xml.parsers.expat --- تجزیه سریع XML با استفاده از Expat

توجه

اگر نیاز دارید داده‌های غیرقابل‌اعتماد یا احراز هویت‌نشده را تجزیه کنید، امنیت XML را ببینید.

ماژول xml.parsers.expat یک رابط پایتون برای پارسر XML بدون اعتبارسنجی Expat است. این ماژول یک نوع توسعه‌ای واحد، xmlparser، ارائه می‌کند که وضعیت فعلی یک پارسر XML را نشان می‌دهد. پس از ایجاد یک شیء xmlparser، می‌توان ویژگی‌های مختلف آن شیء را به توابع هندلر اختصاص داد. سپس هنگامی که یک سند XML به پارسر داده می‌شود، توابع هندلر برای داده‌های نویسه‌ای و نمادگذاری‌های درون سند XML فراخوانی می‌شوند.

این ماژول از ماژول pyexpat برای فراهم کردن دسترسی به پارسرٔ Expat استفاده می‌کند. استفاده‌ی مستقیم از ماژول pyexpat منسوخ شده است.

این ماژول استثنا، شیء نوع و آیتم‌های داده‌ی زیر را فراهم می‌کند:

exception xml.parsers.expat.ExpatError

استثنایی که وقتی Expat خطایی را گزارش می‌دهد، پرتاب می‌شود. برای اطلاعات بیشتر در مورد تفسیر خطاهای Expat، بخش استثناهای ExpatError را ببینید.

exception xml.parsers.expat.error

نام مستعار برای ExpatError.

xml.parsers.expat.XMLParserType

نوع مقادیر بازگشتی تابع ParserCreate().

xml.parsers.expat.EXPAT_VERSION

رشته‌ی نسخه‌ی کتابخانه‌ی Expat که توسط مفسر بارگذاری شده است، مانند 'expat_2.8.4'.

xml.parsers.expat.version_info

نسخه‌ی کتابخانه‌ی Expat که توسط مفسر بارگذاری شده است، به صورت یک تاپل از سه عدد صحیح: نسخه‌ی اصلی، فرعی و ریز.

xml.parsers.expat.features

فهرست ویژگی‌هایی که کتابخانه‌ی Expat بارگذاری‌شده با آن‌ها کامپایل‌شده است، به صورت جفت‌های (name, value). مقدار تنها برای ویژگی‌هایی که دارای مقدار هستند معنا دارد، مانند 'XML_CONTEXT_BYTES' یا محدودیت‌های پیش‌فرض حفاظت 'XML_BLAP_ACT_THRES' و 'XML_AT_MAX_AMP'؛ برای سایر ویژگی‌ها، مانند 'XML_DTD' و 'XML_NS'، مقدار 0 است و تنها حضور نام مهم است.

ماژول xml.parsers.expat شامل دو تابع است:

xml.parsers.expat.ErrorString(errno)

یک رشته توضیحی برای شماره خطای داده‌شده errno برمی‌گرداند.

xml.parsers.expat.ParserCreate(encoding=None, namespace_separator=None, intern=None)

Creates and returns a new xmlparser object. encoding [1], if specified, must be a string naming the encoding used by the XML data. If it is given it will override the implicit or explicit encoding of the document.

جزئیات پیاده‌سازی در CPython: Expat natively understands and processes UTF-8, UTF-16, UTF-16BE, UTF-16LE, ISO-8859-1, and US-ASCII. For other encodings (including aliases like Latin1 and ASCII) it falls back to Python. It supports most of 8-bit encodings and many multi-byte encodings like Shift_JIS, although only BMP characters (U+0000-U+FFFF) are supported with non-native encodings (this restriction is also applied to aliases like UTF8). These restrictions only apply if encoding is not given.

تغییر یافته در نسخه‌ی 3.16.0a0 (unreleased): Added support for multi-byte encodings.

پارسرهای ایجادشده از طریق ParserCreate()، پارسرهای «ریشه» نامیده می‌شوند، از این جهت که هیچ پارسر والدی به آن‌ها متصل نیست. پارسرهای غیرریشه‌ای به‌وسیله‌ی parser.ExternalEntityParserCreate ایجاد می‌شوند.

Expat می‌تواند به‌صورت اختیاری پردازش فضای نام XML را برای شما انجام دهد؛ این قابلیت با ارائه یک مقدار برای namespace_separator فعال می‌شود. این مقدار باید رشته‌ای با یک نویسه باشد؛ اگر رشته طول غیرمجازی داشته باشد، یک ValueError پرتاب خواهد شد (None معادل حذف در نظر گرفته می‌شود). هنگامی که پردازش فضای نام فعال باشد، نام نوع المان‌ها و نام صفت‌هایی که به یک فضای نام تعلق دارند، بسط داده خواهند شد. نام المانی که به هندلرهای المان StartElementHandler و EndElementHandler ارسال می‌شود، برابر با الحاق URI فضای نام، نویسه‌ی جداکننده‌ی فضای نام و بخش محلی نام خواهد بود. اگر جداکننده‌ی فضای نام یک بایت صفر (chr(0)) باشد، URI فضای نام و بخش محلی بدون هیچ جداکننده‌ای به هم الحاق خواهند شد.

برای مثال، اگر namespace_separator برابر با یک نویسه‌ی فاصله (' ') تنظیم شده باشد و سند زیر تجزیه شود:

<?xml version="1.0"?>
<root xmlns    = "http://default-namespace.org/"
      xmlns:py = "http://www.python.org/ns/">
  <py:elem1 />
  <elem2 xmlns="" />
</root>

StartElementHandler رشته‌های زیر را برای هر عنصر دریافت خواهد کرد:

http://default-namespace.org/ root
http://www.python.org/ns/ elem1
elem2

intern، در صورت داده شدن، باید یک دیکشنری باشد. این برای درونی‌سازی کردن نام‌های المان‌ها و ویژگی‌ها استفاده می‌شود، و به عنوان ویژگی intern در دسترس است. به طور پیش‌فرض یک دیکشنری جدید خالی برای هر پارسر ایجاد می‌شود.

به دلیل محدودیت‌هایی در کتابخانه Expat که pyexpat از آن استفاده می‌کند، نمونه‌ی xmlparser برگردانده‌شده فقط می‌تواند برای تجزیه‌ی یک سند XML استفاده شود. برای فراهم کردن نمونه‌های پارسر یکتا، ParserCreate را برای هر سند فراخوانی کنید.

همچنین ملاحظه نمائید

پارسرٔ Expat XML

صفحه‌ی اصلی پروژه Expat.

اشیاء XMLParser

اشیای xmlparser متدهای زیر را دارند:

xmlparser.Parse(data[, isfinal])

محتویات data را تجزیه می‌کند، با فراخوانی توابع هندلر مناسب برای پردازش داده‌های تجزیه‌شده. data می‌تواند یک شیء شبه‌بایت یا یک رشته باشد. اگر رشته باشد، اعلام کدگذاری در داده‌های XML نادیده گرفته می‌شود، و داده‌ها به عنوان متنِ کدگشایی‌شده‌ی قبلی تجزیه می‌شوند. isfinal باید در فراخوانی نهایی این متد true باشد؛ این امکان تجزیه یک پرونده تکی به صورت قطعات را می‌دهد، نه ارائه چندین پرونده. data می‌تواند در هر زمان خالی باشد.

xmlparser.ParseFile(file)

داده‌های XML را از شیء file خوانده و تجزیه کنید. file تنها نیاز است که متد read(nbytes) را فراهم کند، که بایت‌ها را برمی‌گرداند، و یک شیء بایت خالی وقتی داده‌ای بیشتر وجود نداشته باشد. پرونده‌های متنی پشتیبانی نمی‌شوند؛ برای داده‌هایی که قبلاً کدگشایی شده‌اند از Parse() استفاده کنید.

xmlparser.SetBase(base)

پایه‌ای را تنظیم می‌کند که برای حل URIهای نسبی در شناسه‌های سیستم در اعلان‌ها استفاده می‌شود. حل شناسه‌های نسبی بر عهده برنامه گذاشته شده است: این مقدار به‌عنوان آرگومان base به توابع ExternalEntityRefHandler()، NotationDeclHandler() و UnparsedEntityDeclHandler() ارسال می‌شود.

xmlparser.GetBase()

رشته‌ای شامل پایه‌ی تنظیم‌شده توسط فراخوانی پیشین SetBase()، یا در صورتی که SetBase() فراخوانی نشده باشد، None برمی‌گرداند.

xmlparser.GetSpecifiedAttributeCount()

Return the index just past the attributes given in the start tag. Attributes defaulted from the DTD follow the specified ones, so attributes at lower indices in the list passed to StartElementHandler were given in the start tag. Each attribute takes two items in that list, its name and its value. Only meaningful inside a StartElementHandler call, and only if ordered_attributes is true.

اضافه شده در نسخه‌ی 3.16.0a0 (unreleased).

xmlparser.GetInputContext()

داده‌های ورودی که رویداد جاری را تولید کرده‌اند را به عنوان یک شیء bytes برمی‌گرداند. داده‌ها در کدگذاری موجودیتی که متن را در بر می‌گیرد هستند. این داده‌ها تا پایان ورودی بافرشده‌ی جاری گسترش می‌یابد، بنابراین می‌تواند داده‌های رویدادهای بعدی را نیز در بر بگیرد، و اگر رویداد توسط مقدار زیادی متن تولید شده باشد، ممکن است همه‌ی آن در دسترس نباشد. وقتی در حالی که هیچ هندلر رویدادی فعال نیست فراخوانی شود، مقدار بازگشتی None است.

xmlparser.ExternalEntityParserCreate(context[, encoding])

یک پارسر «فرزند» ایجاد کنید که می‌توان از آن برای تجزیه‌ی یک موجودیت تجزیه‌شده‌ی خارجی که محتوای تجزیه‌شده توسط پارسر والد به آن ارجاع می‌دهد، استفاده کرد. پارامتر context باید رشته‌ای باشد که به تابع هندلر ExternalEntityRefHandler()، که در ادامه توضیح داده شده است، ارسال می‌شود. پارسر فرزند با ordered_attributes و specified_attributes که به مقادیر این پارسر تنظیم شده‌اند، ایجاد می‌شود.

xmlparser.SetParamEntityParsing(flag)

تجزیه‌ی موجودیت‌های پارامتری (از جمله زیرمجموعه‌ی خارجی DTD) را کنترل می‌کند. مقادیر ممکن برای flag عبارتند از XML_PARAM_ENTITY_PARSING_NEVER، XML_PARAM_ENTITY_PARSING_UNLESS_STANDALONE و XML_PARAM_ENTITY_PARSING_ALWAYS. در صورتی که تنظیم پرچم موفقیت‌آمیز بود، true را برمی‌گرداند.

xmlparser.UseForeignDTD([flag])

فراخوانی این متد با یک مقدار درست برای flag (پیش‌فرض) باعث می‌شود Expat ExternalEntityRefHandler را با None برای تمام آرگومان‌ها فراخوانی کند تا امکان بارگذاری یک DTD جایگزین فراهم شود. اگر سند حاوی اعلان نوع سند نباشد، ExternalEntityRefHandler همچنان فراخوانی خواهد شد، اما StartDoctypeDeclHandler و EndDoctypeDeclHandler فراخوانی نخواهند شد.

ارسال یک مقدار نادرست برای flag، فراخوانی پیشین را که مقدار درست ارسال کرده است لغو می‌کند، اما در غیر این صورت تأثیری ندارد.

این متد تنها می‌تواند پیش از فراخوانی متدهای Parse() یا ParseFile() فراخوانی شود؛ فراخوانی آن پس از فراخوانی هر یک از آن‌ها باعث پرتاب ExpatError با ویژگی code تنظیم‌شده به errors.codes[errors.XML_ERROR_CANT_CHANGE_FEATURE_ONCE_PARSING] می‌شود.

xmlparser.SetReparseDeferralEnabled(enabled)

هشدار

فراخوانی SetReparseDeferralEnabled(False) پیامدهای امنیتی دارد، همان‌طور که در ادامه شرح داده شده است؛ لطفاً پیش از استفاده از متد SetReparseDeferralEnabled مطمئن شوید که این پیامدها را درک می‌کنید.

Expat 2.6.0 یک سازوکار امنیتی به نام «تعویق تجزیه‌ی مجدد» (reparse deferral) معرفی کرد که در آن به جای ایجاد منع سرویس از طریق ران‌تایم درجه‌ی دوم ناشی از تجزیه‌ی مجدد توکن‌های بزرگ، تجزیه‌ی مجدد توکن‌های ناتمام اکنون به‌طور پیش‌فرض تا دریافت مقدار کافی ورودی به تعویق می‌افتد. به دلیل این تأخیر، ممکن است هندلرهای ثبت‌شده — بسته به اندازه‌ی تکه‌های ورودی ارسال‌شده به Expat — دیگر بلافاصله پس از ارسال ورودی جدید به پارسر فراخوانی نشوند. در مواردی که بازخورد فوری و بر عهده گرفتن مسئولیت محافظت در برابر منع سرویس ناشی از توکن‌های بزرگ هر دو مطلوب باشند، فراخوانی SetReparseDeferralEnabled(False) تعویق تجزیه‌ی مجدد را برای نمونه‌ی جاری پارسر Expat، به‌طور موقت یا به‌طور کامل غیرفعال می‌کند. فراخوانی SetReparseDeferralEnabled(True) امکان فعال‌سازی مجدد تعویق تجزیه‌ی مجدد را فراهم می‌کند.

SetReparseDeferralEnabled() has been backported to some prior releases of CPython as a security fix. Check for availability using hasattr() if used in code running across a variety of Python versions.

اضافه شده در نسخه‌ی 3.13.

xmlparser.GetReparseDeferralEnabled()

برمی‌گرداند که آیا تعویق تجزیه مجدد (reparse deferral) در حال حاضر برای نمونه پارسر Expat داده‌شده فعال است یا خیر.

اضافه شده در نسخه‌ی 3.13.

اشیای xmlparser دارای متدهای زیر برای تنظیم حفاظت‌ها در برابر برخی آسیب‌پذیری‌های رایج XML هستند.

xmlparser.SetBillionLaughsAttackProtectionActivationThreshold(threshold, /)

تعداد بایت‌های خروجی مورد نیاز برای فعال‌سازی محافظت در برابر حملات billion laughs را تنظیم می‌کند.

تعداد بایت‌های خروجی، افزایش حجم ناشی از بسط موجودیت (entity expansion) و خواندن پرونده‌های DTD را شامل می‌شود.

اشیای پارسر معمولاً دارای آستانه فعال‌سازی حفاظت ۸ MiB هستند، اما مقدار پیش‌فرض واقعی به کتابخانه زیربنایی Expat بستگی دارد.

اگر این متد را روی یک پارسر non-root فراخوانی کنید، یک ExpatError پرتاب می‌شود. نباید از lineno و offset مربوطه استفاده کنید، زیرا ممکن است معنای خاصی نداشته باشند.

SetBillionLaughsAttackProtectionActivationThreshold() has been backported to some prior releases of CPython as a security fix. Check for availability using hasattr() if used in code running across a variety of Python versions.

توجه

آستانه‌های فعال‌سازی کمتر از ۴ MiB، پشتیبانی از بار DITA 1.3 را مختل می‌کنند و بنابراین توصیه نمی‌شوند.

اضافه شده در نسخه‌ی 3.15.

xmlparser.SetBillionLaughsAttackProtectionMaximumAmplification(max_factor, /)

حداکثر ضریب تقویت قابل‌تحمل را برای محافظت در برابر حملات billion laughs تنظیم می‌کند.

ضریب تقویت هنگام تجزیه به‌صورت (direct + indirect) / direct محاسبه می‌شود، که در آن direct تعداد بایت‌های خوانده‌شده از سند اصلی در حین تجزیه و indirect تعداد بایت‌های اضافه‌شده در اثر بسط موجودیت‌ها و خواندن پرونده‌های DTD خارجی است.

مقدار max_factor باید یک مقدار float غیر NaN و بزرگ‌تر یا مساوی ۱.۰ باشد. در عمل، با پرونده‌های کوچک بی‌خطر، تقویت‌های اوج با ضریب ۱۵۰۰۰ برای کل بار و با ضریب ۳۰۰۰۰ در میانه‌ی تجزیه مشاهده شده‌اند. به‌ویژه، آستانه فعال‌سازی باید با دقت انتخاب شود تا از موارد مثبت کاذب جلوگیری شود.

اشیای پارسر معمولاً دارای حداکثر ضریب تقویت ۱۰۰ هستند، اما مقدار پیش‌فرض واقعی به کتابخانه زیرین Expat بستگی دارد.

اگر این متد بر روی یک پارسر non-root فراخوانی شود یا max_factor خارج از محدوده معتبر باشد، یک استثنای ExpatError پرتاب می‌شود. نباید از lineno و offset متناظر استفاده شود، زیرا ممکن است معنای خاصی نداشته باشند.

SetBillionLaughsAttackProtectionMaximumAmplification() has been backported to some prior releases of CPython as a security fix. Check for availability using hasattr() if used in code running across a variety of Python versions.

توجه

حداکثر ضریب تقویت تنها در صورتی در نظر گرفته می‌شود که از آستانه‌ای که می‌توان آن را با SetBillionLaughsAttackProtectionActivationThreshold() تنظیم کرد، عبور شود.

اضافه شده در نسخه‌ی 3.15.

xmlparser.SetAllocTrackerActivationThreshold(threshold, /)

تعداد بایت‌های تخصیص‌یافته از حافظه پویا را که برای فعال‌سازی حفاظت در برابر استفاده نامتناسب از RAM لازم است، تنظیم می‌کند.

اشیای پارسر معمولاً آستانه فعال‌سازی تخصیص ۶۴ MiB دارند، اما مقدار پیش‌فرض واقعی به کتابخانه Expat زیرین بستگی دارد.

اگر این متد را روی یک پارسر non-root فراخوانی کنید، یک ExpatError پرتاب می‌شود. نباید از lineno و offset مربوطه استفاده کنید، زیرا ممکن است معنای خاصی نداشته باشند.

SetAllocTrackerActivationThreshold() has been backported to some prior releases of CPython as a security fix. Check for availability using hasattr() if used in code running across a variety of Python versions.

اضافه شده در نسخه‌ی 3.15.

xmlparser.SetAllocTrackerMaximumAmplification(max_factor, /)

حداکثر ضریب تقویت بین ورودی مستقیم و بایت‌های حافظه پویای تخصیص‌یافته را تنظیم می‌کند.

ضریب تقویت در حین تجزیه به‌صورت allocated / direct محاسبه می‌شود، که در آن direct تعداد بایت‌های خوانده‌شده از سند اصلی در حین تجزیه و allocated تعداد بایت‌های حافظه پویای تخصیص‌داده‌شده در سلسله‌مراتب پارسر است.

مقدار max_factor باید مقداری از نوع float، غیر NaN و بزرگ‌تر یا مساوی 1.0 باشد. در عمل، حتی با پرونده‌های بی‌خطر نیز می‌توان ضرایب تقویت بزرگ‌تر از 100.0 را در نزدیکی شروع تجزیه مشاهده کرد. به‌ویژه، آستانه فعال‌سازی باید با دقت انتخاب شود تا از مثبت‌های کاذب اجتناب شود.

اشیای پارسر معمولاً دارای حداکثر ضریب تقویت ۱۰۰ هستند، اما مقدار پیش‌فرض واقعی به کتابخانه زیرین Expat بستگی دارد.

اگر این متد بر روی یک پارسر non-root فراخوانی شود یا max_factor خارج از محدوده معتبر باشد، یک استثنای ExpatError پرتاب می‌شود. نباید از lineno و offset متناظر استفاده شود، زیرا ممکن است معنای خاصی نداشته باشند.

SetAllocTrackerMaximumAmplification() has been backported to some prior releases of CPython as a security fix. Check for availability using hasattr() if used in code running across a variety of Python versions.

توجه

حداکثر ضریب تقویت تنها در صورتی در نظر گرفته می‌شود که از آستانه‌ای که با SetAllocTrackerActivationThreshold() قابل تنظیم است، فراتر رود.

اضافه شده در نسخه‌ی 3.15.

اشیای xmlparser ویژگی‌های زیر را دارند:

xmlparser.buffer_size

اندازه‌ی بافری که هنگامی که buffer_text برابر true باشد استفاده می‌شود. می‌توان اندازه‌ی جدید بافر را با انتساب یک مقدار عدد صحیح جدید به این ویژگی تنظیم کرد. هنگامی که اندازه تغییر کند، بافر تخلیه خواهد شد.

xmlparser.buffer_text

تنظیم این ویژگی روی مقدار درست باعث می‌شود شیء xmlparser محتوای متنی بازگردانده‌شده توسط Expat را در بافرذخیره کند تا تا حد امکان از فراخوانی‌های مکرر کال‌بک CharacterDataHandler() اجتناب شود. این کار می‌تواند عملکرد را به‌طور قابل‌توجهی بهبود بخشد، زیرا Expat معمولاً داده‌های نویسه‌ای را در هر پایان خط به تکه‌ها می‌شکند. این ویژگی به‌طور پیش‌فرض نادرست است و می‌تواند در هر زمانی تغییر کند. توجه داشته باشید که وقتی این ویژگی نادرست است، داده‌هایی که حاوی خط جدید نیستند نیز ممکن است بخش‌بندی (chunking) شوند.

xmlparser.buffer_used

اگر buffer_text فعال باشد، تعداد بایت‌های ذخیره‌شده در بافر است. این بایت‌ها بیانگر متن کدگذاری‌شده با UTF-8 هستند. این ویژگی وقتی buffer_text نادرست باشد، تفسیر معناداری ندارد.

xmlparser.ordered_attributes

تنظیم این ویژگی روی یک عدد صحیح غیرصفر باعث می‌شود صفت‌ها به‌جای یک دیکشنری، به‌صورت یک فهرست گزارش شوند. صفت‌ها به ترتیب موجود در متن سند ارائه می‌شوند. برای هر صفت، دو آیتم از فهرست ارائه می‌شوند: نام صفت و مقدار صفت. (نسخه‌های قدیمی‌تر این ماژول نیز از همین قالب استفاده می‌کردند.) به‌طور پیش‌فرض، این ویژگی نادرست است؛ می‌توان آن را در هر زمانی تغییر داد.

xmlparser.specified_attributes

اگر روی یک عدد صحیح غیرصفر تنظیم شود، پارسر فقط آن ویژگی‌هایی را گزارش می‌کند که در نمونه سند مشخص شده‌اند و نه آن‌هایی که از اعلامیه‌های ویژگی به دست آمده‌اند. برنامه‌هایی که این ویژگی را تنظیم می‌کنند باید به‌ویژه مراقب باشند که از اطلاعات تکمیلی موجود در اعلامیه‌ها، در صورت نیاز، برای رعایت استانداردهای رفتار پردازنده‌های XML استفاده کنند. به‌طور پیش‌فرض، این ویژگی false است؛ می‌توان آن را در هر زمان تغییر داد.

xmlparser.intern

دیکشنریِ مورد استفاده برای درونی‌سازی کردن نام‌های المان‌ها و ویژگی‌ها. این دیکشنری یا همان دیکشنری است که به عنوان آرگومان intern تابع ParserCreate() پاس داده شده است، یا یک دیکشنری جدید که برای این پارسر ایجاد شده است.

xmlparser.namespace_prefixes

اگر به یک مقدار واقعی تنظیم شود، و پردازش فضای نام فعال باشد، پیشوند فضای نام به عنوان بخش سوم نام گسترش‌یافته گزارش می‌شود، جدا شده با جداکننده‌ی فضای نام. نام‌هایی که پیشوند ندارند تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند. به طور پیش‌فرض، این ویژگی false است؛ می‌تواند در هر زمان تغییر کند.

ویژگی‌های زیر شامل مقادیری مربوط به آخرین خطایی هستند که یک شیء xmlparser با آن مواجه شده است، و تنها زمانی مقادیر صحیح خواهند داشت که یک فراخوانی Parse() یا ParseFile() یک استثنا xml.parsers.expat.ExpatError را پرتاب کرده باشد.

xmlparser.ErrorByteIndex

اندیس بایتی که خطا در آن رخ داد.

xmlparser.ErrorCode

کد عددی که مشکل را مشخص می‌کند. این مقدار را می‌توان به تابع ErrorString() ارسال کرد یا با یکی از ثابت‌های تعریف‌شده در شیء errors مقایسه کرد.

xmlparser.ErrorColumnNumber

شماره‌ی ستونی که خطا در آن رخ داده است.

xmlparser.ErrorLineNumber

شماره‌ی سطری که در آن خطایی رخ داده است.

ویژگی‌های زیر شامل مقادیری مربوط به محل تجزیه‌ی جاری در یک شیء xmlparser هستند. در حین یک کال‌بک که یک رویداد تجزیه را گزارش می‌کند، این ویژگی‌ها محل نخستین نویسه از دنباله‌ای از نویسه‌ها که رویداد را ایجاد کرده است نشان می‌دهند. هنگام فراخوانی خارج از یک کال‌بک، موقعیت نشان‌داده‌شده درست پس از آخرین رویداد تجزیه خواهد بود (صرف‌نظر از اینکه کال‌بک مرتبطی وجود داشته باشد یا خیر).

xmlparser.CurrentByteIndex

اندیس بایت جاری در ورودی پارسر.

xmlparser.CurrentColumnNumber

شماره‌ی ستون جاری در ورودی پارسر.

xmlparser.CurrentLineNumber

شماره خط جاری در ورودی پارسر .

در اینجا فهرستی از هندلرها که می‌توان آن‌ها را تنظیم کرد آمده است. برای تنظیم یک هندلر روی یک شیء xmlparser به نام o، از o.handlername = func استفاده کنید. handlername باید از فهرست زیر انتخاب شود، و func باید یک شیء فراخوانی‌پذیر باشد که تعداد صحیح آرگومان‌ها را بپذیرد. همه آرگومان‌ها رشته هستند، مگر آنکه خلاف آن ذکر شده باشد.

xmlparser.XmlDeclHandler(version, encoding, standalone)

فراخوانی می‌شود وقتی اعلان XML تجزیه می‌شود. اعلان XML اعلانِ (اختیاری) نسخه‌ی قابل اعمال توصیه XML، کدگذاری متن سند، و یک اعلان "standalone" اختیاری است. version و encoding رشته‌ها خواهند بود، و standalone برابر با 1 خواهد بود اگر سند به صورت standalone اعلام شده باشد، 0 اگر اعلام شده باشد که standalone نیست، یا -1 اگر بند standalone حذف شده باشد.

xmlparser.StartDoctypeDeclHandler(doctypeName, systemId, publicId, has_internal_subset)

فراخوانی می‌شود وقتی Expat تجزیه اعلان نوع سند (<!DOCTYPE ...) را آغاز می‌کند. doctypeName دقیقاً همان‌گونه که ارائه شده است فراهم می‌شود. پارامترهای systemId و publicId شناسه‌های سیستمی و عمومی را در صورت تعیین شده ارائه می‌دهند، یا None در صورت حذف. has_internal_subset برابر true خواهد بود اگر سند زیرمجموعه‌ی اعلان داخلی سند را داشته باشد.

xmlparser.EndDoctypeDeclHandler()

فراخوانی می‌شود وقتی Expat تجزیه اعلان نوع سند را تمام می‌کند.

xmlparser.ElementDeclHandler(name, model)

برای هر اعلامیه‌ی نوع عنصر یک بار فراخوانی می‌شود. name نام نوع عنصر است، و model نمایشی از مدل محتوا است.

xmlparser.AttlistDeclHandler(elname, attname, type, default, required)

برای هر ویژگی اعلام‌شده برای یک نوع المان فراخوانی می‌شود. اگر یک اعلان فهرست ویژگی سه ویژگی اعلام کند، این هندلر سه بار فراخوانی می‌شود، یک بار برای هر ویژگی. elname نام المانی است که اعلان بر روی آن اعمال می‌شود و attname نام ویژگی اعلام‌شده است. نوع ویژگی یک رشته است که به عنوان type پاس داده می‌شود: 'CDATA'، 'ID'، 'IDREF'، 'IDREFS'، 'ENTITY'، 'ENTITIES'، 'NMTOKEN' یا 'NMTOKENS'، یک شمارش مانند '(x|y)'، یا یک فهرست نمادگذاری مانند 'NOTATION(n1|n2)'. default مقدار پیش‌فرض ویژگی را برای زمانی که ویژگی توسط نمونه سند مشخص نشده است ارائه می‌دهد، یا None اگر هیچ مقدار پیش‌فرضی وجود نداشته باشد (مقادیر #IMPLIED). اگر ویژگی در نمونه سند لازم باشد داده شود، required برابر true خواهد بود.

xmlparser.StartElementHandler(name, attributes)

برای آغاز هر عنصر فراخوانی می‌شود. name یک رشته حاوی نام عنصر است، و attributes صفات عنصر است. اگر ordered_attributes برابر true باشد، این یک فهرست است (برای توضیح کامل ordered_attributes را ببینید). در غیر این صورت، یک دیکشنری است که نام‌ها را به مقدارها نگاشت می‌کند.

xmlparser.EndElementHandler(name)

برای پایان هر عنصر فراخوانی می‌شود.

xmlparser.ProcessingInstructionHandler(target, data)

برای هر دستور پردازشی فراخوانی می‌شود.

xmlparser.CharacterDataHandler(data)

برای داده‌های نویسه‌ای فراخوانی می‌شود. این متد برای داده‌های نویسه‌ای عادی، محتوای علامت‌گذاری‌شده CDATA و فضای خالی قابل‌چشم‌پوشی فراخوانی خواهد شد. برنامه‌هایی که باید این حالت‌ها را از هم تشخیص دهند، می‌توانند از کال‌بک‌های StartCdataSectionHandler، EndCdataSectionHandler و ElementDeclHandler برای جمع‌آوری اطلاعات مورد نیاز استفاده کنند. توجه داشته باشید که داده‌های نویسه‌ای ممکن است حتی در صورت کوتاه بودن بخش‌بندی (chunking) شوند و بنابراین ممکن است بیش از یک فراخوانی برای CharacterDataHandler() دریافت کنید. برای جلوگیری از این موضوع، ویژگی نمونه buffer_text را روی True تنظیم کنید.

xmlparser.UnparsedEntityDeclHandler(entityName, base, systemId, publicId, notationName)

برای اعلان‌های موجودیت تجزیه‌نشده (NDATA) فراخوانی می‌شود. اگر این هندلر تنظیم نشده باشد، چنین اعلان‌هایی توسط EntityDeclHandler گزارش داده می‌شوند، که برای کد جدید ترجیح داده می‌شود. (تابع زیرین در کتابخانه Expat منسوخ اعلام شده است.)

xmlparser.EntityDeclHandler(entityName, is_parameter_entity, value, base, systemId, publicId, notationName)

برای تمام اعلان‌های موجودیت فراخوانی می‌شود. برای موجودیت‌های پارامتر و داخلی، value یک رشته خواهد بود که محتوای اعلام‌شده موجودیت را می‌دهد؛ این برای موجودیت‌های خارجی None خواهد بود. پارامتر notationName برای موجودیت‌های تجزیه‌شده None خواهد بود، و نام نمادگذاری برای موجودیت‌های تجزیه‌نشده. is_parameter_entity برابر true خواهد بود اگر موجودیت یک موجودیت پارامتر باشد یا false برای موجودیت‌های عمومی (اکثر برنامه‌ها فقط نیاز دارند به موجودیت‌های عمومی توجه کنند).

xmlparser.NotationDeclHandler(notationName, base, systemId, publicId)

برای اعلان‌های نمادگذاری (notation declarations) فراخوانی می‌شود. notationName، base، systemId و publicId در صورت ارائه شدن، رشته هستند. اگر شناسه عمومی ذکر نشده باشد، publicId برابر None خواهد بود.

xmlparser.StartNamespaceDeclHandler(prefix, uri)

هنگامی که یک عنصر شامل یک اعلان فضای نام باشد، فراخوانی می‌شود. اعلان‌های فضای نام پیش از فراخوانی StartElementHandler برای عنصری که اعلان‌ها بر روی آن قرار گرفته‌اند، پردازش می‌شوند.

xmlparser.EndNamespaceDeclHandler(prefix)

هنگامی که به برچسب پایانی المانی حاوی اعلام فضای نام می‌رسیم، فراخوانی می‌شود. این به ازای هر اعلام فضای نام روی المان یک بار فراخوانی می‌شود، با ترتیب معکوس ترتیبی که StartNamespaceDeclHandler برای نشان دادن آغاز محدوده‌ی هر اعلام فضای نام فراخوانی شده بود. فراخوانی‌های این هندلر پس از EndElementHandler متناظر برای پایان المان انجام می‌شوند.

xmlparser.CommentHandler(data)

برای کامنت‌ها فراخوانی می‌شود. data متن کامنت است، بدون '<!--' ابتدایی و '-->' انتهایی.

xmlparser.StartCdataSectionHandler()

در آغاز یک بخش CDATA فراخوانی می‌شود. برای آنکه بتوان آغاز و پایان سینتکسی بخش‌های CDATA را شناسایی کرد، به این مورد و EndCdataSectionHandler نیاز است.

xmlparser.EndCdataSectionHandler()

در پایان یک بخش CDATA فراخوانی می‌شود.

xmlparser.DefaultHandler(data)

برای هر نویسه‌ای در سند XML که هیچ هندلری قابل‌اعمالی برای آن مشخص نشده باشد، فراخوانی می‌شود. این به معنای نویسه‌هایی است که بخشی از ساختاری هستند که می‌تواند گزارش شود، اما هیچ هندلری برای آن تأمین نشده است.

xmlparser.DefaultHandlerExpand(data)

این همانند DefaultHandler است، اما گسترش موجودیت‌های داخلی را بازدار نمی‌کند. ارجاع موجودیت به هندلر پیش‌فرض پاس داده نمی‌شود.

xmlparser.NotStandaloneHandler()

اگر سند XML به‌عنوان یک سند مستقل اعلام نشده باشد، فراخوانی می‌شود. این حالت زمانی رخ می‌دهد که یک زیرمجموعه خارجی یا ارجاعی به یک موجودیت پارامتری وجود داشته باشد، اما در اعلامیه XML مقدار standalone روی yes تنظیم نشده باشد. اگر این هندلر 0 را برگرداند، پارسر یک خطای XML_ERROR_NOT_STANDALONE پرتاب خواهد کرد. اگر این هندلر تنظیم نشده باشد، پارسر برای این وضعیت هیچ استثنایی پرتاب نمی‌کند.

xmlparser.ExternalEntityRefHandler(context, base, systemId, publicId)

هشدار

پیاده‌سازی یک هندلر که به پرونده‌های محلی و/یا شبکه دسترسی دارد، ممکن است در صورتی که از xmlparser با محتوای XML ارائه‌شده توسط کاربر استفاده شود، آسیب‌پذیری در برابر حملات موجودیت خارجی ایجاد کند. لطفاً پیش از پیاده‌سازی این هندلر، مدل تهدید خود را در نظر بگیرید.

برای ارجاع‌ها به موجودیت‌های خارجی فراخوانی می‌شود. base پایه فعلی است که با فراخوانی پیشین SetBase() تنظیم شده است. شناسه‌های عمومی و سیستمی، systemId و publicId، اگر ارائه شده باشند، رشته هستند؛ اگر شناسه عمومی ارائه نشده باشد، publicId برابر None خواهد بود. مقدار context مبهم است و باید فقط همان‌طور که در ادامه توضیح داده شده است استفاده شود.

برای این که موجودیت‌های خارجی تجزیه شوند، این هندلر باید پیاده‌سازی شود. این هندلر مسئول ایجاد پارسر فرعی با استفاده از ExternalEntityParserCreate(context)، مقداردهی اولیه‌ی آن با کال‌بک‌های مناسب و تجزیه‌ی موجودیت است. این هندلر باید یک عدد صحیح برگرداند؛ اگر 0 برگرداند، پارسر خطای XML_ERROR_EXTERNAL_ENTITY_HANDLING را پرتاب خواهد کرد، در غیر این صورت تجزیه ادامه خواهد یافت.

اگر این هندلر فراهم نشده باشد، موجودیت‌های خارجی توسط کال‌بک DefaultHandler گزارش داده می‌شوند، در صورتی که فراهم شده باشد.

xmlparser.SkippedEntityHandler(entityName, is_parameter_entity)

برای ارجاع‌های موجودیت که گسترش داده نشده‌اند فراخوانی می‌شود، زیرا پارسر اعلان موجودیت را نخوانده است. این اتفاق می‌افتد وقتی که زیرمجموعه‌ی خارجی DTD یا یک موجودیت پارامتر خارجی تجزیه نشده باشد. is_parameter_entity برای یک موجودیت پارامتر true و برای یک موجودیت عمومی false است.

استثناهای ExpatError

استثناهای ExpatError تعدادی ویژگی جالب دارند:

ExpatError.code

شماره‌ی خطای داخلی Expat برای خطای مشخص. دیکشنری errors.messages این شماره‌های خطا را به پیام‌های خطای Expat نگاشت می‌کند. برای مثال:

from xml.parsers.expat import ParserCreate, ExpatError, errors

p = ParserCreate()
try:
    p.Parse(some_xml_document)
except ExpatError as err:
    print("Error:", errors.messages[err.code])

ماژول errors همچنین ثابت‌های پیام خطا و دیکشنری codes را ارائه می‌دهد که این پیام‌ها را به کدهای خطا نگاشت می‌کند، در زیر ببینید.

ExpatError.lineno

شماره‌ی سطری که خطا در آن تشخیص داده شد. اولین خط با شماره‌ی 1 شماره‌گذاری شده است.

ExpatError.offset

آفست نویسه‌ای در سطری که خطا در آن رخ داده است. شماره‌ی اولین ستون 0 است.

مثال

برنامه زیر ۳ هندلر تعریف می‌کند که فقط آرگومان‌های خود را چاپ می‌کنند.

import xml.parsers.expat

# 3 handler functions
def start_element(name, attrs):
    print('Start element:', name, attrs)
def end_element(name):
    print('End element:', name)
def char_data(data):
    print('Character data:', repr(data))

p = xml.parsers.expat.ParserCreate()

p.StartElementHandler = start_element
p.EndElementHandler = end_element
p.CharacterDataHandler = char_data

p.Parse("""<?xml version="1.0"?>
<parent id="top"><child1 name="paul">Text goes here</child1>
<child2 name="fred">More text</child2>
</parent>""", 1)

خروجی این برنامه:

Start element: parent {'id': 'top'}
Start element: child1 {'name': 'paul'}
Character data: 'Text goes here'
End element: child1
Character data: '\n'
Start element: child2 {'name': 'fred'}
Character data: 'More text'
End element: child2
Character data: '\n'
End element: parent

توصیف‌های مدل محتوا

مدل‌های محتوا با استفاده از تاپل‌های تودرتو توصیف می‌شوند. هر تاپل شامل چهار مقدار است: نوع، کمیت‌گذار، نام، و یک تاپل از فرزندان. فرزندان صرفاً توصیف‌های اضافی مدل محتوا هستند.

مقادیر دو فیلد نخست، ثابت‌های تعریف‌شده در ماژول xml.parsers.expat.model هستند. این ثابت‌ها را می‌توان در دو گروه دسته‌بندی کرد: گروه نوع مدل و گروه کمیت‌گذار.

ثابت‌های گروه نوع مدل عبارتند از:

xml.parsers.expat.model.XML_CTYPE_ANY

برای عنصر نام‌گذاری‌شده با نام مدل، مدل محتوای ANY اعلام شده بود.

xml.parsers.expat.model.XML_CTYPE_CHOICE

عنصر نام‌دار امکان انتخاب از میان تعدادی گزینه را فراهم می‌کند؛ این برای مدل‌های محتوا مانند (A | B | C) استفاده می‌شود.

xml.parsers.expat.model.XML_CTYPE_EMPTY

عناصری که به‌صورت EMPTY اعلام شده‌اند، این نوع مدل را دارند.

xml.parsers.expat.model.XML_CTYPE_MIXED

المان نام‌گذاری‌شده داده‌ی نویسه را مجاز می‌دارد، به‌صورت اختیاری درهم‌تنیده با فرزندان نام‌گذاری‌شده؛ این برای مدل‌های محتوا مانند (#PCDATA) و (#PCDATA | A | B)* استفاده می‌شود.

xml.parsers.expat.model.XML_CTYPE_NAME

مدل یک المان منفرد را نام‌گذاری می‌کند، همانند A.

xml.parsers.expat.model.XML_CTYPE_SEQ

مدل‌هایی که یک رشته از مدل‌های متوالی را نشان می‌دهند، با این نوع مدل مشخص می‌شوند. این برای مدل‌هایی مانند (A, B, C) به کار می‌رود.

ثابت‌های گروه کمیت‌گذار عبارتند از:

xml.parsers.expat.model.XML_CQUANT_NONE

هیچ تغییردهنده‌ای داده نشده است، بنابراین می‌تواند دقیقاً یک بار ظاهر شود، مانند A.

xml.parsers.expat.model.XML_CQUANT_OPT

مدل اختیاری است: می‌تواند یک بار ظاهر شود یا اصلاً ظاهر نشود، مانند A?.

xml.parsers.expat.model.XML_CQUANT_PLUS

مدل باید یک یا چند بار تکرار شود (مانند A+).

xml.parsers.expat.model.XML_CQUANT_REP

مدل باید صفر یا چند بار تکرار شود، مانند A*.

ثابت‌های خطای Expat

ثابت‌های زیر در ماژول xml.parsers.expat.errors ارائه شده‌اند. این ثابت‌ها برای تفسیر برخی از ویژگی‌های اشیای استثنای ExpatError که هنگام وقوع خطا پرتاب می‌شوند، مفید هستند. از آن‌جا که به دلایل سازگاری با نسخه‌های قدیمی، مقدار ثابت‌ها پیام خطا است، نه کد خطای عددی، این کار را با مقایسه‌ی ویژگی code آن با errors.codes[errors.XML_ERROR_CONSTANT_NAME] انجام دهید.

ماژول errors دارای ویژگی‌های زیر است:

xml.parsers.expat.errors.codes

یک دیکشنری که توضیحات رشته‌ای را به کدهای خطای آن‌ها نگاشت می‌کند.

اضافه شده در نسخه‌ی 3.2.

xml.parsers.expat.errors.messages

یک دیکشنری که کدهای خطای عددی را به توضیحات رشته‌ای آن‌ها نگاشت می‌کند.

اضافه شده در نسخه‌ی 3.2.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_ASYNC_ENTITY
xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_ATTRIBUTE_EXTERNAL_ENTITY_REF

یک ارجاع به موجودیت در مقدار یک ویژگی، به‌جای یک موجودیت داخلی، به یک موجودیت خارجی اشاره داشت.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_BAD_CHAR_REF

یک ارجاع نویسه به نویسه‌ای اشاره می‌کرد که در XML غیرمجاز است (برای مثال، نویسه‌ی 0، یا '&#0;').

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_BINARY_ENTITY_REF

یک ارجاع موجودیت (entity reference) به موجودیتی اشاره داشت که با یک نمادگذاری اعلام شده بود، بنابراین نمی‌توان آن را تجزیه (parse) کرد.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_DUPLICATE_ATTRIBUTE

یک ویژگی بیش از یک بار در یک برچسب شروع استفاده شده است.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_INCORRECT_ENCODING
xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_INVALID_TOKEN

هنگامی پرتاب می‌شود که نتوان یک بایت ورودی را به‌درستی به یک نویسه اختصاص داد؛ برای مثال، یک بایت NUL (با مقدار 0) در یک جریان ورودی UTF-8.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_JUNK_AFTER_DOC_ELEMENT

پس از عنصر سند، چیزی جز فضای سفید رخ داد.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_MISPLACED_XML_PI

یک اعلان XML در جایی غیر از ابتدای داده ورودی یافت شد.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_NO_ELEMENTS

سند هیچ المانی ندارد (XML می‌طلبد که همه‌ی اسناد دقیقاً یک المان سطح‌بالا داشته باشند).

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_NO_MEMORY

Expat نتوانست حافظه را به‌صورت داخلی تخصیص دهد.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_PARAM_ENTITY_REF

ارجاعی به موجودیت پارامتری در جایی یافت شد که مجاز نبود.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_PARTIAL_CHAR

یک نویسه‌ی ناقص در ورودی یافت شد.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_RECURSIVE_ENTITY_REF

یک ارجاع موجودیت شامل ارجاع دیگری به همان موجودیت بود؛ احتمالاً از طریق نامی متفاوت، و احتمالاً به‌طور غیرمستقیم.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_SYNTAX

یک خطای سینتکسی نامشخص رخ داد.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_TAG_MISMATCH

یک برچسب پایان با داخلی‌ترین برچسب شروع باز مطابقت نداشت.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_UNCLOSED_TOKEN

توکنی (مانند برچسب شروع) پیش از پایان جریان یا برخورد با توکن بعدی بسته نشده بود.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_UNDEFINED_ENTITY

ارجاعی به یک موجودیت تعریف‌نشده داده شده است.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_UNKNOWN_ENCODING

کدگذاری سند توسط Expat پشتیبانی نمی‌شود.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_UNCLOSED_CDATA_SECTION

یک بخش نمادگذاری‌شده‌ی CDATA بسته نشده است.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_EXTERNAL_ENTITY_HANDLING
xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_NOT_STANDALONE

پارسر تشخیص داد که سند «مستقل» نیست، هرچند در اعلان XML خود را مستقل اعلام کرده بود، و NotStandaloneHandler تنظیم شده بود و 0 را برگرداند.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_UNEXPECTED_STATE
xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_ENTITY_DECLARED_IN_PE
xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_FEATURE_REQUIRES_XML_DTD

عملیاتی درخواست شد که نیاز دارد پشتیبانی DTD در Expat کامپایل‌شده باشد، اما Expat بدون پشتیبانی DTD پیکربندی شده است. این مورد هرگز نباید در ساخت استاندارد ماژول xml.parsers.expat گزارش شود.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_CANT_CHANGE_FEATURE_ONCE_PARSING

تغییری در رفتار پس از شروع تجزیه درخواست شد که فقط پیش از شروع تجزیه می‌توان آن را تغییر داد. این مورد (در حال حاضر) فقط توسط UseForeignDTD() پرتاب می‌شود.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_UNBOUND_PREFIX

هنگامی که پردازش فضای نام فعال بود، یک پیشوند اعلام‌نشده یافت شد.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_UNDECLARING_PREFIX

سند تلاش کرد اعلامیه‌ی فضای نام مرتبط با یک پیشوند را حذف کند.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_INCOMPLETE_PE

یک موجودیت پارامتر (parameter entity) شامل نمادگذاری ناقص بود.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_XML_DECL

خطایی در تجزیه اعلان XML رخ داد.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_TEXT_DECL

هنگام تجزیه‌ی یک اعلامیه‌ی متنی در یک موجودیت خارجی، خطایی رخ داد.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_PUBLICID

نویسه‌هایی که مجاز نیستند، در شناسه عمومی یافت شدند.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_SUSPENDED

عملیات درخواست‌شده روی یک پارسر تعلیق‌شده انجام شد، اما مجاز نیست. این شامل تلاش‌هایی برای ارائه ورودی اضافی یا متوقف کردن پارسر است.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_NOT_SUSPENDED

تلاشی برای از سرگیری پارسر انجام شد، در حالی که پارسر معلق نشده بود.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_ABORTED

این نباید به برنامه‌های پایتون گزارش شود.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_FINISHED

عملیات درخواست‌شده روی پارسری انجام شد که تجزیه ورودی را به پایان رسانده بود، اما این کار مجاز نیست. این شامل تلاش‌ها برای فراهم کردن ورودی اضافی یا متوقف کردن پارسر می‌شود.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_SUSPEND_PE
xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_RESERVED_PREFIX_XML

تلاشی برای لغو تعریف پیشوند فضای نام رزروشده xml یا مقیدسازی آن به URI یک فضای نام دیگر انجام شد.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_RESERVED_PREFIX_XMLNS

تلاشی برای اعلام یا لغو اعلام پیشوند فضای نام محفوظ xmlns انجام شد.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_RESERVED_NAMESPACE_URI

تلاشی برای اتصال URI یکی از پیشوندهای فضای نام رزروشده xml و xmlns به یک پیشوند فضای نام دیگر انجام شد.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_INVALID_ARGUMENT

این نباید به برنامه‌های پایتون گزارش شود.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_NO_BUFFER

این نباید به برنامه‌های پایتون گزارش شود.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_AMPLIFICATION_LIMIT_BREACH

از حد مجاز ضریب تقویت ورودی (input amplification factor) ناشی از DTD و موجودیت‌ها فراتر رفته است.

xml.parsers.expat.errors.XML_ERROR_NOT_STARTED

تلاش شد تا پارسر پیش از شروع متوقف یا معلق شود.

اضافه شده در نسخه‌ی 3.14.

پانویس‌ها