini alabilirsiniz

   - `bytes` nesnelerini birleştiriyorsanız, benzer şekilde `bytes.join()` veya `io.BytesIO` kullanabilir veya bir `bytearray` nesnesiyle yerinde birleştirme yapabilirsiniz. `bytearray` nesneleri değiştirilebilirdir ve verimli bir aşırı tahsis mekanizmasına sahiptir

   - `tuple` nesneleri birleştiriyorsanız, bunun yerine bir `list` öğesini genişletin

   - diğer türler için ilgili sınıf dokümantasyonunu inceleyin

7. Bazı dizi türleri (örneğin `range`) yalnızca belirli kalıpları takip eden öğe dizilerini destekler ve bu nedenle dizi birleştirmeyi veya tekrarlamayı desteklemez.

8. s içinde x bulunmadığında `index` `ValueError` hatasını verir. Tüm uygulamalar i ve j ek argümanlarının iletilmesini desteklemez. Bu argümanlar, dizinin alt bölümlerinin verimli bir şekilde aranmasını sağlar. Fazladan argümanları iletmek kabaca `s[i:j].index(x)` kullanmaya eş değerdir, yalnızca herhangi bir veri kopyalamadan ve döndürülen index dilimin başlangıcından ziyade dizinin başlangıcına göredir.

### Değiştirilemez Dizi Tipleri

Değiştirilemez dizi türlerinin genellikle uyguladığı ve aynı zamanda değişken dizi türleri tarafından uygulanmayan tek işlem, gömülü `hash()` desteğidir.

Bu destek, `tuple` örnekleri gibi değiştirilemez dizilerin `dict` anahtarları olarak kullanılmasına, `set` ve `frozenset` örneklerinde saklanmasına izin verir.

Attempting to hash an immutable sequence that contains unhashable values will result in `TypeError`.

### Değiştirilebilir Dizi Tipleri

Aşağıdaki tabloda yer alan işlemler değiştirilebilir dizi tiplerinde tanımlanmıştır. `collections.abc.MutableSequence` ABC, bu işlemleri özel dizi türlerinde doğru şekilde uygulamayı kolaylaştırmak için sağlanmıştır.

Tabloda s değiştirilebilir bir dizi türünün bir örneğidir, t yinelenebilir herhangi bir nesnedir ve x, s tarafından dayatılan herhangi bir tür ve değer kısıtlamasını karşılayan rastgele bir nesnedir (örneğin, `bytearray` yalnızca `0 <= x <= 255` değer kısıtlamasını karşılayan tam sayıları kabul eder).

İşlem | Sonuç | Notlar
--- | --- | ---
`s[i] = x` | s ‘nin i öğesi x ile değiştirilir |
`s[i:j] = t` | s ‘nin i ile j arasındaki dilimi, yinelenebilir t içeriğiyle değiştirilir |
`del s[i:j]` | `s[i:j] = []` ile eş değerdir |
`s[i:j:k] = t` | `s[i:j:k]` ‘nin öğelerinin yerini t öğelerininkiler alır | (1)
`del s[i:j:k]` | `s[i:j:k]` ‘nin öğelerini listeden kaldırır |
`s.append(x)` | dizinin sonuna x ekler (`s[len(s):len(s)] = [x]` ile eş değerdir) |
`s.clear()` | s içindeki tüm öğeleri kaldırır (`del s[:]` ile eş değerdir) | (5)
`s.copy()` | s’nin sığ bir kopyasını oluşturur (`s[:]` ile eş değerdir) | (5)
`s.extend(t)` veya `s += t` | s ‘yi t ‘nin içeriğiyle genişletir (çoğunlukla `s[len(s):len(s)] = t` ile eş değerdir) |
`s *= n` | n kez tekrarlanan içeriğiyle s ‘yi günceller | (6)
`s.insert(i, x)` | i tarafından verilen dizinde s ‘nin içine x ekler (`s[i:i] = [x]` ile eş değerdir) |
`s.pop()` veya `s.pop(i)` | i noktasındaki öğeyi alır ve s öğesinden kaldırır | (2)
`s.remove(x)` | remove the first item from s where `s[i]` is equal to x | (3)
`s.reverse()` | s ‘nin öğelerini yerinde tersine çevirir | (4)

Notlar:

1. t, değiştirdiği dilimle aynı uzunlukta olmalıdır.

2. İsteğe bağlı i argümanı varsayılan olarak `-1` şeklindedir, böylece varsayılan olarak son öğe kaldırılır ve döndürülür.

3. s ‘nin içinde x bulunmadığında `remove()` işlemi `ValueError` hatasını verir.

4. `reverse()` metodu, büyük bir diziyi tersine çevirirken yerden tasarruf sağlamak için diziyi yerinde değiştirir. Kullanıcılara yan etki ile çalıştığını hatırlatmak için ters diziyi döndürmez.

5. `clear()` and `copy()` are included for consistency with the interfaces of mutable containers that don’t support slicing operations (such as `dict` and `set`). `copy()` is not part of the `collections.abc.MutableSequence` ABC, but most concrete mutable sequence classes provide it.

   3.3 sürümüyle geldi: `clear()` ve `copy()` metotları.

6. n değeri bir tam sayıdır veya `__index__()` uygulayan bir nesnedir. n ‘nin sıfır ve negatif değerleri diziyi temizler. Dizideki öğeler kopyalanmaz; Yaygın Dizi İşlemleri altında ``s * n` için açıklandığı gibi, bunlara birden çok kez başvurulur.

### Listeler

Listeler, tipik olarak (kesin benzerlik derecesinin uygulamaya göre değişeceği) homojen öğelerin koleksiyonlarını depolamak için kullanılan değiştirilebilir dizilerdir.

class `list`([iterable])

  Listeler birkaç şekilde oluşturulabilir:

  - Boş listeyi belirtmek için bir çift köşeli parantez kullanma: `[]`

  - Köşeli parantez kullanarak, öğeleri virgülle ayırarak: `[a]`, `[a, b, c]`

  - Liste kavrayışını kullanma: `[x for x in iterable]`

  - Tür oluşturucuyu kullanma: `list()` veya `list(iterable)`

  Yapıcı, öğeleri iterable ‘ın öğeleriyle aynı ve aynı sırada olan bir liste oluşturur. iterable; bir dizi, yinelemeyi destekleyen bir container veya yineleyici nesne olabilir. iterable zaten bir listeyse, `iterable[:]` ‘e benzer şekilde bir kopya oluşturulur ve döndürülür. Örneğin, `list('abc')`, `['a', 'b', 'c']` değerini döndürür ve `list( (1, 2, 3) )`, `[ 1, 2, 3]`. Argüman verilmezse, yapıcı `[]` yeni bir boş liste oluşturur.

  Gömülü `sorted()` dahil olmak üzere diğer birçok işlem de listeler üretir.

  Listeler, tüm common ve mutable dizi işlemlerini uygular. Listeler ayrıca aşağıdaki ek metodu da sağlar:

  `sort`(*, key=None, reverse=False)

    Bu metot, öğeler arasında yalnızca `<` karşılaştırmalarını kullanarak listeyi yerinde sıralar. Hatalar bastırılmaz - herhangi bir karşılaştırma işlemi başarısız olursa, tüm sıralama işlemi başarısız olur (ve liste büyük olasılıkla kısmen değiştirilmiş durumda kalır).

    `sort()` yalnızca anahtar kelime tarafından iletilebilen iki argümanı kabul eder (keyword-only arguments):

    key, her liste öğesinden bir karşılaştırma anahtarı çıkarmak için kullanılan bir argümanın işlevini belirtir (örneğin, `key=str.lower`). Listedeki her bir öğeye karşılık gelen anahtar bir kez hesaplanır ve ardından tüm sıralama işlemi için kullanılır. Varsayılan değer olan `None`, liste öğelerinin ayrı bir anahtar değeri hesaplamadan doğrudan sıralandığı anlamına gelir.

    `functools.cmp_to_key()` yardımcı programı, 2.x stili cmp işlevini bir key işlevine dönüştürmek için kullanılabilir.

    reverse bir boolean değeridir. `True` olarak ayarlanırsa, liste öğeleri, her karşılaştırma tersine çevrilmiş gibi sıralanır.

    Bu yöntem, büyük bir diziyi sıralarken yerden tasarruf sağlamak için diziyi yerinde değiştirir. Kullanıcılara yan etki ile çalıştığını hatırlatmak için, sıralanan diziyi döndürmez (açıkça yeni bir sıralanmış liste örneği istemek için `sorted()` kullanın).

    `sort()` metodunun kararlı olduğu garanti edilir. Bir sıralama, eşit olarak karşılaştırılan öğelerin göreli sırasını değiştirmemeyi garanti ediyorsa kararlıdır — bu, birden çok geçişte sıralama için yararlıdır (örneğin, departmana göre sıralama, ardından maaş derecesine göre).

    Sıralama örnekleri ve kısa bir sıralama eğitimi için bkz. Sorting HOW TO.

    CPython implementation detail: Bir liste sıralanırken, listeyi değiştirmeye ve hatta incelemeye çalışmanın etkisi tanımsızdır. Python’un C uygulaması, listenin süre boyunca boş görünmesini sağlar ve bir sıralama sırasında listenin mutasyona uğradığını algılayabilirse `ValueError` hatasını verir.

### Demetler

Tuple’lar, tipik olarak heterojen veri koleksiyonlarını depolamak için kullanılan değiştirilemez dizilerdir (örneğin, gömülü `enumerate()` tarafından üretilen 2 tuple). Tuple’lar, değiştirilemez bir homojen veri dizisinin gerekli olduğu durumlarda da kullanılır (bir `set` veya `dict` örneğinde depolamaya izin vermek gibi).

class `tuple`([iterable])

  Tuple’lar çeşitli şekillerde oluşturulabilir:

  - Boş demeti belirtmek için bir çift parantez kullanma: `()`

  - Tekli bir tuple için sonunda virgül kullanma: `a,` veya `(a,)`

  - Öğeleri virgülle ayırma: `a, b, c` veya `(a, b, c)`

  - Gömülü `tuple()` kullanmak: `tuple()` veya `tuple(iterable)`

  Yapıcı, öğeleri iterable öğeleriyle aynı ve aynı sırada olan bir demet oluşturur. iterable bir dizi, yinelemeyi destekleyen bir container veya yineleyici nesne olabilir. iterable zaten bir tuple ise, değiştirilmeden döndürülür. Örneğin, `tuple('abc')`, `('a', 'b', 'c')` ‘yi ve `tuple( [1, 2, 3] )`, `(1, 2, 3)` ‘yi döndürür. Herhangi bir argüman verilmezse, yapıcı yeni bir boş demet oluşturur `()`.

  Bir demeti oluşturanın aslında parantez değil virgül olduğuna dikkat edin. Boş demet durumunda veya söz dizimsel belirsizliği önlemek için gerektiğinde parantezler isteğe bağlıdır. Örneğin, `f(a, b, c)` üç argümanlı bir fonksiyon çağrısı iken `f((a, b, c))`, tek argüman olarak 3’lü bir tuple içeren bir fonksiyon çağrısıdır.

  Tuple’lar, tüm common dizi işlemlerini uygular.

Ada göre erişimin dizine göre erişimden daha net olduğu heterojen veri koleksiyonları için, `collections.namedtuple()` basit bir tuple nesnesinden daha uygun bir seçim olabilir.

### Aralıklar

`range` türü, değiştirilemez bir sayı dizisini temsil eder ve genellikle `for` döngülerinde belirli sayıda döngü yapmak için kullanılır.

class `range`(stop)
class `range`(start, stop[, step])

  The arguments to the range constructor must be integers (either built-in `int` or any object that implements the `__index__` special method). If the step argument is omitted, it defaults to `1`. If the start argument is omitted, it defaults to `0`. If step is zero, `ValueError` is raised.

  Pozitif step için, `r` aralığının içeriği, `i >= 0` ve `r[i] < stop` olmak üzere `r[i] = start + step*i` formülüyle belirlenir.

  Negatif bir step için, aralığın içeriği hala `r[i] = start + step*i` formülüyle belirlenir, ancak kısıtlamalar `i >= 0` ve `r[i] > stop` ‘dir.

  Bir aralık nesnesi `r[0]` değer kısıtlamasını karşılamıyorsa, boş olacaktır. Aralıklar negatif indeksleri destekler, ancak bunlar pozitif indeksler tarafından belirlenen dizinin sonundan indeksleme olarak yorumlanır.

  `sys.maxsize` ‘dan büyük mutlak değerler içeren aralıklara izin verilir, ancak bazı özellikler (`len()` gibi), `OverflowError` hatasınının ortaya çıkmasını sağlayabilir.

  Aralık örnekleri:

      >>> list(range(10))
      [0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9]
      >>> list(range(1, 11))
      [1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10]
      >>> list(range(0, 30, 5))
      [0, 5, 10, 15, 20, 25]
      >>> list(range(0, 10, 3))
      [0, 3, 6, 9]
      >>> list(range(0, -10, -1))
      [0, -1, -2, -3, -4, -5, -6, -7, -8, -9]
      >>> list(range(0))
      []
      >>> list(range(1, 0))
      []

  Aralıklar, birleştirme ve tekrar dışında tüm common dizi işlemlerini uygular (aralık nesnelerinin yalnızca katı bir kalıp izleyen dizileri temsil edebilmesi ve tekrarlama ve birleştirmenin genellikle bu kalıbı ihlal etmesi nedeniyle).

  `start`

    start parametresinin değeri (veya parametre sağlanmadıysa `0`)

  `stop`

    stop parametresinin değeri

  `step`

    step parametresinin değeri (veya parametre sağlanmadıysa `1`)

`range` türünün normal bir `list` veya `tuple` üzerindeki avantajı, bir `range` nesnesinin temsil ettiği aralığın boyutu ne olursa olsun her zaman aynı (küçük) miktarda bellek almasıdır (yalnızca `start`, `stop` ve `step` değerlerini sakladığı için, tek tek öğeleri ve alt aralıkları gerektiği gibi hesaplar).

Aralık (range) nesneleri `collections.abc.Sequence` ABC’sini uygular ve sınırlama testleri, eleman indeksi araması, dilimleme ve negatif indeksler için destek gibi özellikler sağlar (bkz. Dizi Tipleri — list, tuple, range):

    >>> r = range(0, 20, 2)
    >>> r
    range(0, 20, 2)
    >>> 11 in r
    False
    >>> 10 in r
    True
    >>> r.index(10)
    5
    >>> r[5]
    10
    >>> r[:5]
    range(0, 10, 2)
    >>> r[-1]
    18

Aralık nesnelerini `==` ve `!=` ile eşitlik açısından test etmek, bunları diziler olarak karşılaştırır. Yani, aynı değer dizisini temsil ediyorlarsa, iki aralık nesnesi eşit kabul edilir. (Eşit karşılaştıran iki aralık nesnesinin farklı `start`, `stop` ve `step` niteliklerine sahip olabileceğini unutmayın, örneğin `range(0) == range(2, 1, 3)` veya `range(0, 3, 2) == range(0, 4, 2)`.)

3.2 sürümünde değişti: Dizi ABC’sini uygular, Dilimleme ve negatif indekslemeyi destekler, Tüm öğeleri yinelemek yerine sabit zamanda üyelik için `int` nesnelerini test eder.

3.3 sürümünde değişti: Aralık nesnelerini tanımladıkları değer sırasına göre karşılaştırmak için ‘==’ ve ‘!=’ tanımlayın (nesne kimliğine göre karşılaştırmak yerine).

3.3 sürümüyle geldi: `start`, `stop` ve `step` özellikleri.

Ayrıca bkz.

- The linspace recipe shows how to implement a lazy version of range suitable for floating point applications.

## Metin Sırası Türü — `str`

Python’da metinsel veriler `str` nesneleri veya strings ile işlenir. Dizeler, Unicode kod noktalarının değişmez dizgeleridir. Dize değişmezleri çeşitli şekillerde yazılır:

- Tek tırnak: `'katıştırılmış "çift" tırnaklara izin verir'`

- Double quotes: `"allows embedded 'single' quotes"`.

- Üçlü tırnak: `'''Üç tek tırnak'''`, `"""Üç çift tırnak"""`

Üçlü tırnak içine alınmış dizeler birden çok satıra yayılabilir - ilişkili tüm boşluklar dize değişmezine dahil edilecektir.

Tek bir ifadenin parçası olan ve aralarında yalnızca boşluk bulunan dize değişmezleri, örtük olarak tek bir dize değişmezine dönüştürülür. Yani, `("spam" "yumurtalar") == "spam yumurtalar"`.

Desteklenen kaçış dizileri ve çoğu kaçış dizisi işlemeyi devre dışı bırakan `r` (“raw”, Türkçesiyle “ham”) ön eki dahil olmak üzere dize değişmezinin çeşitli biçimleri hakkında daha fazla bilgi için bkz. String and Bytes literals.

Dizeler, `str` yapıcısı kullanılarak diğer nesnelerden de oluşturulabilir.

Ayrı bir “karakter” türü olmadığından, bir dizenin indekslenmesi 1 uzunluğunda dizeler üretir. Yani, boş olmayan bir s dizesi için `s[0] == s[0:1]`.

Değiştirilebilir bir dize türü de yoktur, ancak `str.join()` veya `io.StringIO` birden çok parçadan dizeleri verimli bir şekilde oluşturmak için kullanılabilir.

3.3 sürümünde değişti: Python 2 serisiyle geriye dönük uyumluluk için, dize değişmezlerinde `u` ön ekine izin verilir. Bunun dize değişmezlerinin anlamı üzerinde hiçbir etkisi yoktur ve `r` ön ekiyle birleştirilemez.

class `str`(object='')
class `str`(object=b'', encoding='utf-8', errors='strict')

  Return a string version of object. If object is not provided, returns the empty string. Otherwise, the behavior of `str()` depends on whether encoding or errors is given, as follows.

  If neither encoding nor errors is given, `str(object)` returns `object.__str__()`, which is the “informal” or nicely printable string representation of object. For string objects, this is the string itself. If object does not have a `__str__()` method, then `str()` falls back to returning `repr(object)`.

  kodlama veya hatalar ‘dan en az biri verilirse, nesne bir bytes-like object olmalıdır (ör. `bytes` veya `bytearray`). Bu durumda, nesne bir `bytes` (veya `bytearray`) nesnesiyse `str(bytes, *kodlama*, *hatalar*)`, `bytes.decode(*kodlama*, *hatalar*)` ‘a eşdeğerdir. Aksi takdirde, arabellek nesnesinin altında yatan bayt nesnesi, `bytes.decode()` çağrılmadan önce elde edilir. Arabellek nesneleri hakkında bilgi için bkz. Binary Sequence Types — bytes, bytearray, memoryview ve Buffer Protocol.

  Bir `bytes` nesnesini kodlama veya hatalar argümanları olmadan `str()` ‘ye iletmek, gayriresmi dize temsilini döndürmenin ilk durumuna girer (ayrıca bkz. Python için `-b` komut satırı seçeneği). Örneğin:

      >>> str(b'Zoot!')
      "b'Zoot!'"

  `str` sınıfı ve metotları hakkında daha fazla bilgi için aşağıdaki Metin Sırası Türü — str ve String (Dize) Metotları bölümüne bakın. Biçimlendirilmiş dizelerin çıktısını almak için Formatted string literals ve Format String Syntax bölümlerine bakın. Ayrıca, Text Processing Services bölümüne de bakın.

### String (Dize) Metotları

Dizeler, aşağıda açıklanan ek yöntemlerle birlikte tüm ortak dizi işlemlerini uygular.

Strings also support two styles of string formatting, one providing a large degree of flexibility and customization (see `str.format()`, Format String Syntax and Custom String Formatting) and the other based on C `printf` style formatting that handles a narrower range of types and is slightly harder to use correctly, but is often faster for the cases it can handle (printf-style String Formatting).

Standart kütüphanenin Text Processing Services bölümü, metinle ilgili çeşitli yardımcı programlar sağlayan bir dizi başka modülü kapsar (`re` modülündeki normal ifade desteği dahil).

`str.``capitalize`()

  İlk karakteri büyük ve geri kalanı küçük harf ile, dizenin bir kopyasını döndürür.

  3.8 sürümünde değişti: The first character is now put into titlecase rather than uppercase. This means that characters like digraphs will only have their first letter capitalized, instead of the full character.

`str.``casefold`()

  Dizenin küçük harfe katlanmış bir kopyasını döndürür. Küçük harfe katlanmış dizeler, büyük/küçük harfsiz eşleştirme için kullanılabilir.

  Büyük harf katlama, harf küçültmeye (lowercasing) benzer ancak daha agresiftir, çünkü bir dizedeki tüm büyük/küçük harf ayrımlarını kaldırmayı amaçlar. Örneğin, Almanca küçük harf `'ß'`, `"ss"` ile eşdeğerdir. Zaten küçük harf olduğundan, `lower()` `'ß'` için hiçbir şey yapmaz; `casefold()` onu `"ss"` biçimine dönüştürür.

  Casefolding algoritması, Unicode Standardının 3.13 bölümünde açıklanmıştır.

  3.3 sürümüyle geldi.

`str.``center`(width[, fillchar])

  width uzunluğundaki bir dizede ortalanmış olarak döndürür. Doldurma, belirtilen fillchar kullanılarak yapılır (varsayılanı bir ASCII boşluğudur). width, `len(s)` değerinden küçük veya ona eşitse orijinal dize döndürülür.

`str.``count`(sub[, start[, end]])

  [start, end] aralığında sub alt dizesinin örtüşmeyen oluşumlarının sayısını döndürür. İsteğe bağlı bağımsız değişkenler start ve end, dilim notasyonunda olduğu gibi yorumlanır.

`str.``encode`(encoding="utf-8", errors="strict")

  Return an encoded version of the string as a bytes object. Default encoding is `'utf-8'`. errors may be given to set a different error handling scheme. The default for errors is `'strict'`, meaning that encoding errors raise a `UnicodeError`. Other possible values are `'ignore'`, `'replace'`, `'xmlcharrefreplace'`, `'backslashreplace'` and any other name registered via `codecs.register_error()`, see section Error Handlers. For a list of possible encodings, see section Standard Encodings.

  3.1 sürümünde değişti: Support for keyword arguments added.

`str.``endswith`(suffix[, start[, end]])

  Dize belirtilen suffix ile bitiyorsa `True`, aksi takdirde ``False` döndürün. suffix ayrıca aranacak bir son ek grubu da olabilir. İsteğe bağlı start ile, o konumdan başlayarak test edin. İsteğe bağlı end ile, o konumda karşılaştırmayı bırakın.

`str.``expandtabs`(tabsize=8)

  Geçerli sütuna ve verilen tab boyutuna bağlı olarak, tüm tab karakterlerinin bir veya daha fazla boşlukla değiştirildiği dizenin bir kopyasını döndürün. Tab konumları her tab boyutu karakterinde oluşur (varsayılan 8’dir, 0, 8, 16 ve benzeri sütunlarda tab konumları verilir). Dizeyi genişletmek için mevcut sütun sıfıra ayarlanır ve dize karakter karakter incelenir. Karakter bir tab ise (`\t`), geçerli sütun sonraki tab konumuna eşit olana kadar sonuca bir veya daha fazla boşluk karakteri eklenir. (Tab karakterinin kendisi kopyalanmaz.) Karakter yeni satırsa (`\n`) veya dönüşse (`\r`), kopyalanır ve mevcut sütun sıfırlanır. Diğer herhangi bir karakter değiştirilmeden kopyalanır ve mevcut sütun, karakterin yazdırıldığında nasıl temsil edildiğine bakılmaksızın bir artırılır.

      >>> '01\t012\t0123\t01234'.expandtabs()
      '01      012     0123    01234'
      >>> '01\t012\t0123\t01234'.expandtabs(4)
      '01  012 0123    01234'

`str.``find`(sub[, start[, end]])

  sub alt dizesinin `s[start:end]` diliminde bulunduğu dizedeki en düşük dizini döndür. İsteğe bağlı argümanlar start ve end, dilim notasyonunda olduğu gibi yorumlanır. sub bulunamazsa `-1` döndürür.

  Not

  `find()` metodu yalnızca sub öğesinin konumunu bilmeniz gerekiyorsa kullanılmalıdır. sub ‘ın bir alt dize olup olmadığını kontrol etmek için `in` operatörünü kullanın:

      >>> 'Py' in 'Python'
      True

`str.``format`(*args, **kwargs)

  Bir dize biçimlendirme işlemi gerçekleştirin. Bu yöntemin çağrıldığı dize, parantez `{}` ile sınırlandırılmış metin veya değiştirme alanları içerebilir. Her değiştirme alanı, ya bir konumsal (sırası önemli) argümanın sayısal dizinini ya da bir anahtar sözcük argmünanının adını içerir. Her değiştirme alanının, karşılık gelen argümanın dize değeriyle değiştirildiği dizenin bir kopyasını döndürür.

      >>> "The sum of 1 + 2 is {0}".format(1+2)
      'The sum of 1 + 2 is 3'

  Biçim dizelerinde (f string) belirtilebilecek çeşitli biçimlendirme seçeneklerinin açıklaması için bkz. Format String Syntax.

  Not

  When formatting a number (`int`, `float`, `complex`, `decimal.Decimal` and subclasses) with the `n` type (ex: `'{:n}'.format(1234)`), the function temporarily sets the `LC_CTYPE` locale to the `LC_NUMERIC` locale to decode `decimal_point` and `thousands_sep` fields of `localeconv()` if they are non-ASCII or longer than 1 byte, and the `LC_NUMERIC` locale is different than the `LC_CTYPE` locale. This temporary change affects other threads.

  3.7 sürümünde değişti: Bir sayıyı `n` türüyle biçimlendirirken, fonksiyon bazı durumlarda `LC_CTYPE` yerel ayarını geçici olarak `LC_NUMERIC` yerel ayarına ayarlar.

`str.``format_map`(mapping)

  `str.format(**mapping)` ile benzerdir, ancak `mapping` doğrudan kullanılır ve bir `dict` ‘e kopyalanmaz. Örneğin, `mapping` bir dict alt sınıfı ise bu kullanışlıdır:

      >>> class Default(dict):
      ...     def __missing__(self, key):
      ...         return key
      ...
      >>> '{name} was born in {country}'.format_map(Default(name='Guido'))
      'Guido was born in country'

  3.2 sürümüyle geldi.

`str.``index`(sub[, start[, end]])

  `find()` gibi, ancak alt dize bulunamadığında `ValueError` yükseltir.

`str.``isalnum`()

  Dizedeki tüm karakterler alfanümerikse ve en az bir karakter varsa `True`, aksi takdirde `False` döndürür. Bir `c` karakteri, aşağıdakilerden biri `True` döndürüyorsa alfasayısaldır: `c.isalpha()`, `c.isdecimal()`, `c.isdigit()` veya `c.isnumeric()`.

`str.``isalpha`()

  Dizedeki tüm karakterler alfabetikse ve en az bir karakter varsa `True`, aksi takdirde `False` döndürür. Alfabetik karakterler, Unicode karakter veritabanında “Harf” olarak tanımlanan karakterlerdir, yani genel kategori özelliği “Lm”, “Lt”, “Lu”, “Ll” veya “Lo “dan biri olan karakterlerdir. Bunun Unicode Standardında tanımlanan “Alfabetik” özelliğinden farklı olduğunu unutmayın.

`str.``isascii`()

  Dize boşsa veya dizedeki tüm karakterler ASCII ise `True`, aksi takdirde `False` döndürür. ASCII karakterleri U+0000-U+007F aralığında kod noktalarına sahiptir.

  3.7 sürümüyle geldi.

`str.``isdecimal`()

  Dizedeki tüm karakterler ondalık karakter ise ve en az bir karakter varsa `True`, aksi takdirde `False` döndürür. Ondalık karakterler 10 tabanında sayılar oluşturmak için kullanılabilen karakterlerdir, örneğin U+0660, ARAPÇA-HİNTÇE RAKAM SIFIR. Resmi olarak bir ondalık karakter Unicode Genel Kategorisi “Nd” içerisindeki bir karakterdir.

`str.``isdigit`()

  Dizedeki tüm karakterler rakamsa ve en az bir karakter varsa `True`, aksi takdirde `False` döndürür. Rakamlar ondalık karakterleri ve özel işlem gerektiren rakamları (uyumluluk üst simge rakamları gibi) içerir. Bu, Kharosthi sayıları gibi 10 tabanında sayı oluşturmak için kullanılamayan rakamları kapsar. Resmi olarak rakam, Numeric_Type=Digit veya Numeric_Type=Decimal özellik değerine sahip bir karakterdir.

`str.``isidentifier`()

  Identifiers and keywords bölümüne göre dizge dil tanımına göre geçerli bir tanımlayıcı ise `True` döndürür.

  `keyword.iskeyword()` çağrısı yaparak `s` dizesinin `def` ve `class` gibi ayrılmış bir tanımlayıcı olup olmadığını test eder.

  Örnek:

      >>> from keyword import iskeyword

      >>> 'hello'.isidentifier(), iskeyword('hello')
      True, False
      >>> 'def'.isidentifier(), iskeyword('def')
      True, True

`str.``islower`()

  Dizedeki tüm büyük harfli karakterler 4 küçük harfli ise ve en az bir büyük harfli karakter varsa `True`, aksi takdirde `False` döndürür.

`str.``isnumeric`()

  Dizedeki tüm karakterler sayısal karakterlerse ve en az bir karakter varsa `True`, aksi takdirde `False` döndürür. Sayısal karakterler rakam karakterlerini ve Unicode sayısal değer özelliğine sahip tüm karakterleri içerir, örneğin U+2155, VULGAR FRAKSİYONU BEŞİNCİ. Resmi olarak, sayısal karakterler Numeric_Type=Digit, Numeric_Type=Decimal veya Numeric_Type=Numeric özellik değerine sahip karakterlerdir.

`str.``isprintable`()

  Dizedeki tüm karakterler yazdırılabilirse veya dize boşsa `True`, aksi takdirde `False` döndürür. Yazdırılamayan karakterler, yazdırılabilir olarak kabul edilen ASCII boşluğu (0x20) dışında, Unicode karakter veritabanında “Diğer” veya “Ayırıcı” olarak tanımlanan karakterlerdir. (Bu bağlamda, yazdırılabilir karakterlerin `repr()` bir dize üzerinde çağrıldığında kaçılmaması gereken karakterler olduğunu unutmayın. Bunun `sys.stdout` veya `sys.stderr` dosyalarına yazılan dizelerin işlenmesiyle bir ilgisi yoktur)

`str.``isspace`()

  Dizede yalnızca boşluk karakterleri varsa ve en az bir karakter varsa `True`, aksi takdirde `False` döndürür.

  Bir karakter, genel kategorisi `Zs` (“Ayırıcı, boşluk”) ya da çift yönlü sınıfı `WS`, `B` veya `S`’den biri ise Unicode karakter veritabanında (bkz. `unicodedata`) beyaz boşluk karakteri’dir.

`str.``istitle`()

  Eğer dizenin yalnızca ilk harfi büyük ise ve en az bir karakter varsa `True` döndürür. Örneğin, büyük harfli karakterler sadece küçük harfli karakterleri ve küçük harfli karakterler sadece büyük harfli karakterleri takip edebilir. Aksi takdirde `False` döndürür.

`str.``isupper`()

  Dizedeki tüm karakterler 4 büyük harfli ise ve en az bir büyük harfli karakter varsa `True`, aksi takdirde `False` döndürür.

`str.``join`(iterable)

  iterable içindeki dizgelerin birleşiminden oluşan bir dizge döndürür. Eğer iterable içinde `bytes` nesneleri de dahil olmak üzere string olmayan değerler varsa bir `TypeError` oluşacaktır. Öğeler arasındaki ayırıcı, bu yöntemi sağlayan dizedir.

`str.``ljust`(width[, fillchar])

  width uzunluğundaki bir dizeyi sola hizalanmış olarak döndürür. Doldurma, belirtilen fillchar kullanılarak yapılır (varsayılanı bir ASCII boşluğudur). width, `len(s)` değerinden küçük veya ona eşitse orijinal dize döndürülür.

`str.``lower`()

  Dizenin tüm büyük harfli karakterlerini 4 küçük harfe dönüştürerek bir kopyasını döndürür.

  Harf küçültme algoritması, Unicode Standardının 3.13 bölümünde açıklanmıştır.

`str.``lstrip`([chars])

  Dizenin baştaki karakterleri çıkarılmış bir kopyasını döndürür. chars bağımsız değişkeni, kaldırılacak karakter kümesini belirten bir dizedir. Atlanırsa veya `None` olursa, chars bağımsız değişkeni varsayılan olarak boşlukları kaldırır. chars bağımsız değişkeni bir ön ek değildir; bunun yerine, değerlerinin tüm kombinasyonları çıkarılır:

      >>> '   spacious   '.lstrip()
      'spacious   '
      >>> 'www.example.com'.lstrip('cmowz.')
      'example.com'

static `str.``maketrans`(x[, y[, z]])

  Bu statik yöntem `str.translate()` için kullanılabilecek bir çeviri tablosu döndürür.

  Yalnızca bir bağımsız değişken varsa, Unicode sıradanlarını (tamsayılar) veya karakterlerini (1 uzunluğundaki dizeler) Unicode sıradanlarına, dizelere (isteğe bağlı uzunluklarda) veya `None` değerine eşleyen bir sözlük olmalıdır. Karakter anahtarları daha sonra sıradanlara dönüştürülecektir.

  İki bağımsız değişken varsa, bunlar eşit uzunlukta dizgeler olmalıdır. Sözlüğün son halinde x’teki her karakter y’de aynı konumdaki karakterle eşlenecektir. Üçüncü bir bağımsız değişken varsa, karakterleri sonuçta `None` ile eşlenecek bir dizge olmalıdır.

`str.``partition`(sep)

  Dizeyi sep öğesinin ilk geçtiği yerden böler ve ayırıcıdan önceki kısmı, ayırıcının kendisini ve ayırıcıdan sonraki kısmı içeren bir 3’lü döndürür. Ayırıcı bulunamazsa, dizenin kendisini ve ardından iki boş dizeyi içeren bir 3’lü döndürür.

`str.``replace`(old, new[, count])

  Dizenin, eski alt dizesinin tüm oluşumları yeni ile değiştirilmiş bir kopyasını döndürür. İsteğe bağlı olarak count bağımsız değişkeni verilirse, yalnızca ilk count oluşumu değiştirilir.

`str.``rfind`(sub[, start[, end]])

  Dizede sub alt dizesinin bulunduğu en yüksek dizini döndürür, öyle ki sub `s[start:end]` içinde yer alır. İsteğe bağlı argümanlar start ve end dilim gösterimindeki gibi yorumlanır. Başarısızlık durumunda `-1` döndürür.

`str.``rindex`(sub[, start[, end]])

  `rfind()` gibi, ancak sub alt dizesi bulunamadığında `ValueError` yükseltir.

`str.``rjust`(width[, fillchar])

  width uzunluğundaki bir dizeyi sağa hizalanmış olarak döndürür. Doldurma, belirtilen fillchar kullanılarak yapılır (varsayılanı bir ASCII boşluğudur). width, `len(s)` değerinden küçük veya ona eşitse orijinal dize döndürülür.

`str.``rpartition`(sep)

  Dizeyi sep öğesinin ilk geçtiği yerden böler ve ayırıcıdan önceki kısmı, ayırıcının kendisini ve ayırıcıdan sonraki kısmı içeren bir 3’lü döndürür. Ayırıcı bulunamazsa, dizenin kendisini ve ardından iki boş dizeyi içeren bir 3’lü döndürür.

`str.``rsplit`(sep=None, maxsplit=-1)

  Ayırıcı dizge olarak sep kullanarak dizgedeki sözcüklerin bir listesini döndürür. Eğer maxsplit belirtilmişse, rightmost olmak üzere en fazla maxsplit bölme yapılır. Eğer sep belirtilmemişse veya `None` ise, herhangi bir boşluk dizesi ayırıcıdır. Sağdan bölme dışında, `rsplit()` aşağıda ayrıntılı olarak açıklanan `split()` gibi davranır.

`str.``rstrip`([chars])

  Dizenin en sondaki karakterleri çıkarılmış bir kopyasını döndürür. chars bağımsız değişkeni, kaldırılacak karakter kümesini belirten bir dizedir. Atlanırsa veya `None` olursa, chars bağımsız değişkeni varsayılan olarak boşlukları kaldırır. chars bağımsız değişkeni bir ön ek değildir; bunun yerine, değerlerinin tüm kombinasyonları çıkarılır:

      >>> '   spacious   '.rstrip()
      '   spacious'
      >>> 'mississippi'.rstrip('ipz')
      'mississ'

`str.``split`(sep=None, maxsplit=-1)

  Ayırıcı dizge olarak sep kullanarak dizgedeki sözcüklerin bir listesini döndürür. Eğer maxsplit belirtilmişse, en fazla maxsplit bölme işlemi yapılır (dolayısıyla, liste en fazla `maxsplit+1` elemana sahip olur). Eğer maxsplit belirtilmemişse veya `-1` ise, bölme sayısında bir sınırlama yoktur (tüm olası bölmeler yapılır).

  sep verilirse, ardışık sınırlayıcılar birlikte gruplanmaz ve boş dizeleri sınırladıkları kabul edilir (örneğin, `'1,,2'.split(',')`, `['1', '', '2']` döndürür). sep bağımsız değişkeni birden çok karakterden oluşabilir (örneğin, `'1<>2<>3'.split('<>')`, `['1', '2', '3']` döndürür). Boş bir dizeyi belirtilen bir ayırıcıyla bölmek `['']` döndürür.

  Örneğin:

      >>> '1,2,3'.split(',')
      ['1', '2', '3']
      >>> '1,2,3'.split(',', maxsplit=1)
      ['1', '2,3']
      >>> '1,2,,3,'.split(',')
      ['1', '2', '', '3', '']

  Eğer sep belirtilmemişse veya `None` ise, farklı bir bölme algoritması uygulanır: ardışık boşluk dizileri tek bir ayırıcı olarak kabul edilir ve dizgenin başında veya sonunda boşluk varsa, sonucun başında veya sonunda boş dizeler olmaz. Dolayısıyla, boş bir dizeyi veya sadece beyaz boşluktan oluşan bir dizeyi `None` ayırıcısıyla bölmek `[]` döndürür.

  Örneğin:

      >>> '1 2 3'.split()
      ['1', '2', '3']
      >>> '1 2 3'.split(maxsplit=1)
      ['1', '2 3']
      >>> '   1   2   3   '.split()
      ['1', '2', '3']

`str.``splitlines`([keepends])

  Satır sınırlarında keserek dizedeki satırların bir listesini döndürür. Satır sonları için keepends belirtilmediği ve true değerinde olmadığı sürece, satır sonları sonuç listesine dahil edilmez.

  Bu yöntem aşağıdaki satır sınırlarında bölme yapar. Spesifik olarak, sınırlar universal newlines ‘ın bir üst kümesidir.

  Temsil | Açıklama
  --- | ---
  `\n` | Satır Atlama
  `\r` | Satır Başına Alma
  `\r\n` | Satır Başına Alma + Satır Atlama
  `\v` or `\x0b` | Satır Tablolama
  `\f` or `\x0c` | Form Besleme
  `\x1c` | Dosya Ayırıcı
  `\x1d` | Grup Ayırıcı
  `\x1e` | Kayıt Ayırıcı
  `\x85` | Yeni Satır (C1 Denetim Kodu)
  `\u2028` | Satır Ayrıcı
  `\u2029` | Paragraf Ayırıcı

  3.2 sürümünde değişti: `\v` ve `\f` satır sınırlarına eklenir.

  Örneğin:

      >>> 'ab c\n\nde fg\rkl\r\n'.splitlines()
      ['ab c', '', 'de fg', 'kl']
      >>> 'ab c\n\nde fg\rkl\r\n'.splitlines(keepends=True)
      ['ab c\n', '\n', 'de fg\r', 'kl\r\n']

  Bir sınırlayıcı dize sep verildiğinde `split()` yönteminden farklı olarak, bu yöntem boş dize için boş bir liste döndürür ve bir terminal satır sonu fazladan bir satır ile sonuçlanmaz:

      >>> "".splitlines()
      []
      >>> "One line\n".splitlines()
      ['One line']

  Kıyaslayacak olursak `split(‘\n’)` şu değeri verir:

      >>> ''.split('\n')
      ['']
      >>> 'Two lines\n'.split('\n')
      ['Two lines', '']

`str.``startswith`(prefix[, start[, end]])

  Dize önek ile başlıyorsa `True` döndürür, aksi takdirde `False` döndürür. prefix ayrıca aranacak ön eklerin bir tuple’ı da olabilir. İsteğe bağlı start ile, o konumdan başlayan dizeyi sınar. İsteğe bağlı end ile, dizeyi o konumda karşılaştırmayı durdurur.

`str.``strip`([chars])

  Dizenin baştaki ve sondaki karakterleri çıkarılmış bir kopyasını döndürür. chars bağımsız değişkeni, kaldırılacak karakter kümesini belirten bir dizedir. Atlanırsa veya `None` olursa, chars bağımsız değişkeni varsayılan olarak boşlukları kaldırır. chars bağımsız değişkeni bir ön ek veya son ek değildir; bunun yerine, değerlerinin tüm kombinasyonları çıkarılır:

      >>> '   spacious   '.strip()
      'spacious'
      >>> 'www.example.com'.strip('cmowz.')
      'example'

  En dıştaki ön ve son*chars* bağımsız değişken değerleri dizeden çıkarılır. Karakterler, chars içindeki karakter kümesinde bulunmayan bir dize karakterine ulaşılana kadar önde gelen uçtan çıkarılır. Benzer bir işlem son uçta da gerçekleşir. Örneğin:

      >>> comment_string = '#....... Section 3.2.1 Issue #32 .......'
      >>> comment_string.strip('.#! ')
      'Section 3.2.1 Issue #32'

`str.``swapcase`()

  Büyük harf karakterleri küçük harfe dönüştürülmüş veya tam tersi yapılmış dizenin bir kopyasını döndürür. `s.swapcase().swapcase() == s` ifadesinin mutlaka doğru olması gerekmediğine dikkat edin.

`str.``title`()

  Sözcüklerin büyük harfle başladığı ve kalan karakterlerin küçük harf olduğu dizenin başlıklandırılmış bir sürümünü döndürür.

  Örneğin:

      >>> 'Hello world'.title()
      'Hello World'

  Algoritma, bir kelimenin ardışık harf grupları olarak dilden bağımsız basit bir tanımını kullanır. Bu tanım birçok bağlamda işe yarar, ancak bu, kısaltmalar ve iyeliklerdeki kesme işaretlerinin kelime sınırları oluşturduğu anlamına gelir ve bu istenen sonuç olmayabilir:

      >>> "they're bill's friends from the UK".title()
      "They'Re Bill'S Friends From The Uk"

  Kesme işaretleri için geçici bir çözüm düzenli ifadeler kullanılarak oluşturulabilir:

      >>> import re
      >>> def titlecase(s):
      ...     return re.sub(r"[A-Za-z]+('[A-Za-z]+)?",
      ...                   lambda mo: mo.group(0).capitalize(),
      ...                   s)
      ...
      >>> titlecase("they're bill's friends.")
      "They're Bill's Friends."

`str.``translate`(table)

  Her karakterin verilen çeviri tablosu aracılığıyla eşlendiği dizgenin bir kopyasını döndürür. Tablo, `__getitem__()` aracılığıyla indeksleme uygulayan bir nesne, tipik olarak bir mapping veya sequence olmalıdır. Bir Unicode sıra numarası (bir tamsayı) ile indekslendiğinde, tablo nesnesi aşağıdakilerden herhangi birini yapabilir: karakteri bir veya daha fazla başka karakterle eşlemek için bir Unicode sıra numarası veya bir dize döndürmek; karakteri dönüş dizesinden silmek için `None` döndürmek; veya karakteri kendisiyle eşlemek için bir `LookupError` istisnası oluşturmak.

  You can use `str.maketrans()` to create a translation map from character-to-character mappings in different formats.

  See also the `codecs` module for a more flexible approach to custom character mappings.

`str.``upper`()

  Return a copy of the string with all the cased characters 4 converted to uppercase. Note that `s.upper().isupper()` might be `False` if `s` contains uncased characters or if the Unicode category of the resulting character(s) is not “Lu” (Letter, uppercase), but e.g. “Lt” (Letter, titlecase).

  Harf büyütme algoritması, Unicode Standardının 3.13 bölümünde açıklanmıştır.

`str.``zfill`(width)

  Return a copy of the string left filled with ASCII `'0'` digits to make a string of length width. A leading sign prefix (`'+'`/`'-'`) is handled by inserting the padding after the sign character rather than before. The original string is returned if width is less than or equal to `len(s)`.

  Örneğin:

      >>> "42".zfill(5)
      '00042'
      >>> "-42".zfill(5)
      '-0042'

### `printf`-style String Formatting

Not

The formatting operations described here exhibit a variety of quirks that lead to a number of common errors (such as failing to display tuples and dictionaries correctly). Using the newer formatted string literals, the `str.format()` interface, or template strings may help avoid these errors. Each of these alternatives provides their own trade-offs and benefits of simplicity, flexibility, and/or extensibility.

String objects have one unique built-in operation: the `%` operator (modulo). This is also known as the string formatting or interpolation operator. Given `format % values` (where format is a string), `%` conversion specifications in format are replaced with zero or more elements of values. The effect is similar to using the `sprintf()` in the C language.

If format requires a single argument, values may be a single non-tuple object. 5 Otherwise, values must be a tuple with exactly the number of items specified by the format string, or a single mapping object (for example, a dictionary).

A conversion specifier contains two or more characters and has the following components, which must occur in this order:

1. The `'%'` character, which marks the start of the specifier.

2. Mapping key (optional), consisting of a parenthesised sequence of characters (for example, `(somename)`).

3. Conversion flags (optional), which affect the result of some conversion types.

4. Minimum field width (optional). If specified as an `'*'` (asterisk), the actual width is read from the next element of the tuple in values, and the object to convert comes after the minimum field width and optional precision.

5. Precision (optional), given as a `'.'` (dot) followed by the precision. If specified as `'*'` (an asterisk), the actual precision is read from the next element of the tuple in values, and the value to convert comes after the precision.

6. Length modifier (optional).

7. Conversion type.

When the right argument is a dictionary (or other mapping type), then the formats in the string must include a parenthesised mapping key into that dictionary inserted immediately after the `'%'` character. The mapping key selects the value to be formatted from the mapping. For example:

    >>> print('%(language)s has %(number)03d quote types.' %
    ...       {'language': "Python", "number": 2})
    Python has 002 quote types.

In this case no `*` specifiers may occur in a format (since they require a sequential parameter list).

The conversion flag characters are:

Flag | Anlamı
--- | ---
`'#'` | The value conversion will use the “alternate form” (where defined below).
`'0'` | The conversion will be zero padded for numeric values.
`'-'` | The converted value is left adjusted (overrides the `'0'` conversion if both are given).
`' '` | (a space) A blank should be left before a positive number (or empty string) produced by a signed conversion.
`'+'` | A sign character (`'+'` or `'-'`) will precede the conversion (overrides a “space” flag).

A length modifier (`h`, `l`, or `L`) may be present, but is ignored as it is not necessary for Python – so e.g. `%ld` is identical to `%d`.

The conversion types are:

Conversion | Anlamı | Notlar
--- | --- | ---
`'d'` | Signed integer decimal. |
`'i'` | Signed integer decimal. |
`'o'` | Signed octal value. | (1)
`'u'` | Obsolete type – it is identical to `'d'`. | (6)
`'x'` | Signed hexadecimal (lowercase). | (2)
`'X'` | Signed hexadecimal (uppercase). | (2)
`'e'` | Floating point exponential format (lowercase). | (3)
`'E'` | Floating point exponential format (uppercase). | (3)
`'f'` | Floating point decimal format. | (3)
`'F'` | Floating point decimal format. | (3)
`'g'` | Floating point format. Uses lowercase exponential format if exponent is less than -4 or not less than precision, decimal format otherwise. | (4)
`'G'` | Floating point format. Uses uppercase exponential format if exponent is less than -4 or not less than precision, decimal format otherwise. | (4)
`'c'` | Single character (accepts integer or single character string). |
`'r'` | String (converts any Python object using `repr()`). | (5)
`'s'` | String (converts any Python object using `str()`). | (5)
`'a'` | String (converts any Python object using `ascii()`). | (5)
`'%'` | No argument is converted, results in a `'%'` character in the result. |

Notlar:

1. The alternate form causes a leading octal specifier (`'0o'`) to be inserted before the first digit.

2. The alternate form causes a leading `'0x'` or `'0X'` (depending on whether the `'x'` or `'X'` format was used) to be inserted before the first digit.

3. The alternate form causes the result to always contain a decimal point, even if no digits follow it.

   The precision determines the number of digits after the decimal point and defaults to 6.

4. The alternate form causes the result to always contain a decimal point, and trailing zeroes are not removed as they would otherwise be.

   The precision determines the number of significant digits before and after the decimal point and defaults to 6.

5. If precision is `N`, the output is truncated to `N` characters.

6. See PEP 237.

Since Python strings have an explicit length, `%s` conversions do not assume that `'\0'` is the end of the string.

3.1 sürümünde değişti: `%f` conversions for numbers whose absolute value is over 1e50 are no longer replaced by `%g` conversions.

## Binary Sequence Types — `bytes`, `bytearray`, `memoryview`

The core built-in types for manipulating binary data are `bytes` and `bytearray`. They are supported by `memoryview` which uses the buffer protocol to access the memory of other binary objects without needing to make a copy.

The `array` module supports efficient storage of basic data types like 32-bit integers and IEEE754 double-precision floating values.

### Bytes Objects

Bytes objects are immutable sequences of single bytes. Since many major binary protocols are based on the ASCII text encoding, bytes objects offer several methods that are only valid when working with ASCII compatible data and are closely related to string objects in a variety of other ways.

class `bytes`([source[, encoding[, errors]]])

  Firstly, the syntax for bytes literals is largely the same as that for string literals, except that a `b` prefix is added:

  - Single quotes: `b'still allows embedded "double" quotes'`

  - Double quotes: `b"still allows embedded 'single' quotes"`.

  - Triple quoted: `b'''3 single quotes'''`, `b"""3 double quotes"""`

  Only ASCII characters are permitted in bytes literals (regardless of the declared source code encoding). Any binary values over 127 must be entered into bytes literals using the appropriate escape sequence.

  As with string literals, bytes literals may also use a `r` prefix to disable processing of escape sequences. See String and Bytes literals for more about the various forms of bytes literal, including supported escape sequences.

  While bytes literals and representations are based on ASCII text, bytes objects actually behave like immutable sequences of integers, with each value in the sequence restricted such that `0 <= x < 256` (attempts to violate this restriction will trigger `ValueError`). This is done deliberately to emphasise that while many binary formats include ASCII based elements and can be usefully manipulated with some text-oriented algorithms, this is not generally the case for arbitrary binary data (blindly applying text processing algorithms to binary data formats that are not ASCII compatible will usually lead to data corruption).

  In addition to the literal forms, bytes objects can be created in a number of other ways:

  - A zero-filled bytes object of a specified length: `bytes(10)`

  - From an iterable of integers: `bytes(range(20))`

  - Copying existing binary data via the buffer protocol: `bytes(obj)`

  Also see the bytes built-in.

  Since 2 hexadecimal digits correspond precisely to a single byte, hexadecimal numbers are a commonly used format for describing binary data. Accordingly, the bytes type has an additional class method to read data in that format:

  classmethod `fromhex`(string)

    This `bytes` class method returns a bytes object, decoding the given string object. The string must contain two hexadecimal digits per byte, with ASCII whitespace being ignored.

        >>> bytes.fromhex('2Ef0 F1f2  ')
        b'.\xf0\xf1\xf2'

    3.7 sürümünde değişti: `bytes.fromhex()` now skips all ASCII whitespace in the string, not just spaces.

  A reverse conversion function exists to transform a bytes object into its hexadecimal representation.

  `hex`([sep[, bytes_per_sep]])

    Return a string object containing two hexadecimal digits for each byte in the instance.

        >>> b'\xf0\xf1\xf2'.hex()
        'f0f1f2'

    If you want to make the hex string easier to read, you can specify a single character separator sep parameter to include in the output. By default between each byte. A second optional bytes_per_sep parameter controls the spacing. Positive values calculate the separator position from the right, negative values from the left.

        >>> value = b'\xf0\xf1\xf2'
        >>> value.hex('-')
        'f0-f1-f2'
        >>> value.hex('_', 2)
        'f0_f1f2'
        >>> b'UUDDLRLRAB'.hex(' ', -4)
        '55554444 4c524c52 4142'

    3.5 sürümüyle geldi.

    3.8 sürümünde değişti: `bytes.hex()` now supports optional sep and bytes_per_sep parameters to insert separators between bytes in the hex output.

Since bytes objects are sequences of integers (akin to a tuple), for a bytes object b, `b[0]` will be an integer, while `b[0:1]` will be a bytes object of length 1. (This contrasts with text strings, where both indexing and slicing will produce a string of length 1)

The representation of bytes objects uses the literal format (`b'...'`) since it is often more useful than e.g. `bytes([46, 46, 46])`. You can always convert a bytes object into a list of integers using `list(b)`.

Not

For Python 2.x users: In the Python 2.x series, a variety of implicit conversions between 8-bit strings (the closest thing 2.x offers to a built-in binary data type) and Unicode strings were permitted. This was a backwards compatibility workaround to account for the fact that Python originally only supported 8-bit text, and Unicode text was a later addition. In Python 3.x, those implicit conversions are gone - conversions between 8-bit binary data and Unicode text must be explicit, and bytes and string objects will always compare unequal.

### Bytearray Objects

`bytearray` objects are a mutable counterpart to `bytes` objects.

class `bytearray`([source[, encoding[, errors]]])

  There is no dedicated literal syntax for bytearray objects, instead they are always created by calling the constructor:

  - Creating an empty instance: `bytearray()`

  - Creating a zero-filled instance with a given length: `bytearray(10)`

  - From an iterable of integers: `bytearray(range(20))`

  - Copying existing binary data via the buffer protocol: `bytearray(b'Hi!')`

  As bytearray objects are mutable, they support the mutable sequence operations in addition to the common bytes and bytearray operations described in Bytes and Bytearray Operations.

  Also see the bytearray built-in.

  Since 2 hexadecimal digits correspond precisely to a single byte, hexadecimal numbers are a commonly used format for describing binary data. Accordingly, the bytearray type has an additional class method to read data in that format:

  classmethod `fromhex`(string)

    This `bytearray` class method returns bytearray object, decoding the given string object. The string must contain two hexadecimal digits per byte, with ASCII whitespace being ignored.

        >>> bytearray.fromhex('2Ef0 F1f2  ')
        bytearray(b'.\xf0\xf1\xf2')

    3.7 sürümünde değişti: `bytearray.fromhex()` now skips all ASCII whitespace in the string, not just spaces.

  A reverse conversion function exists to transform a bytearray object into its hexadecimal representation.

  `hex`([sep[, bytes_per_sep]])

    Return a string object containing two hexadecimal digits for each byte in the instance.

        >>> bytearray(b'\xf0\xf1\xf2').hex()
        'f0f1f2'

    3.5 sürümüyle geldi.

    3.8 sürümünde değişti: Similar to `bytes.hex()`, `bytearray.hex()` now supports optional sep and bytes_per_sep parameters to insert separators between bytes in the hex output.

Since bytearray objects are sequences of integers (akin to a list), for a bytearray object b, `b[0]` will be an integer, while `b[0:1]` will be a bytearray object of length 1. (This contrasts with text strings, where both indexing and slicing will produce a string of length 1)

The representation of bytearray objects uses the bytes literal format (`bytearray(b'...')`) since it is often more useful than e.g. `bytearray([46, 46, 46])`. You can always convert a bytearray object into a list of integers using `list(b)`.

### Bytes and Bytearray Operations

Both bytes and bytearray objects support the common sequence operations. They interoperate not just with operands of the same type, but with any bytes-like object. Due to this flexibility, they can be freely mixed in operations without causing errors. However, the return type of the result may depend on the order of operands.

Not

The methods on bytes and bytearray objects don’t accept strings as their arguments, just as the methods on strings don’t accept bytes as their arguments. For example, you have to write:

    a = "abc"
    b = a.replace("a", "f")

and:

    a = b"abc"
    b = a.replace(b"a", b"f")

Some bytes and bytearray operations assume the use of ASCII compatible binary formats, and hence should be avoided when working with arbitrary binary data. These restrictions are covered below.

Not

Using these ASCII based operations to manipulate binary data that is not stored in an ASCII based format may lead to data corruption.

The following methods on bytes and bytearray objects can be used with arbitrary binary data.

`bytes.``count`(sub[, start[, end]])
`bytearray.``count`(sub[, start[, end]])

  Return the number of non-overlapping occurrences of subsequence sub in the range [start, end]. Optional arguments start and end are interpreted as in slice notation.

  The subsequence to search for may be any bytes-like object or an integer in the range 0 to 255.

  3.3 sürümünde değişti: Also accept an integer in the range 0 to 255 as the subsequence.

`bytes.``decode`(encoding="utf-8", errors="strict")
`bytearray.``decode`(encoding="utf-8", errors="strict")

  Return a string decoded from the given bytes. Default encoding is `'utf-8'`. errors may be given to set a different error handling scheme. The default for errors is `'strict'`, meaning that encoding errors raise a `UnicodeError`. Other possible values are `'ignore'`, `'replace'` and any other name registered via `codecs.register_error()`, see section Error Handlers. For a list of possible encodings, see section Standard Encodings.

  Not

  Passing the encoding argument to `str` allows decoding any bytes-like object directly, without needing to make a temporary bytes or bytearray object.

  3.1 sürümünde değişti: Added support for keyword arguments.

`bytes.``endswith`(suffix[, start[, end]])
`bytearray.``endswith`(suffix[, start[, end]])

  Return `True` if the binary data ends with the specified suffix, otherwise return `False`. suffix can also be a tuple of suffixes to look for. With optional start, test beginning at that position. With optional end, stop comparing at that position.

  The suffix(es) to search for may be any bytes-like object.

`bytes.``find`(sub[, start[, end]])
`bytearray.``find`(sub[, start[, end]])

  Return the lowest index in the data where the subsequence sub is found, such that sub is contained in the slice `s[start:end]`. Optional arguments start and end are interpreted as in slice notation. Return `-1` if sub is not found.

  The subsequence to search for may be any bytes-like object or an integer in the range 0 to 255.

  Not

  The `find()` method should be used only if you need to know the position of sub. To check if sub is a substring or not, use the `in` operator:

      >>> b'Py' in b'Python'
      True

  3.3 sürümünde değişti: Also accept an integer in the range 0 to 255 as the subsequence.

`bytes.``index`(sub[, start[, end]])
`bytearray.``index`(sub[, start[, end]])

  Like `find()`, but raise `ValueError` when the subsequence is not found.

  The subsequence to search for may be any bytes-like object or an integer in the range 0 to 255.

  3.3 sürümünde değişti: Also accept an integer in the range 0 to 255 as the subsequence.

`bytes.``join`(iterable)
`bytearray.``join`(iterable)

  Return a bytes or bytearray object which is the concatenation of the binary data sequences in iterable. A `TypeError` will be raised if there are any values in iterable that are not bytes-like objects, including `str` objects. The separator between elements is the contents of the bytes or bytearray object providing this method.

static `bytes.``maketrans`(from, to)
static `bytearray.``maketrans`(from, to)

  This static method returns a translation table usable for `bytes.translate()` that will map each character in from into the character at the same position in to; from and to must both be bytes-like objects and have the same length.

  3.1 sürümüyle geldi.

`bytes.``partition`(sep)
`bytearray.``partition`(sep)

  Split the sequence at the first occurrence of sep, and return a 3-tuple containing the part before the separator, the separator itself or its bytearray copy, and the part after the separator. If the separator is not found, return a 3-tuple containing a copy of the original sequence, followed by two empty bytes or bytearray objects.

  The separator to search for may be any bytes-like object.

`bytes.``replace`(old, new[, count])
`bytearray.``replace`(old, new[, count])

  Return a copy of the sequence with all occurrences of subsequence old replaced by new. If the optional argument count is given, only the first count occurrences are replaced.

  The subsequence to search for and its replacement may be any bytes-like object.

  Not

  The bytearray version of this method does not operate in place - it always produces a new object, even if no changes were made.

`bytes.``rfind`(sub[, start[, end]])
`bytearray.``rfind`(sub[, start[, end]])

  Return the highest index in the sequence where the subsequence sub is found, such that sub is contained within `s[start:end]`. Optional arguments start and end are interpreted as in slice notation. Return `-1` on failure.

  The subsequence to search for may be any bytes-like object or an integer in the range 0 to 255.

  3.3 sürümünde değişti: Also accept an integer in the range 0 to 255 as the subsequence.

`bytes.``rindex`(sub[, start[, end]])
`bytearray.``rindex`(sub[, start[, end]])

  Like `rfind()` but raises `ValueError` when the subsequence sub is not found.

  The subsequence to search for may be any bytes-like object or an integer in the range 0 to 255.

  3.3 sürümünde değişti: Also accept an integer in the range 0 to 255 as the subsequence.

`bytes.``rpartition`(sep)
`bytearray.``rpartition`(sep)

  Split the sequence at the last occurrence of sep, and return a 3-tuple containing the part before the separator, the separator itself or its bytearray copy, and the part after the separator. If the separator is not found, return a 3-tuple containing two empty bytes or bytearray objects, followed by a copy of the original sequence.

  The separator to search for may be any bytes-like object.

`bytes.``startswith`(prefix[, start[, end]])
`bytearray.``startswith`(prefix[, start[, end]])

  Return `True` if the binary data starts with the specified prefix, otherwise return `False`. prefix can also be a tuple of prefixes to look for. With optional start, test beginning at that position. With optional end, stop comparing at that position.

  The prefix(es) to search for may be any bytes-like object.

`bytes.``translate`(table, /, delete=b'')
`bytearray.``translate`(table, /, delete=b'')

  Return a copy of the bytes or bytearray object where all bytes occurring in the optional argument delete are removed, and the remaining bytes have been mapped through the given translation table, which must be a bytes object of length 256.

  You can use the `bytes.maketrans()` method to create a translation table.

  Set the table argument to `None` for translations that only delete characters:

      >>> b'read this short text'.translate(None, b'aeiou')
      b'rd ths shrt txt'

  3.6 sürümünde değişti: delete is now supported as a keyword argument.

The following methods on bytes and bytearray objects have default behaviours that assume the use of ASCII compatible binary formats, but can still be used with arbitrary binary data by passing appropriate arguments. Note that all of the bytearray methods in this section do not operate in place, and instead produce new objects.

`bytes.``center`(width[, fillbyte])
`bytearray.``center`(width[, fillbyte])

  Return a copy of the object centered in a sequence of length width. Padding is done using the specified fillbyte (default is an ASCII space). For `bytes` objects, the original sequence is returned if width is less than or equal to `len(s)`.

  Not

  The bytearray version of this method does not operate in place - it always produces a new object, even if no changes were made.

`bytes.``ljust`(width[, fillbyte])
`bytearray.``ljust`(width[, fillbyte])

  Return a copy of the object left justified in a sequence of length width. Padding is done using the specified fillbyte (default is an ASCII space). For `bytes` objects, the original sequence is returned if width is less than or equal to `len(s)`.

  Not

  The bytearray version of this method does not operate in place - it always produces a new object, even if no changes were made.

`bytes.``lstrip`([chars])
`bytearray.``lstrip`([chars])

  Return a copy of the sequence with specified leading bytes removed. The chars argument is a binary sequence specifying the set of byte values to be removed - the name refers to the fact this method is usually used with ASCII characters. If omitted or `None`, the chars argument defaults to removing ASCII whitespace. The chars argument is not a prefix; rather, all combinations of its values are stripped:

      >>> b'   spacious   '.lstrip()
      b'spacious   '
      >>> b'www.example.com'.lstrip(b'cmowz.')
      b'example.com'

  The binary sequence of byte values to remove may be any bytes-like object.

  Not

  The bytearray version of this method does not operate in place - it always produces a new object, even if no changes were made.

`bytes.``rjust`(width[, fillbyte])
`bytearray.``rjust`(width[, fillbyte])

  Return a copy of the object right justified in a sequence of length width. Padding is done using the specified fillbyte (default is an ASCII space). For `bytes` objects, the original sequence is returned if width is less than or equal to `len(s)`.

  Not

  The bytearray version of this method does not operate in place - it always produces a new object, even if no changes were made.

`bytes.``rsplit`(sep=None, maxsplit=-1)
`bytearray.``rsplit`(sep=None, maxsplit=-1)

  Split the binary sequence into subsequences of the same type, using sep as the delimiter string. If maxsplit is given, at most maxsplit splits are done, the rightmost ones. If sep is not specified or `None`, any subsequence consisting solely of ASCII whitespace is a separator. Except for splitting from the right, `rsplit()` behaves like `split()` which is described in detail below.

`bytes.``rstrip`([chars])
`bytearray.``rstrip`([chars])

  Return a copy of the sequence with specified trailing bytes removed. The chars argument is a binary sequence specifying the set of byte values to be removed - the name refers to the fact this method is usually used with ASCII characters. If omitted or `None`, the chars argument defaults to removing ASCII whitespace. The chars argument is not a suffix; rather, all combinations of its values are stripped:

      >>> b'   spacious   '.rstrip()
      b'   spacious'
      >>> b'mississippi'.rstrip(b'ipz')
      b'mississ'

  The binary sequence of byte values to remove may be any bytes-like object.

  Not

  The bytearray version of this method does not operate in place - it always produces a new object, even if no changes were made.

`bytes.``split`(sep=None, maxsplit=-1)
`bytearray.``split`(sep=None, maxsplit=-1)

  Split the binary sequence into subsequences of the same type, using sep as the delimiter string. If maxsplit is given and non-negative, at most maxsplit splits are done (thus, the list will have at most `maxsplit+1` elements). If maxsplit is not specified or is `-1`, then there is no limit on the number of splits (all possible splits are made).

  If sep is given, consecutive delimiters are not grouped together and are deemed to delimit empty subsequences (for example, `b'1,,2'.split(b',')` returns `[b'1', b'', b'2']`). The sep argument may consist of a multibyte sequence (for example, `b'1<>2<>3'.split(b'<>')` returns `[b'1', b'2', b'3']`). Splitting an empty sequence with a specified separator returns `[b'']` or `[bytearray(b'')]` depending on the type of object being split. The sep argument may be any bytes-like object.

  Örneğin:

      >>> b'1,2,3'.split(b',')
      [b'1', b'2', b'3']
      >>> b'1,2,3'.split(b',', maxsplit=1)
      [b'1', b'2,3']
      >>> b'1,2,,3,'.split(b',')
      [b'1', b'2', b'', b'3', b'']

  If sep is not specified or is `None`, a different splitting algorithm is applied: runs of consecutive ASCII whitespace are regarded as a single separator, and the result will contain no empty strings at the start or end if the sequence has leading or trailing whitespace. Consequently, splitting an empty sequence or a sequence consisting solely of ASCII whitespace without a specified separator returns `[]`.

  Örneğin:

      >>> b'1 2 3'.split()
      [b'1', b'2', b'3']
      >>> b'1 2 3'.split(maxsplit=1)
      [b'1', b'2 3']
      >>> b'   1   2   3   '.split()
      [b'1', b'2', b'3']

`bytes.``strip`([chars])
`bytearray.``strip`([chars])

  Return a copy of the sequence with specified leading and trailing bytes removed. The chars argument is a binary sequence specifying the set of byte values to be removed - the name refers to the fact this method is usually used with ASCII characters. If omitted or `None`, the chars argument defaults to removing ASCII whitespace. The chars argument is not a prefix or suffix; rather, all combinations of its values are stripped:

      >>> b'   spacious   '.strip()
      b'spacious'
      >>> b'www.example.com'.strip(b'cmowz.')
      b'example'

  The binary sequence of byte values to remove may be any bytes-like object.

  Not

  The bytearray version of this method does not operate in place - it always produces a new object, even if no changes were made.

The following methods on bytes and bytearray objects assume the use of ASCII compatible binary formats and should not be applied to arbitrary binary data. Note that all of the bytearray methods in this section do not operate in place, and instead produce new objects.

`bytes.``capitalize`()
`bytearray.``capitalize`()

  Return a copy of the sequence with each byte interpreted as an ASCII character, and the first byte capitalized and the rest lowercased. Non-ASCII byte values are passed through unchanged.

  Not

  The bytearray version of this method does not operate in place - it always produces a new object, even if no changes were made.

`bytes.``expandtabs`(tabsize=8)
`bytearray.``expandtabs`(tabsize=8)

  Return a copy of the sequence where all ASCII tab characters are replaced by one or more ASCII spaces, depending on the current column and the given tab size. Tab positions occur every tabsize bytes (default is 8, giving tab positions at columns 0, 8, 16 and so on). To expand the sequence, the current column is set to zero and the sequence is examined byte by byte. If the byte is an ASCII tab character (`b'\t'`), one or more space characters are inserted in the result until the current column is equal to the next tab position. (The tab character itself is not copied.) If the current byte is an ASCII newline (`b'\n'`) or carriage return (`b'\r'`), it is copied and the current column is reset to zero. Any other byte value is copied unchanged and the current column is incremented by one regardless of how the byte value is represented when printed:

      >>> b'01\t012\t0123\t01234'.expandtabs()
      b'01      012     0123    01234'
      >>> b'01\t012\t0123\t01234'.expandtabs(4)
      b'01  012 0123    01234'

  Not

  The bytearray version of this method does not operate in place - it always produces a new object, even if no changes were made.

`bytes.``isalnum`()
`bytearray.``isalnum`()

  Return `True` if all bytes in the sequence are alphabetical ASCII characters or ASCII decimal digits and the sequence is not empty, `False` otherwise. Alphabetic ASCII characters are those byte values in the sequence `b'abcdefghijklmnopqrstuvwxyzABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ'`. ASCII decimal digits are those byte values in the sequence `b'0123456789'`.

  Örneğin:

      >>> b'ABCabc1'.isalnum()
      True
      >>> b'ABC abc1'.isalnum()
      False

`bytes.``isalpha`()
`bytearray.``isalpha`()

  Return `True` if all bytes in the sequence are alphabetic ASCII characters and the sequence is not empty, `False` otherwise. Alphabetic ASCII characters are those byte values in the sequence `b'abcdefghijklmnopqrstuvwxyzABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ'`.

  Örneğin:

      >>> b'ABCabc'.isalpha()
      True
      >>> b'ABCabc1'.isalpha()
      False

`bytes.``isascii`()
`bytearray.``isascii`()

  Return `True` if the sequence is empty or all bytes in the sequence are ASCII, `False` otherwise. ASCII bytes are in the range 0-0x7F.

  3.7 sürümüyle geldi.

`bytes.``isdigit`()
`bytearray.``isdigit`()

  Return `True` if all bytes in the sequence are ASCII decimal digits and the sequence is not empty, `False` otherwise. ASCII decimal digits are those byte values in the sequence `b'0123456789'`.

  Örneğin:

      >>> b'1234'.isdigit()
      True
      >>> b'1.23'.isdigit()
      False

`bytes.``islower`()
`bytearray.``islower`()

  Return `True` if there is at least one lowercase ASCII character in the sequence and no uppercase ASCII characters, `False` otherwise.

  Örneğin:

      >>> b'hello world'.islower()
      True
      >>> b'Hello world'.islower()
      False

  Lowercase ASCII characters are those byte values in the sequence `b'abcdefghijklmnopqrstuvwxyz'`. Uppercase ASCII characters are those byte values in the sequence `b'ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ'`.

`bytes.``isspace`()
`bytearray.``isspace`()

  Return `True` if all bytes in the sequence are ASCII whitespace and the sequence is not empty, `False` otherwise. ASCII whitespace characters are those byte values in the sequence `b' \t\n\r\x0b\f'` (space, tab, newline, carriage return, vertical tab, form feed).

`bytes.``istitle`()
`bytearray.``istitle`()

  Return `True` if the sequence is ASCII titlecase and the sequence is not empty, `False` otherwise. See `bytes.title()` for more details on the definition of “titlecase”.

  Örneğin:

      >>> b'Hello World'.istitle()
      True
      >>> b'Hello world'.istitle()
      False

`bytes.``isupper`()
`bytearray.``isupper`()

  Return `True` if there is at least one uppercase alphabetic ASCII character in the sequence and no lowercase ASCII characters, `False` otherwise.

  Örneğin:

      >>> b'HELLO WORLD'.isupper()
      True
      >>> b'Hello world'.isupper()
      False

  Lowercase ASCII characters are those byte values in the sequence `b'abcdefghijklmnopqrstuvwxyz'`. Uppercase ASCII characters are those byte values in the sequence `b'ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ'`.

`bytes.``lower`()
`bytearray.``lower`()

  Return a copy of the sequence with all the uppercase ASCII characters converted to their corresponding lowercase counterpart.

  Örneğin:

      >>> b'Hello World'.lower()
      b'hello world'

  Lowercase ASCII characters are those byte values in the sequence `b'abcdefghijklmnopqrstuvwxyz'`. Uppercase ASCII characters are those byte values in the sequence `b'ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ'`.

  Not

  The bytearray version of this method does not operate in place - it always produces a new object, even if no changes were made.

`bytes.``splitlines`(keepends=False)
`bytearray.``splitlines`(keepends=False)

  Return a list of the lines in the binary sequence, breaking at ASCII line boundaries. This method uses the universal newlines approach to splitting lines. Line breaks are not included in the resulting list unless keepends is given and true.

  Örneğin:

      >>> b'ab c\n\nde fg\rkl\r\n'.splitlines()
      [b'ab c', b'', b'de fg', b'kl']
      >>> b'ab c\n\nde fg\rkl\r\n'.splitlines(keepends=True)
      [b'ab c\n', b'\n', b'de fg\r', b'kl\r\n']

  Unlike `split()` when a delimiter string sep is given, this method returns an empty list for the empty string, and a terminal line break does not result in an extra line:

      >>> b"".split(b'\n'), b"Two lines\n".split(b'\n')
      ([b''], [b'Two lines', b''])
      >>> b"".splitlines(), b"One line\n".splitlines()
      ([], [b'One line'])

`bytes.``swapcase`()
`bytearray.``swapcase`()

  Return a copy of the sequence with all the lowercase ASCII characters converted to their corresponding uppercase counterpart and vice-versa.

  Örneğin:

      >>> b'Hello World'.swapcase()
      b'hELLO wORLD'

  Lowercase ASCII characters are those byte values in the sequence `b'abcdefghijklmnopqrstuvwxyz'`. Uppercase ASCII characters are those byte values in the sequence `b'ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ'`.

  Unlike `str.swapcase()`, it is always the case that `bin.swapcase().swapcase() == bin` for the binary versions. Case conversions are symmetrical in ASCII, even though that is not generally true for arbitrary Unicode code points.

  Not

  The bytearray version of this method does not operate in place - it always produces a new object, even if no changes were made.

`bytes.``title`()
`bytearray.``title`()

  Return a titlecased version of the binary sequence where words start with an uppercase ASCII character and the remaining characters are lowercase. Uncased byte values are left unmodified.

  Örneğin:

      >>> b'Hello world'.title()
      b'Hello World'

  Lowercase ASCII characters are those byte values in the sequence `b'abcdefghijklmnopqrstuvwxyz'`. Uppercase ASCII characters are those byte values in the sequence `b'ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ'`. All other byte values are uncased.

  Algoritma, bir kelimenin ardışık harf grupları olarak dilden bağımsız basit bir tanımını kullanır. Bu tanım birçok bağlamda işe yarar, ancak bu, kısaltmalar ve iyeliklerdeki kesme işaretlerinin kelime sınırları oluşturduğu anlamına gelir ve bu istenen sonuç olmayabilir:

      >>> b"they're bill's friends from the UK".title()
      b"They'Re Bill'S Friends From The Uk"

  Kesme işaretleri için geçici bir çözüm düzenli ifadeler kullanılarak oluşturulabilir:

      >>> import re
      >>> def titlecase(s):
      ...     return re.sub(rb"[A-Za-z]+('[A-Za-z]+)?",
      ...                   lambda mo: mo.group(0)[0:1].upper() +
      ...                              mo.group(0)[1:].lower(),
      ...                   s)
      ...
      >>> titlecase(b"they're bill's friends.")
      b"They're Bill's Friends."

  Not

  The bytearray version of this method does not operate in place - it always produces a new object, even if no changes were made.

`bytes.``upper`()
`bytearray.``upper`()

  Return a copy of the sequence with all the lowercase ASCII characters converted to their corresponding uppercase counterpart.

  Örneğin:

      >>> b'Hello World'.upper()
      b'HELLO WORLD'

  Lowercase ASCII characters are those byte values in the sequence `b'abcdefghijklmnopqrstuvwxyz'`. Uppercase ASCII characters are those byte values in the sequence `b'ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ'`.

  Not

  The bytearray version of this method does not operate in place - it always produces a new object, even if no changes were made.

`bytes.``zfill`(width)
`bytearray.``zfill`(width)

  Return a copy of the sequence left filled with ASCII `b'0'` digits to make a sequence of length width. A leading sign prefix (`b'+'`/ `b'-'`) is handled by inserting the padding after the sign character rather than before. For `bytes` objects, the original sequence is returned if width is less than or equal to `len(seq)`.

  Örneğin:

      >>> b"42".zfill(5)
      b'00042'
      >>> b"-42".zfill(5)
      b'-0042'

  Not

  The bytearray version of this method does not operate in place - it always produces a new object, even if no changes were made.

### `printf`-style Bytes Formatting

Not

The formatting operations described here exhibit a variety of quirks that lead to a number of common errors (such as failing to display tuples and dictionaries correctly). If the value being printed may be a tuple or dictionary, wrap it in a tuple.

Bytes objects (`bytes`/`bytearray`) have one unique built-in operation: the `%` operator (modulo). This is also known as the bytes formatting or interpolation operator. Given `format % values` (where format is a bytes object), `%` conversion specifications in format are replaced with zero or more elements of values. The effect is similar to using the `sprintf()` in the C language.

If format requires a single argument, values may be a single non-tuple object. 5 Otherwise, values must be a tuple with exactly the number of items specified by the format bytes object, or a single mapping object (for example, a dictionary).

A conversion specifier contains two or more characters and has the following components, which must occur in this order:

1. The `'%'` character, which marks the start of the specifier.

2. Mapping key (optional), consisting of a parenthesised sequence of characters (for example, `(somename)`).

3. Conversion flags (optional), which affect the result of some conversion types.

4. Minimum field width (optional). If specified as an `'*'` (asterisk), the actual width is read from the next element of the tuple in values, and the object to convert comes after the minimum field width and optional precision.

5. Precision (optional), given as a `'.'` (dot) followed by the precision. If specified as `'*'` (an asterisk), the actual precision is read from the next element of the tuple in values, and the value to convert comes after the precision.

6. Length modifier (optional).

7. Conversion type.

When the right argument is a dictionary (or other mapping type), then the formats in the bytes object must include a parenthesised mapping key into that dictionary inserted immediately after the `'%'` character. The mapping key selects the value to be formatted from the mapping. For example:

    >>> print(b'%(language)s has %(number)03d quote types.' %
    ...       {b'language': b"Python", b"number": 2})
    b'Python has 002 quote types.'

In this case no `*` specifiers may occur in a format (since they require a sequential parameter list).

The conversion flag characters are:

Flag | Anlamı
--- | ---
`'#'` | The value conversion will use the “alternate form” (where defined below).
`'0'` | The conversion will be zero padded for numeric values.
`'-'` | The converted value is left adjusted (overrides the `'0'` conversion if both are given).
`' '` | (a space) A blank should be left before a positive number (or empty string) produced by a signed conversion.
`'+'` | A sign character (`'+'` or `'-'`) will precede the conversion (overrides a “space” flag).

A length modifier (`h`, `l`, or `L`) may be present, but is ignored as it is not necessary for Python – so e.g. `%ld` is identical to `%d`.

The conversion types are:

Conversion | Anlamı | Notlar
--- | --- | ---
`'d'` | Signed integer decimal. |
`'i'` | Signed integer decimal. |
`'o'` | Signed octal value. | (1)
`'u'` | Obsolete type – it is identical to `'d'`. | (8)
`'x'` | Signed hexadecimal (lowercase). | (2)
`'X'` | Signed hexadecimal (uppercase). | (2)
`'e'` | Floating point exponential format (lowercase). | (3)
`'E'` | Floating point exponential format (uppercase). | (3)
`'f'` | Floating point decimal format. | (3)
`'F'` | Floating point decimal format. | (3)
`'g'` | Floating point format. Uses lowercase exponential format if exponent is less than -4 or not less than precision, decimal format otherwise. | (4)
`'G'` | Floating point format. Uses uppercase exponential format if exponent is less than -4 or not less than precision, decimal format otherwise. | (4)
`'c'` | Single byte (accepts integer or single byte objects). |
`'b'` | Bytes (any object that follows the buffer protocol or has `__bytes__()`). | (5)
`'s'` | `'s'` is an alias for `'b'` and should only be used for Python2/3 code bases. | (6)
`'a'` | Bytes (converts any Python object using `repr(obj).encode('ascii','backslashreplace)`). | (5)
`'r'` | `'r'` is an alias for `'a'` and should only be used for Python2/3 code bases. | (7)
`'%'` | No argument is converted, results in a `'%'` character in the result. |

Notlar:

1. The alternate form causes a leading octal specifier (`'0o'`) to be inserted before the first digit.

2. The alternate form causes a leading `'0x'` or `'0X'` (depending on whether the `'x'` or `'X'` format was used) to be inserted before the first digit.

3. The alternate form causes the result to always contain a decimal point, even if no digits follow it.

   The precision determines the number of digits after the decimal point and defaults to 6.

4. The alternate form causes the result to always contain a decimal point, and trailing zeroes are not removed as they would otherwise be.

   The precision determines the number of significant digits before and after the decimal point and defaults to 6.

5. If precision is `N`, the output is truncated to `N` characters.

6. `b'%s'` is deprecated, but will not be removed during the 3.x series.

7. `b'%r'` is deprecated, but will not be removed during the 3.x series.

8. See PEP 237.

Not

The bytearray version of this method does not operate in place - it always produces a new object, even if no changes were made.

Ayrıca bkz.

PEP 461 - Adding % formatting to bytes and bytearray

3.5 sürümüyle geldi.

### Memory Views

`memoryview` objects allow Python code to access the internal data of an object that supports the buffer protocol without copying.

class `memoryview`(obj)

  Create a `memoryview` that references obj. obj must support the buffer protocol. Built-in objects that support the buffer protocol include `bytes` and `bytearray`.

  A `memoryview` has the notion of an element, which is the atomic memory unit handled by the originating object obj. For many simple types such as `bytes` and `bytearray`, an element is a single byte, but other types such as `array.array` may have bigger elements.

  `len(view)` is equal to the length of `tolist`. If `view.ndim = 0`, the length is 1. If `view.ndim = 1`, the length is equal to the number of elements in the view. For higher dimensions, the length is equal to the length of the nested list representation of the view. The `itemsize` attribute will give you the number of bytes in a single element.

  A `memoryview` supports slicing and indexing to expose its data. One-dimensional slicing will result in a subview:

      >>> v = memoryview(b'abcefg')
      >>> v[1]
      98
      >>> v[-1]
      103
      >>> v[1:4]
      <memory at 0x7f3ddc9f4350>
      >>> bytes(v[1:4])
      b'bce'

  If `format` is one of the native format specifiers from the `struct` module, indexing with an integer or a tuple of integers is also supported and returns a single element with the correct type. One-dimensional memoryviews can be indexed with an integer or a one-integer tuple. Multi-dimensional memoryviews can be indexed with tuples of exactly ndim integers where ndim is the number of dimensions. Zero-dimensional memoryviews can be indexed with the empty tuple.

  Here is an example with a non-byte format:

      >>> import array
      >>> a = array.array('l', [-11111111, 22222222, -33333333, 44444444])
      >>> m = memoryview(a)
      >>> m[0]
      -11111111
      >>> m[-1]
      44444444
      >>> m[::2].tolist()
      [-11111111, -33333333]

  If the underlying object is writable, the memoryview supports one-dimensional slice assignment. Resizing is not allowed:

      >>> data = bytearray(b'abcefg')
      >>> v = memoryview(data)
      >>> v.readonly
      False
      >>> v[0] = ord(b'z')
      >>> data
      bytearray(b'zbcefg')
      >>> v[1:4] = b'123'
      >>> data
      bytearray(b'z123fg')
      >>> v[2:3] = b'spam'
      Traceback (most recent call last):
        File "<stdin>", line 1, in <module>
      ValueError: memoryview assignment: lvalue and rvalue have different structures
      >>> v[2:6] = b'spam'
      >>> data
      bytearray(b'z1spam')

  One-dimensional memoryviews of hashable (read-only) types with formats ‘B’, ‘b’ or ‘c’ are also hashable. The hash is defined as `hash(m) == hash(m.tobytes())`:

      >>> v = memoryview(b'abcefg')
      >>> hash(v) == hash(b'abcefg')
      True
      >>> hash(v[2:4]) == hash(b'ce')
      True
      >>> hash(v[::-2]) == hash(b'abcefg'[::-2])
      True

  3.3 sürümünde değişti: One-dimensional memoryviews can now be sliced. One-dimensional memoryviews with formats ‘B’, ‘b’ or ‘c’ are now hashable.

  3.4 sürümünde değişti: memoryview is now registered automatically with `collections.abc.Sequence`

  3.5 sürümünde değişti: memoryviews can now be indexed with tuple of integers.

  `memoryview` has several methods:

  `__eq__`(exporter)

    A memoryview and a PEP 3118 exporter are equal if their shapes are equivalent and if all corresponding values are equal when the operands’ respective format codes are interpreted using `struct` syntax.

    For the subset of `struct` format strings currently supported by `tolist()`, `v` and `w` are equal if `v.tolist() == w.tolist()`:

        >>> import array
        >>> a = array.array('I', [1, 2, 3, 4, 5])
        >>> b = array.array('d', [1.0, 2.0, 3.0, 4.0, 5.0])
        >>> c = array.array('b', [5, 3, 1])
        >>> x = memoryview(a)
        >>> y = memoryview(b)
        >>> x == a == y == b
        True
        >>> x.tolist() == a.tolist() == y.tolist() == b.tolist()
        True
        >>> z = y[::-2]
        >>> z == c
        True
        >>> z.tolist() == c.tolist()
        True

    If either format string is not supported by the `struct` module, then the objects will always compare as unequal (even if the format strings and buffer contents are identical):

        >>> from ctypes import BigEndianStructure, c_long
        >>> class BEPoint(BigEndianStructure):
        ...     _fields_ = [("x", c_long), ("y", c_long)]
        ...
        >>> point = BEPoint(100, 200)
        >>> a = memoryview(point)
        >>> b = memoryview(point)
        >>> a == point
        False
        >>> a == b
        False

    Note that, as with floating point numbers, `v is w` does not imply `v == w` for memoryview objects.

    3.3 sürümünde değişti: Previous versions compared the raw memory disregarding the item format and the logical array structure.

  `tobytes`(order=None)

    Return the data in the buffer as a bytestring. This is equivalent to calling the `bytes` constructor on the memoryview.

        >>> m = memoryview(b"abc")
        >>> m.tobytes()
        b'abc'
        >>> bytes(m)
        b'abc'

    For non-contiguous arrays the result is equal to the flattened list representation with all elements converted to bytes. `tobytes()` supports all format strings, including those that are not in `struct` module syntax.

    3.8 sürümüyle geldi: order can be {‘C’, ‘F’, ‘A’}. When order is ‘C’ or ‘F’, the data of the original array is converted to C or Fortran order. For contiguous views, ‘A’ returns an exact copy of the physical memory. In particular, in-memory Fortran order is preserved. For non-contiguous views, the data is converted to C first. order=None is the same as order=’C’.

  `hex`([sep[, bytes_per_sep]])

    Return a string object containing two hexadecimal digits for each byte in the buffer.

        >>> m = memoryview(b"abc")
        >>> m.hex()
        '616263'

    3.5 sürümüyle geldi.

    3.8 sürümünde değişti: Similar to `bytes.hex()`, `memoryview.hex()` now supports optional sep and bytes_per_sep parameters to insert separators between bytes in the hex output.

  `tolist`()

    Return the data in the buffer as a list of elements.

        >>> memoryview(b'abc').tolist()
        [97, 98, 99]
        >>> import array
        >>> a = array.array('d', [1.1, 2.2, 3.3])
        >>> m = memoryview(a)
        >>> m.tolist()
        [1.1, 2.2, 3.3]

    3.3 sürümünde değişti: `tolist()` now supports all single character native formats in `struct` module syntax as well as multi-dimensional representations.

  `toreadonly`()

    Return a readonly version of the memoryview object. The original memoryview object is unchanged.

        >>> m = memoryview(bytearray(b'abc'))
        >>> mm = m.toreadonly()
        >>> mm.tolist()
        [89, 98, 99]
        >>> mm[0] = 42
        Traceback (most recent call last):
          File "<stdin>", line 1, in <module>
        TypeError: cannot modify read-only memory
        >>> m[0] = 43
        >>> mm.tolist()
        [43, 98, 99]

    3.8 sürümüyle geldi.

  `release`()

    Release the underlying buffer exposed by the memoryview object. Many objects take special actions when a view is held on them (for example, a `bytearray` would temporarily forbid resizing); therefore, calling release() is handy to remove these restrictions (and free any dangling resources) as soon as possible.

    After this method has been called, any further operation on the view raises a `ValueError` (except `release()` itself which can be called multiple times):

        >>> m = memoryview(b'abc')
        >>> m.release()
        >>> m[0]
        Traceback (most recent call last):
          File "<stdin>", line 1, in <module>
        ValueError: operation forbidden on released memoryview object

    The context management protocol can be used for a similar effect, using the `with` statement:

        >>> with memoryview(b'abc') as m:
        ...     m[0]
        ...
        97
        >>> m[0]
        Traceback (most recent call last):
          File "<stdin>", line 1, in <module>
        ValueError: operation forbidden on released memoryview object

    3.2 sürümüyle geldi.

  `cast`(format[, shape])

    Cast a memoryview to a new format or shape. shape defaults to `[byte_length//new_itemsize]`, which means that the result view will be one-dimensional. The return value is a new memoryview, but the buffer itself is not copied. Supported casts are 1D -> C-contiguous and C-contiguous -> 1D.

    The destination format is restricted to a single element native format in `struct` syntax. One of the formats must be a byte format (‘B’, ‘b’ or ‘c’). The byte length of the result must be the same as the original length.

    Cast 1D/long to 1D/unsigned bytes:

        >>> import array
        >>> a = array.array('l', [1,2,3])
        >>> x = memoryview(a)
        >>> x.format
        'l'
        >>> x.itemsize
        8
        >>> len(x)
        3
        >>> x.nbytes
        24
        >>> y = x.cast('B')
        >>> y.format
        'B'
        >>> y.itemsize
        1
        >>> len(y)
        24
        >>> y.nbytes
        24

    Cast 1D/unsigned bytes to 1D/char:

        >>> b = bytearray(b'zyz')
        >>> x = memoryview(b)
        >>> x[0] = b'a'
        Traceback (most recent call last):
          File "<stdin>", line 1, in <module>
        ValueError: memoryview: invalid value for format "B"
        >>> y = x.cast('c')
        >>> y[0] = b'a'
        >>> b
        bytearray(b'ayz')

    Cast 1D/bytes to 3D/ints to 1D/signed char:

        >>> import struct
        >>> buf = struct.pack("i"*12, *list(range(12)))
        >>> x = memoryview(buf)
        >>> y = x.cast('i', shape=[2,2,3])
        >>> y.tolist()
        [[[0, 1, 2], [3, 4, 5]], [[6, 7, 8], [9, 10, 11]]]
        >>> y.format
        'i'
        >>> y.itemsize
        4
        >>> len(y)
        2
        >>> y.nbytes
        48
        >>> z = y.cast('b')
        >>> z.format
        'b'
        >>> z.itemsize
        1
        >>> len(z)
        48
        >>> z.nbytes
        48

    Cast 1D/unsigned long to 2D/unsigned long:

        >>> buf = struct.pack("L"*6, *list(range(6)))
        >>> x = memoryview(buf)
        >>> y = x.cast('L', shape=[2,3])
        >>> len(y)
        2
        >>> y.nbytes
        48
        >>> y.tolist()
        [[0, 1, 2], [3, 4, 5]]

    3.3 sürümüyle geldi.

    3.5 sürümünde değişti: The source format is no longer restricted when casting to a byte view.

  There are also several readonly attributes available:

  `obj`

    The underlying object of the memoryview:

        >>> b  = bytearray(b'xyz')
        >>> m = memoryview(b)
        >>> m.obj is b
        True

    3.3 sürümüyle geldi.

  `nbytes`

    `nbytes == product(shape) * itemsize == len(m.tobytes())`. This is the amount of space in bytes that the array would use in a contiguous representation. It is not necessarily equal to `len(m)`:

        >>> import array
        >>> a = array.array('i', [1,2,3,4,5])
        >>> m = memoryview(a)
        >>> len(m)
        5
        >>> m.nbytes
        20
        >>> y = m[::2]
        >>> len(y)
        3
        >>> y.nbytes
        12
        >>> len(y.tobytes())
        12

    Multi-dimensional arrays:

        >>> import struct
        >>> buf = struct.pack("d"*12, *[1.5*x for x in range(12)])
        >>> x = memoryview(buf)
        >>> y = x.cast('d', shape=[3,4])
        >>> y.tolist()
        [[0.0, 1.5, 3.0, 4.5], [6.0, 7.5, 9.0, 10.5], [12.0, 13.5, 15.0, 16.5]]
        >>> len(y)
        3
        >>> y.nbytes
        96

    3.3 sürümüyle geldi.

  `readonly`

    A bool indicating whether the memory is read only.

  `format`

    A string containing the format (in `struct` module style) for each element in the view. A memoryview can be created from exporters with arbitrary format strings, but some methods (e.g. `tolist()`) are restricted to native single element formats.

    3.3 sürümünde değişti: format `'B'` is now handled according to the struct module syntax. This means that `memoryview(b'abc')[0] == b'abc'[0] == 97`.

  `itemsize`

    The size in bytes of each element of the memoryview:

        >>> import array, struct
        >>> m = memoryview(array.array('H', [32000, 32001, 32002]))
        >>> m.itemsize
        2
        >>> m[0]
        32000
        >>> struct.calcsize('H') == m.itemsize
        True

  `ndim`

    An integer indicating how many dimensions of a multi-dimensional array the memory represents.

  `shape`

    A tuple of integers the length of `ndim` giving the shape of the memory as an N-dimensional array.

    3.3 sürümünde değişti: An empty tuple instead of `None` when ndim = 0.

  `strides`

    A tuple of integers the length of `ndim` giving the size in bytes to access each element for each dimension of the array.

    3.3 sürümünde değişti: An empty tuple instead of `None` when ndim = 0.

  `suboffsets`

    Used internally for PIL-style arrays. The value is informational only.

  `c_contiguous`

    Belleğin C-contiguous olup olmadığını gösteren bir bool.

    3.3 sürümüyle geldi.

  `f_contiguous`

    Belleğin Fortran contiguous olup olmadığını gösteren bir bool.

    3.3 sürümüyle geldi.

  `contiguous`

    Belleğin contiguous olup olmadığını gösteren bir bool.

    3.3 sürümüyle geldi.

## Set Türleri — `set`, `frozenset`

Bir set nesnesi, farklı hashable nesnelerinin sıralanmamış bir koleksiyonudur. Yaygın kullanımları arasında üyelik sınaması, bir diziden yinelenenlerin kaldırılması ve kesişim, birleşim, fark ve simetrik fark gibi matematiksel işlemlerin hesaplanması yer alır. (Diğer kapsayıcılar için yerleşik `dict`, `list` ve `tuple` sınıflarına ve `collections` modülüne bakın)

Diğer koleksiyonlar gibi, kümeler de `x in set`, `len(set)`, ve `for x in set` özelliklerini destekler. Sırasız bir koleksiyon olan kümeler, eleman konumunu veya ekleme sırasını kaydetmez. Buna göre, kümeler dizinleme, dilimleme veya sıra benzeri davranışları desteklemez.

Şu anda iki yerleşik set türü vardır, `set` ve `frozenset`. `set` türü değişkendir — içeriği `add()` ve `remove()` gibi yöntemler kullanılarak değiştirilebilir. Değiştirilebilir olduğu için hash değeri yoktur ve bir sözlük anahtarı ya da başka bir kümenin elemanı olarak kullanılamaz. `frozenset` türü değişmezdir ve hashable — içeriği oluşturulduktan sonra değiştirilemez; bu nedenle bir sözlük anahtarı veya başka bir kümenin öğesi olarak kullanılabilir.

Boş olmayan kümeler (frozensetler değil), `set` yapıcısına ek olarak parantez içine virgülle ayrılmış bir öğe listesi yerleştirilerek oluşturulabilir, örneğin: `{'jack', 'sjoerd'}`.

Her iki sınıfın kurucuları aynı şekilde çalışır:

class `set`([iterable])
class `frozenset`([iterable])

  Elemanları iterable öğesinden alınan yeni bir küme veya frozenset nesnesi döndürür. Bir kümenin elemanları hashable olmalıdır. Kümelerin kümelerini temsil etmek için, iç kümeler `frozenset` nesneleri olmalıdır. Eğer iterable belirtilmemişse, yeni bir boş küme döndürülür.

  Setler çeşitli yollarla oluşturulabilir:

  - Parantez içinde virgülle ayrılmış bir öğe listesi kullanın: `{'jack', 'sjoerd'}`

  - Bir küme kavrayışı kullanın: `{c for c in 'abracadabra' if c not in 'abc'}`

  - Tür kurucusunu kullanın: `set()`, `set('foobar')`, `set(['a', 'b', 'foo'])`

  `set` ve `frozenset` örnekleri aşağıdaki işlemleri sağlar:

  `len(s)`

    s kümesindeki eleman sayısını döndürür (s’nin kardinalitesi).

  `x in s`

    x’i s üyeliği için test edin.

  `x not in s`

    x’in s’ye üye olup olmadığını test edin.

  `isdisjoint`(other)

    Kümenin other kümelerle ortak hiçbir elemanı yoksa `True` döndürür. Kümeler, ancak ve ancak kesişimleri boş küme ise ayrıktır.

  `issubset`(other)
  `set <= other`

    Kümedeki her elemanın other içinde olup olmadığını test edin.

  `set < other`

    Kümenin other kümenin uygun bir alt kümesi olup olmadığını, yani `set <= other and set != other` olup olmadığını test eder.

  `issuperset`(other)
  `set >= other`

    Kümedeki her elemanın other içinde olup olmadığını test edin.

  `set > other`

    Kümenin other kümenin uygun bir üst kümesi olup olmadığını, yani `set >= other and set != other` olup olmadığını test edin.

  `union`(*others)
  `set | other | ...`

    Kümedeki ve diğer tüm kümelerdeki elemanları içeren yeni bir küme döndürür.

  `intersection`(*others)
  `set & other & ...`

    Küme ve diğer tüm kümeler için ortak öğeler içeren yeni bir küme döndürür.

  `difference`(*others)
  `set - other - ...`

    Küme içinde diğerlerinde olmayan elemanlar içeren yeni bir küme döndürür.

  `symmetric_difference`(other)
  `set ^ other`

    Elemanları ya kümede ya da diğer kümede olan ancak her ikisinde de olmayan yeni bir küme döndürür.

  `copy`()

    Kümenin yüzeysel bir kopyasını döndürür.

  Note, the non-operator versions of `union()`, `intersection()`, `difference()`, and `symmetric_difference()`, `issubset()`, and `issuperset()` methods will accept any iterable as an argument. In contrast, their operator based counterparts require their arguments to be sets. This precludes error-prone constructions like `set('abc') & 'cbs'` in favor of the more readable `set('abc').intersection('cbs')`.

  Hem `set` hem de `frozenset` kümeden kümeye karşılaştırmaları destekler. İki küme, ancak ve ancak her kümenin her elemanı diğerinin içinde bulunuyorsa (her biri diğerinin alt kümesi ise) eşittir. Bir küme başka bir kümeden ancak ve ancak birinci küme ikinci kümenin uygun bir alt kümesi ise (bir alt kümedir, ancak eşit değildir) küçüktür. Bir küme, ancak ve ancak birinci küme ikinci kümenin uygun bir üst kümesi ise (bir üst kümedir, ancak eşit değildir) başka bir kümeden büyüktür.

  `set` örnekleri, üyelerine göre `frozenset` örnekleriyle karşılaştırılır. Örneğin, `set('abc') == frozenset('abc')` `True` döndürür ve `set('abc') in set([frozenset('abc')])` de öyle.

  Alt küme ve eşitlik karşılaştırmaları toplam sıralama fonksiyonuna genelleştirilemez. Örneğin, boş olmayan herhangi iki ayrık küme eşit değildir ve birbirinin alt kümesi değildir, bu nedenle aşağıdakilerin all `Yanlış` döndürür: `a<b`, `a==b` veya `a>b`.

  Kümeler yalnızca kısmi sıralama (alt küme ilişkileri) tanımladığından, `list.sort()` yönteminin çıktısı küme listeleri için tanımsızdır.

  Sözlük anahtarları gibi küme öğeleri de hashable olmalıdır.

  `set` örneklerini `frozenset` ile karıştıran ikili işlemler ilk işlenenin türünü döndürür. Örneğin: `frozenset('ab') | set('bc')` bir `frozenset` örneği döndürür.

  Aşağıdaki tabloda `set` için kullanılabilen ve `frozenset` ‘in değişmez örneklerine uygulanmayan işlemler listelenmektedir:

  `update`(*others)
  `set |= other | ...`

    Diğer tüm öğeleri ekleyerek seti güncelleyin.

  `intersection_update`(*others)
  `set &= other & ...`

    Yalnızca içinde bulunan öğeleri ve diğerlerini koruyarak seti güncelleyin.

  `difference_update`(*others)
  `set -= other | ...`

    Diğerlerinde bulunan öğeleri kaldırarak kümeyi güncelleyin.

  `symmetric_difference_update`(other)
  `set ^= other`

    Kümeyi güncelleyin, yalnızca her iki kümede de bulunan öğeleri saklayın, ancak her ikisinde de bulunmayın.

  `add`(elem)

    Kümeye elem öğesini ekleyin.

  `remove`(elem)

    Kümeden elem elemanını kaldırır. Eğer elem kümede bulunmuyorsa `KeyError` değerini yükseltir.

  `discard`(elem)

    Eğer varsa elem öğesini kümeden kaldırır.

  `pop`()

    Kümeden rastgele bir elemanı kaldırır ve döndürür. Küme boşsa `KeyError` değerini yükseltir.

  `clear`()

    Kümeden tüm öğeleri kaldırın.

  Not: `update()`, `intersection_update()`, `difference_update()` ve `symmetric_difference_update()` metotlarının operatör olmayan versiyonları herhangi bir iterable’ı argüman olarak kabul edecektir.

  Not: `__contains__()`, `remove()` ve `discard()` yöntemlerinin elem argümanı bir küme olabilir. Eşdeğer bir frozenset aramayı desteklemek için, elem’den geçici bir tane oluşturulur.

## Mapping Types — `dict`

Bir mapping nesnesi hashable değerlerini rastgele nesnelere eşler. Eşlemeler değiştirilebilir nesnelerdir. Şu anda sadece bir standart eşleme türü vardır, dictionary. (Diğer kapsayıcılar için yerleşik `list`, `set` ve `tuple` sınıflarına ve `collections` modülüne bakın).

A dictionary’s keys are almost arbitrary values. Values that are not hashable, that is, values containing lists, dictionaries or other mutable types (that are compared by value rather than by object identity) may not be used as keys. Numeric types used for keys obey the normal rules for numeric comparison: if two numbers compare equal (such as `1` and `1.0`) then they can be used interchangeably to index the same dictionary entry. (Note however, that since computers store floating-point numbers as approximations it is usually unwise to use them as dictionary keys.)

Dictionaries can be created by placing a comma-separated list of `key: value` pairs within braces, for example: `{'jack': 4098, 'sjoerd': 4127}` or `{4098: 'jack', 4127: 'sjoerd'}`, or by the `dict` constructor.

class `dict`(**kwarg)
class `dict`(mapping, **kwarg)
class `dict`(iterable, **kwarg)

  İsteğe bağlı bir konumsal bağımsız değişken ve muhtemelen boş bir anahtar sözcük bağımsız değişken kümesinden başlatılan yeni bir sözlük döndürür.

  Sözlükler çeşitli yollarla oluşturulabilir:

  - Use a comma-separated list of `key: value` pairs within braces: `{'jack': 4098, 'sjoerd': 4127}` or `{4098: 'jack', 4127: 'sjoerd'}`

  - Use a dict comprehension: `{}`, `{x: x ** 2 for x in range(10)}`

  - Use the type constructor: `dict()`, `dict([('foo', 100), ('bar', 200)])`, `dict(foo=100, bar=200)`

  If no positional argument is given, an empty dictionary is created. If a positional argument is given and it is a mapping object, a dictionary is created with the same key-value pairs as the mapping object. Otherwise, the positional argument must be an iterable object. Each item in the iterable must itself be an iterable with exactly two objects. The first object of each item becomes a key in the new dictionary, and the second object the corresponding value. If a key occurs more than once, the last value for that key becomes the corresponding value in the new dictionary.

  If keyword arguments are given, the keyword arguments and their values are added to the dictionary created from the positional argument. If a key being added is already present, the value from the keyword argument replaces the value from the positional argument.

  To illustrate, the following examples all return a dictionary equal to `{"one": 1, "two": 2, "three": 3}`:

      >>> a = dict(one=1, two=2, three=3)
      >>> b = {'one': 1, 'two': 2, 'three': 3}
      >>> c = dict(zip(['one', 'two', 'three'], [1, 2, 3]))
      >>> d = dict([('two', 2), ('one', 1), ('three', 3)])
      >>> e = dict({'three': 3, 'one': 1, 'two': 2})
      >>> a == b == c == d == e
      True

  Providing keyword arguments as in the first example only works for keys that are valid Python identifiers. Otherwise, any valid keys can be used.

  These are the operations that dictionaries support (and therefore, custom mapping types should support too):

  `list(d)`

    Return a list of all the keys used in the dictionary d.

  `len(d)`

    Return the number of items in the dictionary d.

  `d[key]`

    Return the item of d with key key. Raises a `KeyError` if key is not in the map.

    If a subclass of dict defines a method `__missing__()` and key is not present, the `d[key]` operation calls that method with the key key as argument. The `d[key]` operation then returns or raises whatever is returned or raised by the `__missing__(key)` call. No other operations or methods invoke `__missing__()`. If `__missing__()` is not defined, `KeyError` is raised. `__missing__()` must be a method; it cannot be an instance variable:

        >>> class Counter(dict):
        ...     def __missing__(self, key):
        ...         return 0
        >>> c = Counter()
        >>> c['red']
        0
        >>> c['red'] += 1
        >>> c['red']
        1

    The example above shows part of the implementation of `collections.Counter`. A different `__missing__` method is used by `collections.defaultdict`.

  `d[key] = value`

    Set `d[key]` to value.

  `del d[key]`

    Remove `d[key]` from d. Raises a `KeyError` if key is not in the map.

  `key in d`

    Return `True` if d has a key key, else `False`.

  `key not in d`

    Equivalent to `not key in d`.

  `iter(d)`

    Return an iterator over the keys of the dictionary. This is a shortcut for `iter(d.keys())`.

  `clear`()

    Remove all items from the dictionary.

  `copy`()

    Return a shallow copy of the dictionary.

  classmethod `fromkeys`(iterable[, value])

    Create a new dictionary with keys from iterable and values set to value.

    `fromkeys()` is a class method that returns a new dictionary. value defaults to `None`. All of the values refer to just a single instance, so it generally doesn’t make sense for value to be a mutable object such as an empty list. To get distinct values, use a dict comprehension instead.

  `get`(key[, default])

    Return the value for key if key is in the dictionary, else default. If default is not given, it defaults to `None`, so that this method never raises a `KeyError`.

  `items`()

    Return a new view of the dictionary’s items (`(key, value)` pairs). See the documentation of view objects.

  `keys`()

    Return a new view of the dictionary’s keys. See the documentation of view objects.

  `pop`(key[, default])

    If key is in the dictionary, remove it and return its value, else return default. If default is not given and key is not in the dictionary, a `KeyError` is raised.

  `popitem`()

    Remove and return a `(key, value)` pair from the dictionary. Pairs are returned in LIFO order.

    `popitem()` is useful to destructively iterate over a dictionary, as often used in set algorithms. If the dictionary is empty, calling `popitem()` raises a `KeyError`.

    3.7 sürümünde değişti: LIFO order is now guaranteed. In prior versions, `popitem()` would return an arbitrary key/value pair.

  `reversed(d)`

    Return a reverse iterator over the keys of the dictionary. This is a shortcut for `reversed(d.keys())`.

    3.8 sürümüyle geldi.

  `setdefault`(key[, default])

    If key is in the dictionary, return its value. If not, insert key with a value of default and return default. default defaults to `None`.

  `update`([other])

    Update the dictionary with the key/value pairs from other, overwriting existing keys. Return `None`.

    `update()` accepts either another dictionary object or an iterable of key/value pairs (as tuples or other iterables of length two). If keyword arguments are specified, the dictionary is then updated with those key/value pairs: `d.update(red=1, blue=2)`.

  `values`()

    Return a new view of the dictionary’s values. See the documentation of view objects.

    An equality comparison between one `dict.values()` view and another will always return `False`. This also applies when comparing `dict.values()` to itself:

        >>> d = {'a': 1}
        >>> d.values() == d.values()
        False

  Dictionaries compare equal if and only if they have the same `(key, value)` pairs (regardless of ordering). Order comparisons (‘<’, ‘<=’, ‘>=’, ‘>’) raise `TypeError`.

  Dictionaries preserve insertion order. Note that updating a key does not affect the order. Keys added after deletion are inserted at the end.

      >>> d = {"one": 1, "two": 2, "three": 3, "four": 4}
      >>> d
      {'one': 1, 'two': 2, 'three': 3, 'four': 4}
      >>> list(d)
      ['one', 'two', 'three', 'four']
      >>> list(d.values())
      [1, 2, 3, 4]
      >>> d["one"] = 42
      >>> d
      {'one': 42, 'two': 2, 'three': 3, 'four': 4}
      >>> del d["two"]
      >>> d["two"] = None
      >>> d
      {'one': 42, 'three': 3, 'four': 4, 'two': None}

  3.7 sürümünde değişti: Dictionary order is guaranteed to be insertion order. This behavior was an implementation detail of CPython from 3.6.

  Dictionaries and dictionary views are reversible.

      >>> d = {"one": 1, "two": 2, "three": 3, "four": 4}
      >>> d
      {'one': 1, 'two': 2, 'three': 3, 'four': 4}
      >>> list(reversed(d))
      ['four', 'three', 'two', 'one']
      >>> list(reversed(d.values()))
      [4, 3, 2, 1]
      >>> list(reversed(d.items()))
      [('four', 4), ('three', 3), ('two', 2), ('one', 1)]

  3.8 sürümünde değişti: Dictionaries are now reversible.

Ayrıca bkz.

`types.MappingProxyType` can be used to create a read-only view of a `dict`.

### Dictionary view objects

The objects returned by `dict.keys()`, `dict.values()` and `dict.items()` are view objects. They provide a dynamic view on the dictionary’s entries, which means that when the dictionary changes, the view reflects these changes.

Dictionary views can be iterated over to yield their respective data, and support membership tests:

`len(dictview)`

  Return the number of entries in the dictionary.

`iter(dictview)`

  Return an iterator over the keys, values or items (represented as tuples of `(key, value)`) in the dictionary.

  Keys and values are iterated over in insertion order. This allows the creation of `(value, key)` pairs using `zip()`: `pairs = zip(d.values(), d.keys())`. Another way to create the same list is `pairs = [(v, k) for (k, v) in d.items()]`.

  Iterating views while adding or deleting entries in the dictionary may raise a `RuntimeError` or fail to iterate over all entries.

  3.7 sürümünde değişti: Dictionary order is guaranteed to be insertion order.

`x in dictview`

  Return `True` if x is in the underlying dictionary’s keys, values or items (in the latter case, x should be a `(key, value)` tuple).

`reversed(dictview)`

  Return a reverse iterator over the keys, values or items of the dictionary. The view will be iterated in reverse order of the insertion.

  3.8 sürümünde değişti: Dictionary views are now reversible.

Keys views are set-like since their entries are unique and hashable. If all values are hashable, so that `(key, value)` pairs are unique and hashable, then the items view is also set-like. (Values views are not treated as set-like since the entries are generally not unique.) For set-like views, all of the operations defined for the abstract base class `collections.abc.Set` are available (for example, `==`, `<`, or `^`).

An example of dictionary view usage:

    >>> dishes = {'eggs': 2, 'sausage': 1, 'bacon': 1, 'spam': 500}
    >>> keys = dishes.keys()
    >>> values = dishes.values()

    >>> # iteration
    >>> n = 0
    >>> for val in values:
    ...     n += val
    >>> print(n)
    504

    >>> # keys and values are iterated over in the same order (insertion order)
    >>> list(keys)
    ['eggs', 'sausage', 'bacon', 'spam']
    >>> list(values)
    [2, 1, 1, 500]

    >>> # view objects are dynamic and reflect dict changes
    >>> del dishes['eggs']
    >>> del dishes['sausage']
    >>> list(keys)
    ['bacon', 'spam']

    >>> # set operations
    >>> keys & {'eggs', 'bacon', 'salad'}
    {'bacon'}
    >>> keys ^ {'sausage', 'juice'}
    {'juice', 'sausage', 'bacon', 'spam'}

## Bağlam Yöneticisi Türleri

Python’s `with` statement supports the concept of a runtime context defined by a context manager. This is implemented using a pair of methods that allow user-defined classes to define a runtime context that is entered before the statement body is executed and exited when the statement ends:

`contextmanager.``__enter__`()

  Enter the runtime context and return either this object or another object related to the runtime context. The value returned by this method is bound to the identifier in the `as` clause of `with` statements using this context manager.

  An example of a context manager that returns itself is a file object. File objects return themselves from __enter__() to allow `open()` to be used as the context expression in a `with` statement.

  An example of a context manager that returns a related object is the one returned by `decimal.localcontext()`. These managers set the active decimal context to a copy of the original decimal context and then return the copy. This allows changes to be made to the current decimal context in the body of the `with` statement without affecting code outside the `with` statement.

`contextmanager.``__exit__`(exc_type, exc_val, exc_tb)

  Exit the runtime context and return a Boolean flag indicating if any exception that occurred should be suppressed. If an exception occurred while executing the body of the `with` statement, the arguments contain the exception type, value and traceback information. Otherwise, all three arguments are `None`.

  Returning a true value from this method will cause the `with` statement to suppress the exception and continue execution with the statement immediately following the `with` statement. Otherwise the exception continues propagating after this method has finished executing. Exceptions that occur during execution of this method will replace any exception that occurred in the body of the `with` statement.

  The exception passed in should never be reraised explicitly - instead, this method should return a false value to indicate that the method completed successfully and does not want to suppress the raised exception. This allows context management code to easily detect whether or not an `__exit__()` method has actually failed.

Python defines several context managers to support easy thread synchronisation, prompt closure of files or other objects, and simpler manipulation of the active decimal arithmetic context. The specific types are not treated specially beyond their implementation of the context management protocol. See the `contextlib` module for some examples.

Python’s generators and the `contextlib.contextmanager` decorator provide a convenient way to implement these protocols. If a generator function is decorated with the `contextlib.contextmanager` decorator, it will return a context manager implementing the necessary `__enter__()` and `__exit__()` methods, rather than the iterator produced by an undecorated generator function.

Note that there is no specific slot for any of these methods in the type structure for Python objects in the Python/C API. Extension types wanting to define these methods must provide them as a normal Python accessible method. Compared to the overhead of setting up the runtime context, the overhead of a single class dictionary lookup is negligible.

## Diğer Yerleşik Tipler

Yorumlayıcı başka nesne türlerini de destekler. Bunların çoğu yalnızca bir veya iki işlemi destekler.

### Modüller

Bir modül üzerindeki tek özel işlem öznitelik erişimidir: `m.name`, burada m bir modüldür ve name, m’nin sembol tablosunda tanımlanan bir isme erişir. Modül nitelikleri atanabilir. (`import` deyiminin kesinlikle bir modül nesnesi üzerinde bir işlem olmadığına dikkat edin; `import foo` foo adında bir modül nesnesinin var olmasını gerektirmez, bunun yerine bir yerlerde foo adında bir modül için (harici) bir tanımlama gerektirir)

Her modülün özel bir niteliği `__dict__` ‘dir. Bu, modülün sembol tablosunu içeren sözlüktür. Bu sözlüğü değiştirmek aslında modülün sembol tablosunu değiştirecektir, ancak `__dict__` niteliğine doğrudan atama yapmak mümkün değildir (`m.__dict__['a'] = 1` yazabilirsiniz, bu `m.a` yı `1` olarak tanımlar, ancak `m.__dict__ = {}` yazamazsınız). `__dict__` öğesinin doğrudan değiştirilmesi önerilmez.

Yorumlayıcıda yerleşik olarak bulunan modüller şu şekilde yazılır: `<module 'sys' (built-in)>`. Eğer bir dosyadan yüklenmişlerse, `<module 'os' from '/usr/local/lib/pythonX.Y/os.pyc'>` şeklinde yazılırlar.

### Sınıflar ve Sınıf Örnekleri

Bunlar için Class definitions ve Objects, values and types bakın.

### Fonksiyonlar

Fonksiyon nesneleri fonksiyon tanımları tarafından oluşturulur. Bir fonksiyon nesnesi üzerindeki tek işlem onu çağırmaktır: `func(argument-list)`.

Fonksiyon nesnelerinin gerçekten iki çeşidi vardır: yerleşik fonksiyonlar ve kullanıcı tanımlı fonksiyonlar. Her ikisi de aynı işlemi destekler (işlevi çağırmak için), ancak uygulama farklıdır, dolayısıyla farklı nesne türleri vardır.

Daha fazla bilgi için Function definitions bölümüne bakınız.

### Yöntemler

Yöntemler, nitelik gösterimi kullanılarak çağrılan işlevlerdir. İki çeşidi vardır: yerleşik yöntemler (listelerde `append()` gibi) ve sınıf örneği yöntemleri. Yerleşik yöntemler, onları destekleyen türlerle birlikte tanımlanır.

Bir yönteme (bir sınıf ad alanında tanımlanmış bir fonksiyon) bir örnek üzerinden erişirseniz, özel bir nesne elde edersiniz: bir bound method (ayrıca instance method olarak da adlandırılır) nesnesi. Çağrıldığında, `self` argümanını argüman listesine ekleyecektir. Bağlı metotların iki özel salt okunur niteliği vardır: `m.__self__` metodun üzerinde çalıştığı nesne ve `m.__func__` metodu uygulayan fonksiyondur. `m(arg-1, arg-2, ..., arg-n)` çağrısı tamamen `m.__func__(m.__self__, arg-1, arg-2, ..., arg-n)` çağrısına eşdeğerdir.

Fonksiyon nesneleri gibi, bağlı metot nesneleri de keyfi nitelikler almayı destekler. Ancak, yöntem nitelikleri aslında temel işlev nesnesinde (`meth.__func__`) saklandığından, bağlı yöntemlerde yöntem niteliklerinin ayarlanmasına izin verilmez. Bir yöntem üzerinde bir öznitelik ayarlamaya çalışmak `AttributeError` ile sonuçlanır. Bir yöntem özniteliğini ayarlamak için, bunu temel işlev nesnesi üzerinde açıkça ayarlamanız gerekir:

    >>> class C:
    ...     def method(self):
    ...         pass
    ...
    >>> c = C()
    >>> c.method.whoami = 'my name is method'  # can't set on the method
    Traceback (most recent call last):
      File "<stdin>", line 1, in <module>
    AttributeError: 'method' object has no attribute 'whoami'
    >>> c.method.__func__.whoami = 'my name is method'
    >>> c.method.whoami
    'my name is method'

Daha fazla bilgi için The standard type hierarchy sayfasına bakın.

### Kod Nesneleri

Kod nesneleri, uygulama tarafından bir fonksiyon gövdesi gibi “sözde derlenmiş” çalıştırılabilir Python kodunu temsil etmek için kullanılır. Fonksiyon nesnelerinden farklıdırlar çünkü global yürütme ortamlarına bir referans içermezler. Kod nesneleri yerleşik `compile()` işlevi tarafından döndürülür ve `__code__` niteliği aracılığıyla işlev nesnelerinden çıkarılabilir. Ayrıca `code` modülüne de bakınız.

`__code__` ‘e erişmek,``obj`` ve `"__code__"` argümanlarıyla denetim etkinliği `object.__getattr__` oluşturur.

Bir kod nesnesi (kaynak dize yerine) `exec()` veya `eval()` yerleşik işlevlerine geçirilerek yürütülebilir veya değerlendirilebilir.

Daha fazla bilgi için The standard type hierarchy sayfasına bakın.

### Type Objects

Type nesneleri çeşitli nesne türlerini temsil eder. Bir nesnenin türüne yerleşik işlev `type()` tarafından erişilir. Türler üzerinde özel bir işlem yoktur. Standart modül `types` tüm standart yerleşik türler için isimleri tanımlar.

Türler şu şekilde yazılır: `<class 'int'>`.

### Null Nesne

Bu nesne, açıkça bir değer döndürmeyen işlevler tarafından döndürülür. Özel operasyonları desteklemez. Tam olarak `None` (yerleşik bir ad) adlı bir null nesne vardır. `type(None)()` aynı singleton’u üretir.

‘’Yok’’ olarak yazılmıştır.

### Üç Nokta Nesnesi

Bu nesne genellikle dilimleme tarafından kullanılır (bkz. Slicings). Özel operasyonları desteklemez. Tam olarak `Ellipsis` (yerleşik bir ad) adında bir elips nesnesi vardır. `type(Ellipsis)()`, `Ellipsis` singletonunu üretir.

`Ellipsis` veya `...` olarak yazılmıştır.

### NotImplemented Nesnesi

Bu nesne, desteklemedikleri türlerde çalışmaları istendiğinde karşılaştırmalardan ve ikili işlemlerden döndürülür. Daha fazla bilgi için Comparisons sayfasına bakın. Tam olarak bir `NotImplemented` nesnesi vardır. `type(NotImplemented)()`, singleton örneğini üretir.

‘’NotImplemented’’ olarak yazılmıştır.

### Boolean Değerleri

Boolean değerleri, `Yanlış` ve `Doğru` olmak üzere iki sabit nesnedir. Doğruluk değerlerini temsil etmek için kullanılırlar (diğer değerler de yanlış veya doğru olarak kabul edilebilir). Sayısal bağlamlarda (örneğin, bir aritmetik işlecinin bağımsız değişkeni olarak kullanıldığında), sırasıyla 0 ve 1 tamsayıları gibi davranırlar. Yerleşik işlev `bool()`, değer bir doğruluk değeri olarak yorumlanabiliyorsa, herhangi bir değeri bir Boolean’a dönüştürmek için kullanılabilir (yukarıdaki bölüm Doğruluk Değeri Testi a bakın).

Sırasıyla `Yanlış` ve `Doğru` olarak yazılırlar.

### İç Nesneler

Bu bilgi için The standard type hierarchy sayfasına bakın. Yığın çerçeve nesnelerini, geri izleme nesnelerini ve dilim nesnelerini açıklar.

## Özel Özellikler

Uygulama, ilgili oldukları çeşitli nesne türlerine birkaç özel salt okunur öznitelik ekler. Bunlardan bazıları `dir()` yerleşik işlevi tarafından bildirilmez.

`object.``__dict__`

  Bir nesnenin (yazılabilir) özniteliklerini depolamak için kullanılan sözlük veya başka bir eşleme nesnesi.

`instance.``__class__`

  Bir sınıf örneğinin ait olduğu sınıf.

`class.``__bases__`

  Bir sınıf elemanının temel sınıflarının kümesi.

`definition.``__name__`

  Sınıf, fonksiyon, yöntem, tanımlayıcı veya üretici örneğinin adı.

`definition.``__qualname__`

  Sınıf, fonksiyon, yöntem, tanımlayıcı veya üretici örneğinin qualified name.

  3.3 sürümüyle geldi.

`class.``__mro__`

  Bu öznitelik, yöntem çözümlemesi sırasında temel sınıfları ararken dikkate alınan bir sınıf kümesidir.

`class.``mro`()

  Bu yöntem, örneklerinin yöntem çözümleme sırasını özelleştirmek için bir meta sınıf tarafından geçersiz kılınabilir. Sınıf örneğinde çağrılır ve sonucu `__mro__` içinde depolanır.

`class.``__subclasses__`()

  Each class keeps a list of weak references to its immediate subclasses. This method returns a list of all those references still alive. Example:

      >>> int.__subclasses__()
      [<class 'bool'>]

## Integer string conversion length limitation

CPython has a global limit for converting between `int` and `str` to mitigate denial of service attacks. This limit only applies to decimal or other non-power-of-two number bases. Hexadecimal, octal, and binary conversions are unlimited. The limit can be configured.

The `int` type in CPython is an arbitrary length number stored in binary form (commonly known as a “bignum”). There exists no algorithm that can convert a string to a binary integer or a binary integer to a string in linear time, unless the base is a power of 2. Even the best known algorithms for base 10 have sub-quadratic complexity. Converting a large value such as `int('1' * 500_000)` can take over a second on a fast CPU.

Limiting conversion size offers a practical way to avoid CVE-2020-10735.

The limit is applied to the number of digit characters in the input or output string when a non-linear conversion algorithm would be involved. Underscores and the sign are not counted towards the limit.

When an operation would exceed the limit, a `ValueError` is raised:

    >>> import sys
    >>> sys.set_int_max_str_digits(4300)  # Illustrative, this is the default.
    >>> _ = int('2' * 5432)
    Traceback (most recent call last):
    ...
    ValueError: Exceeds the limit (4300) for integer string conversion: value has 5432 digits; use sys.set_int_max_str_digits() to increase the limit.
    >>> i = int('2' * 4300)
    >>> len(str(i))
    4300
    >>> i_squared = i*i
    >>> len(str(i_squared))
    Traceback (most recent call last):
    ...
    ValueError: Exceeds the limit (4300) for integer string conversion: value has 8599 digits; use sys.set_int_max_str_digits() to increase the limit.
    >>> len(hex(i_squared))
    7144
    >>> assert int(hex(i_squared), base=16) == i*i  # Hexadecimal is unlimited.

The default limit is 4300 digits as provided in `sys.int_info.default_max_str_digits`. The lowest limit that can be configured is 640 digits as provided in `sys.int_info.str_digits_check_threshold`.

Verification:

    >>> import sys
    >>> assert sys.int_info.default_max_str_digits == 4300, sys.int_info
    >>> assert sys.int_info.str_digits_check_threshold == 640, sys.int_info
    >>> msg = int('578966293710682886880994035146873798396722250538762761564'
    ...           '9252925514383915483333812743580549779436104706260696366600'
    ...           '571186405732').to_bytes(53, 'big')
    ...

3.8.14 sürümüyle geldi.

### Affected APIs

The limitation only applies to potentially slow conversions between `int` and `str` or `bytes`:

- `int(string)` with default base 10.

- `int(string, base)` for all bases that are not a power of 2.

- `str(integer)`.

- `repr(integer)`.

- any other string conversion to base 10, for example `f"{integer}"`, `"{}".format(integer)`, or `b"%d" % integer`.

The limitations do not apply to functions with a linear algorithm:

- `int(string, base)` with base 2, 4, 8, 16, or 32.

- `int.from_bytes()` and `int.to_bytes()`.

- `hex()`, `oct()`, `bin()`.

- Format Specification Mini-Language for hex, octal, and binary numbers.

- `str` to `float`.

- `str` to `decimal.Decimal`.

### Configuring the limit

Before Python starts up you can use an environment variable or an interpreter command line flag to configure the limit:

- `PYTHONINTMAXSTRDIGITS`, e.g. `PYTHONINTMAXSTRDIGITS=640 python3` to set the limit to 640 or `PYTHONINTMAXSTRDIGITS=0 python3` to disable the limitation.

- `-X int_max_str_digits`, e.g. `python3 -X int_max_str_digits=640`

- `sys.flags.int_max_str_digits` contains the value of `PYTHONINTMAXSTRDIGITS` or `-X int_max_str_digits`. If both the env var and the `-X` option are set, the `-X` option takes precedence. A value of -1 indicates that both were unset, thus a value of `sys.int_info.default_max_str_digits` was used during initialization.

From code, you can inspect the current limit and set a new one using these `sys` APIs:

- `sys.get_int_max_str_digits()` and `sys.set_int_max_str_digits()` are a getter and setter for the interpreter-wide limit. Subinterpreters have their own limit.

Information about the default and minimum can be found in `sys.int_info`:

- `sys.int_info.default_max_str_digits` is the compiled-in default limit.

- `sys.int_info.str_digits_check_threshold` is the lowest accepted value for the limit (other than 0 which disables it).

3.8.14 sürümüyle geldi.

Uyarı

Setting a low limit can lead to problems. While rare, code exists that contains integer constants in decimal in their source that exceed the minimum threshold. A consequence of setting the limit is that Python source code containing decimal integer literals longer than the limit will encounter an error during parsing, usually at startup time or import time or even at installation time - anytime an up to date `.pyc` does not already exist for the code. A workaround for source that contains such large constants is to convert them to `0x` hexadecimal form as it has no limit.

Test your application thoroughly if you use a low limit. Ensure your tests run with the limit set early via the environment or flag so that it applies during startup and even during any installation step that may invoke Python to precompile `.py` sources to `.pyc` files.

### Recommended configuration

The default `sys.int_info.default_max_str_digits` is expected to be reasonable for most applications. If your application requires a different limit, set it from your main entry point using Python version agnostic code as these APIs were added in security patch releases in versions before 3.11.

Example:

    >>> import sys
    >>> if hasattr(sys, "set_int_max_str_digits"):
    ...     upper_bound = 68000
    ...     lower_bound = 4004
    ...     current_limit = sys.get_int_max_str_digits()
    ...     if current_limit == 0 or current_limit > upper_bound:
    ...         sys.set_int_max_str_digits(upper_bound)
    ...     elif current_limit < lower_bound:
    ...         sys.set_int_max_str_digits(lower_bound)

If you need to disable it entirely, set it to `0`.

Dipnotlar

1

  Bu özel yöntemler hakkında daha fazla bilgi Python Referans El Kitabında (Basic customization) bulunabilir.

2

  Sonuç olarak, `[1, 2]` listesi `[1.0, 2.0]` ve benzer şekilde demetler için eşit kabul edilir.

3

  Ayrıştırıcı, işlenenlerin türünü söyleyemediğinden sahip olmaları gerekir.

4(1,2,3,4)

  Harfli karakterler, genel kategori özelliği “Lu” (Harf, büyük), “Ll” (Harf, küçük harf) veya “Lt” (Harf, başlık) karakterlerinden biri olan karakterlerdir.

5(1,2)

  Bu nedenle, yalnızca bir tuple(demet) biçimlendirmek için, tek öğesi biçimlendirilecek tuple(demet) olan tek bir tuple(demet) sağlamanız gerekir.