5. Tworzenie Zbudowanych Dystrybucji
************************************

Informacja:

  Ten dokument jest przechowywany wyłącznie do czasu, gdy dokumentacja
  "setuptools" pod adresem
  https://setuptools.readthedocs.io/en/latest/setuptools.html
  niezależnie obejmie wszystkie istotne informacje, które są tutaj
  zawarte.

"Zbudowana dystrybucja" jest pewnie tym do czego przyzwyczaiłeś się
myśleć gdy napotykasz "binarny pakiet" lub "instalator" (w zależności
od twoich dotychczasowych doświadczeń). Nie jest ona jednak koniecznie
binarna, gdyż może zawierać tylko kod w języku pytonowskim i/lub kod-
kęsowy; i nie nazywamy jej pakietem, gdyż ten termin jest już
zarezerwowany w języku pytonowskim. (Zaś "instalator" jest terminem
szczególnym dla świata systemów typu desktop głównego nurtu.)

Zbudowana dystrybucja to sposób w jaki możesz ułatwić życie tak bardzo
jak to jest możliwe dla osób instalujących dystrybucję twojego modułu:
dla użytkowników systemu Linux opartego o pakiety RPM, jest to binarny
RPM; dla użytkowników Windows, jest to wykonywalny instalator; dla
użytkowników systemu Linux opartego o Debiana jest to pakiet Debiana,
itd. Oczywiście nikt przy zdrowych zmysłach nie jest w stanie tworzyć
zbudowanych dystrybucji dla każdej maszyny/środowiska pod słońcem,
więc Distutils są pomyślane tak aby umożliwić twórcom modułów
skupienie się na tym na czym się znają najlepiej---pisaniu kodu i
tworzeniu dystrybucji źródłowej---podczas gdy kasta pośrednicząca
zwana *pakieciarzami* narodziła się aby zamieniać dystrybucje źródłowe
w zbudowane dystrybucje dla tak wielu maszyn/środowisk jak wielu jest
pakieciarzy.

Of course, the module developer could be their own packager; or the
packager could be a volunteer "out there" somewhere who has access to
a platform which the original developer does not; or it could be
software periodically grabbing new source distributions and turning
them into built distributions for as many platforms as the software
has access to.  Regardless of who they are, a packager uses the setup
script and the **bdist** command family to generate built
distributions.

Jako prosty przykład, jeśli uruchomię następujące polecenie na drzewie
źródeł Distutils:

   python setup.py bdist

wtedy Distutils buduje dystrybucję mojego modułu (samo Distutils w tym
przypadku), wykonuje "fałszywą" instalację (także w katalogu "build"),
i tworzy domyślny rodzaj zbudowanej dystrybucji dla mojej
maszyny/środowiska. Domyślnym formatem dla zbudowanych dystrybucji
jest "durny" plik tar na Unix-ie, i prosty wykonywalny instalator w
Windows. (Ten plik tar jest uznawany za "głupi" gdyż musi zostać
rozpakowany w szczególnym miejscu aby mógł zadziałać.)

Więc, powyższe polecenie tworzy w systemie Unix plik
"Distutils`1.0.*plat*.tar.gz"; rozpakowanie tego tarball-a z
właściwego miejsca instaluje Distutils tak, jakbyś ściągnął
dystrybucję źródłową i uruchomił "python setup.py install" ("właściwe
miejsce" to zarówno katalog nadrzędny systemu plików lub katalog
"*prefix*" języka pytonowskiego, zależnie od opcji przekazanych
poleceniu **bdist_dumb**; domyślnie jest to robienie niezbyt-mądrej
dystrybucji w odniesieniu do "*prefix*".)

Oczywiście, dla czystych dystrybucji języka pytonowskiego, to nie jest
w żaden sposób prostsze niż po prostu uruchomienie "python setup.py
install"---ale dla dystrybucji "nie"-czystych, które zawierają
rozszerzenia które wymagają kompilacji, może to mieć znaczenie dla
kogoś kto będzie mógł użyć twoich rozszerzeń lub nie. Zaś tworzenie
"inteligentnie" zbudowanych dystrybucji, takich jak pakiet RPM lub
instalator wykonywalny dla Windows, jest dużo prostsze dla
użytkowników nawet jeśli twoja dystrybucja nie zawiera żadnych
rozszerzeń.

The **bdist** command has a "--formats" option, similar to the
**sdist** command, which you can use to select the types of built
distribution to generate: for example,

   python setup.py bdist --format=zip

mogłoby gdy uruchomione na systemie Unix-owym, stworzyć plik
"Distutils-1.0.*plat*.zip"---znów, to archiwum mogłoby być rozpakowane
z katalogu nadrzędnego systemu plików w celu zainstalowania Distutils.

Dostępne formaty dla zbudowanych dystrybucji to:

+---------------+--------------------------------+-----------+
| Format        | Opis                           | Notatki   |
|===============|================================|===========|
| "gztar"       | gzip-nięty plik tar            | (1)       |
|               | (".tar.gz")                    |           |
+---------------+--------------------------------+-----------+
| "bztar"       | bzipped tar file (".tar.bz2")  |           |
+---------------+--------------------------------+-----------+
| "xztar"       | xzipped tar file (".tar.xz")   |           |
+---------------+--------------------------------+-----------+
| "ztar"        | skompresowany plik tar         | (3)       |
|               | (".tar.Z")                     |           |
+---------------+--------------------------------+-----------+
| "tar"         | plik tar (".tar")              |           |
+---------------+--------------------------------+-----------+
| "zip"         | plik zip (".zip")              | (2),(4)   |
+---------------+--------------------------------+-----------+
| "rpm"         | RPM                            | (5)       |
+---------------+--------------------------------+-----------+
| "pkgtool"     | Solarisowe narzędzie           |           |
|               | **pkgtool**                    |           |
+---------------+--------------------------------+-----------+
| "sdux"        | program systemu HP-UX          |           |
|               | **swinstall**                  |           |
+---------------+--------------------------------+-----------+
| "msi"         | Instalator Microsoft           |           |
+---------------+--------------------------------+-----------+

Zmienione w wersji 3.5: Added support for the "xztar" format.

Uwagi:

1. domyślne dla Unix

2. domyślne dla Windows

3. requires external **compress** utility.

4. wymaga zewnętrznego programu użytkowego **zip** lub modułu
   "zipfile" (części standardowej biblioteki języka pytonowskiego od
   wersji 1.6 języka pytonowskiego)

5. wymaga zewnętrznego programu użytkowego **rpm**, w wersji 3.0.4 lub
   lepszej (użyj "rpm --version" aby dowiedzieć się, którą wersję
   posiadasz)

You don't have to use the **bdist** command with the "--formats"
option; you can also use the command that directly implements the
format you're interested in.  Some of these **bdist** "sub-commands"
actually generate several similar formats; for instance, the
**bdist_dumb** command generates all the "dumb" archive formats
("tar", "gztar", "bztar", "xztar", "ztar", and "zip"), and
**bdist_rpm** generates both binary and source RPMs.  The **bdist**
sub-commands, and the formats generated by each, are:

+----------------------------+---------------------------------------+
| Polecenie                  | Formaty                               |
|============================|=======================================|
| **bdist_dumb**             | tar, gztar, bztar, xztar, ztar, zip   |
+----------------------------+---------------------------------------+
| **bdist_rpm**              | rpm, srpm                             |
+----------------------------+---------------------------------------+

Następujące paragrafy opowiadają w szczegółach o poszczególnych
poleceniach **bdist_***


5.1. Tworzenie pakietów RPM
===========================

Format RPM jest używany przez wiele popularnych dystrybucji Linuxa,
włączając w to Red Hat, SuSE, i Mandrake. Jeśli jeden z nich (lub
jakiekolwiek inne oparte o RPM dystrybucje Linuxa) są twoim typowym
środowiskiem, tworzenie pakietów RPM dla innych użytkowników tej samej
dystrybucji jest trywialne. W zależności od złożoności dystrybucji
twojego modułu i różnic pomiędzy dystrybucjami Linux-a możesz być w
stanie stworzyć RPMy, które współpracują z różnymi opartymi-o-RPM
dystrybucjami.

Zwykłym sposobem na utworzenie RPMu twojej dystrybucji modułu jest
uruchomienie polecenia **bdist_rpm**:

   python setup.py bdist_rpm

or the **bdist** command with the "--format" option:

   python setup.py bdist --formats=rpm

To pierwsze pozwala ci określić szczególne-dla-RPM opcje; to ostatnie
pozwala Ci łatwo tworzyć wiele formatów za jednym zamachem. Jeśli
potrzebujesz zrobić obydwu, możesz jawnie wyszczególnić wiele poleceń
**bdist_*** i ich opcji:

   python setup.py bdist_rpm --packager="John Doe <jdoe@example.org>"

Tworzenie pakietu RPM jest napędzane plikiem ".spec", tak jak używanie
Distutils jest napędzane skryptem instalacyjnym. Aby ułatwić ci życie,
polecenie **bidst_rpm** zwykle tworzy plik ".spec" oparte o informację
którą mu dostarczasz w skrypcie instalacyjnym, w wierszu poleceń, i w
plikach konfiguracyjnych Distutils. Różne opcje i sekcje w pliku
".spec" są pochodnymi po opcjach w skrypcie instalacyjnym w
następujący sposób:

+--------------------------------------------+------------------------------------------------+
| plik RPM ".spec" opcja lub sekcja          | opcja skryptu instalacyjnego Distutils         |
|============================================|================================================|
| Nazwa                                      | "nazwa"                                        |
+--------------------------------------------+------------------------------------------------+
| Podsumowanie (w preambule)                 | "opis"                                         |
+--------------------------------------------+------------------------------------------------+
| Wersja                                     | "wersja"                                       |
+--------------------------------------------+------------------------------------------------+
| Dostawca                                   | "author" and "author_email", or  --- &         |
|                                            | "maintainer" and "maintainer_email"            |
+--------------------------------------------+------------------------------------------------+
| Prawa autorskie                            | "licencja"                                     |
+--------------------------------------------+------------------------------------------------+
| adres Url                                  | "url"                                          |
+--------------------------------------------+------------------------------------------------+
| %opis (sekcja)                             | "dlugi_opis"                                   |
+--------------------------------------------+------------------------------------------------+

Dodatkowo, istnieje wiele opcji w plikach ".spec" które nie muszą mieć
odpowiadających opcji w skrypcie instalacyjnym. Większość z tych jest
obsługiwana przez opcje polecenia **bdist_rpm** jak następuje:

+---------------------------------+-------------------------------+---------------------------+
| plik RPM ".spec" opcja lub      | **bdist_rpm** option          | wartość domyślna          |
| sekcja                          |                               |                           |
|=================================|===============================|===========================|
| wydanie                         | "release"                     | "1"                       |
+---------------------------------+-------------------------------+---------------------------+
| Grupa                           | "group"                       | "Rozwój/Biblioteki"       |
+---------------------------------+-------------------------------+---------------------------+
| Dostawca                        | "vendor"                      | (zobacz powyżej)          |
+---------------------------------+-------------------------------+---------------------------+
| Pakujący                        | "packager"                    | (żaden)                   |
+---------------------------------+-------------------------------+---------------------------+
| Dostarcza                       | "provides"                    | (żaden)                   |
+---------------------------------+-------------------------------+---------------------------+
| Wymaga                          | "requires"                    | (żaden)                   |
+---------------------------------+-------------------------------+---------------------------+
| Konflikty                       | "conflicts"                   | (żaden)                   |
+---------------------------------+-------------------------------+---------------------------+
| Zbędne                          | "obsoletes"                   | (żaden)                   |
+---------------------------------+-------------------------------+---------------------------+
| Dystrybucja                     | "distribution_name"           | (żaden)                   |
+---------------------------------+-------------------------------+---------------------------+
| ZbudowanieWymaga                | "build_requires"              | (żaden)                   |
+---------------------------------+-------------------------------+---------------------------+
| Obrazek                         | "icon"                        | (żaden)                   |
+---------------------------------+-------------------------------+---------------------------+

Obviously, supplying even a few of these options on the command-line
would be tedious and error-prone, so it's usually best to put them in
the setup configuration file, "setup.cfg"---see section Pisanie pliku
konfiguracyjnego instalacji.  If you distribute or package many Python
module distributions, you might want to put options that apply to all
of them in your personal Distutils configuration file
("~/.pydistutils.cfg").  If you want to temporarily disable this file,
you can pass the "--no-user-cfg" option to "setup.py".

Istnieją trzy kroki do zbudowania binarnego pakietu RPM, z których
wszystkie są obsługiwane automatycznie przez Distutils:

1. utwórz plik ".spec", który opisuje pakiet (analogiczny do skryptu
   instalacyjnego Distutils; w rzeczywistości, większość informacji w
   skrypcie instalacyjnym ląduje do pliku ".spec")

2. stwórz źródłowy RPM

3. stwórz „binarny” pakiet RPM (który może zawierać lub może nie
   zawierać kodu binarnego, w zależności od tego czy dystrybucja
   modułu zawiera rozszerzenia Pythona)

Zwykle, pakiet RPM gromadzi dwa ostatnie kroki razem; gdy używasz
Distutils, wszystkie trzy kroki są zwyczajowo zgromadzone razem.

If you wish, you can separate these three steps.  You can use the "--
spec-only" option to make **bdist_rpm** just create the ".spec" file
and exit; in this case, the ".spec" file will be written to the
"distribution directory"---normally "dist/", but customizable with the
"--dist-dir" option.  (Normally, the ".spec" file winds up deep in the
"build tree," in a temporary directory created by **bdist_rpm**.)


5.2. Krzyżowa-kompilacja w Windows.
===================================

Poczynając od języka pytonowskiego 2.6, distutils jest w stanie
krzyżowo-kompilować pomiędzy maszynami/środowiskami windowsowskimi. W
praktyce, to oznacza, że z właściwymi narzędziami zainstalowanymi,
możesz użyć 32bitowej wersji Windows aby utworzyć 64bitowe
rozszerzenia i odwrotnie (64 bitowego Windowsa aby utworzyć 32 bitowe
rozszerzenia).

To build for an alternate platform, specify the "--plat-name" option
to the build command.  Valid values are currently 'win32', and  'win-
amd64'. For example, on a 32bit version of Windows, you could execute:

   python setup.py build --plat-name=win-amd64

to build a 64bit version of your extension.

stworzyłoby 64-bitowy plik wykonywalny instalacji na twojej 32-bitowej
wersji Windows.

To cross-compile, you must download the Python source code and cross-
compile Python itself for the platform you are targeting - it is not
possible from a binary installation of Python (as the .lib etc file
for other platforms are not included.)  In practice, this means the
user of a 32 bit operating system will need to use Visual Studio 2008
to open the "PCbuild/PCbuild.sln" solution in the Python source tree
and build the "x64" configuration of the 'pythoncore' project before
cross-compiling extensions is possible.

Zauważ że domyślnie, Visual Studio 2008 nie instaluje kompilatorów
64-bitowych kompilatorów ani narzędzi. Możesz potrzebować przejść
jeszcze raz proces instalacyjny Visual Studio i wybrać te narzędzia
(używanie Panelu Sterowania->[Dodaj/Usuń] Programy jest wygodnym
sposobem aby sprawdzić lub zmodyfikować istniejącą instalację.)


5.2.1. Skrypt poinstalacyjny
----------------------------

Starting with Python 2.3, a postinstallation script can be specified
with the "--install-script" option.  The basename of the script must
be specified, and the script filename must also be listed in the
scripts argument to the setup function.

This script will be run at installation time on the target system
after all the files have been copied, with "argv[1]" set to
"-install", and again at uninstallation time before the files are
removed with "argv[1]" set to "-remove".

Skrypt instalacyjny uruchamia się załączony w instalatorze windows,
każde wyjście ("sys.stdout", "sys.stderr") jest przekierowane do
bufora i zostanie wyświetlona w GUI (sprzęgu graficznym użytkownika)
po tym jak skrypt się zakończy.

Niektóre zadania szczególnie użyteczne w tym kontekście są dostępne
jako dodatkowe wbudowane zadania w skrypcie instalacyjnym.

directory_created(path)
file_created(path)

   Te zadania powinny być uruchamiane gdy katalog lub plik jest
   tworzony przez skrypt poinstalacyjny w czasie instalacji.
   Zarejestruje on *ścieżkę* w programie odinstalowującym, tka, aby
   był usunięty gdy dystrybucja jest odinstalowywana. Dla
   bezpieczeństwa, katalogi są usuwane tylko, jeśli są puste.

get_special_folder_path(csidl_string)

   To zadanie może być używane do pobierania szczególnych miejsc w
   Windows takich jak menu Start lub pulpit. Zwraca pełną ścieżkę
   dostępu do folderu. *csidl_string* musi być jednym z następujących
   ciągów znaków:

      "CSIDL_APPDATA"

      "CSIDL_COMMON_STARTMENU"
      "CSIDL_STARTMENU"

      "CSIDL_COMMON_DESKTOPDIRECTORY"
      "CSIDL_DESKTOPDIRECTORY"

      "CSIDL_COMMON_STARTUP"
      "CSIDL_STARTUP"

      "CSIDL_COMMON_PROGRAMS"
      "CSIDL_PROGRAMS"

      "CSIDL_FONTS"

   Jeśli folder nie może być pobrany wyjątek "OSError" jest zgłaszany.

   Which folders are available depends on the exact Windows version,
   and probably also the configuration.  For details refer to
   Microsoft's documentation of the "SHGetSpecialFolderPath()"
   function.

create_shortcut(target, description, filename[, arguments[, workdir[, iconpath[, iconindex]]]])

   To zadanie tworzy skrót. *cel* ( - z ang. - *target* ) jest ścieżką
   do programu do uruchomienia przez skrót. *description* jest opisem
   skrótu. *filename* jest tytułem skrótu który użytkownik zobaczy.
   *arguments* określa parametry wiersza polecenia, jeśli jakieś mają
   wystąpić. *workdir* jest katalogiem roboczym dla programu.
   *iconpath* jest ścieżką dostępu do pliku zawierającego obrazek dla
   skrótu, zaś *iconindex* jest indeksem obrazka w pliku *iconpath*.
   Znów po więcej szczegółów zwróć się do dokumentacji Microsoftu pod
   hasłem sprzęgu "IShellLink".
