# Γλωσσάρι

`>>>`

  Το προεπιλεγμένο Python prompt του διαδραστικού shell. Συχνά εμφανίζεται για παραδείγματα κώδικα που μπορούν να εκτελεστούν διαδραστικά στον interpreter.

`...`

  Μπορεί να αναφέρεται σε:

  - Το προεπιλεγμένο Python prompt του διαδραστικού shell κατά την εισαγωγή του κώδικα για ένα μπλοκ κώδικα με εσοχή, όταν βρίσκεται μέσα σε ένα ζεύγος ταιριασμένων αριστερών και δεξιών delimiters (παρενθέσεις, αγκύλες, άγκιστρα ή τριπλά εισαγωγικά), ή μετά τον καθορισμό ενός decorator.

  - Η ενσωματωμένη σταθερά `Ellipsis`.

2to3

  Ένα εργαλείο που προσπαθεί να μετατρέψει τον κώδικα Python 2.x σε κώδικα Python 3.x διαχειρίζοντας τις περισσότερες ασυμβατότητες που μπορούν να εντοπιστούν αναλύοντας την πηγή και διασχίζοντας το δέντρο ανάλυσης.

  2to3 είναι διαθέσιμο στην στάνταρ βιβλιοθήκη ως `lib2to3`, παρέχεται ένα σημείο εισόδου ως `Tools/scripts/2to3`. Βλ. 2to3 — Automated Python 2 to 3 code translation.

αφηρημένη βασική κλάση

  Οι αφηρημένες βασικές κλάσεις συμπληρώνουν το duck-typing παρέχοντας έναν τρόπο ορισμού interfaces όταν άλλες τεχνικές όπως η `hasattr()` θα ήταν αδέξιες ή ανεπαίσθητα λανθασμένες (για παράδειγμα με magic methods). Τα ABC (abstract base class) εισάγουν εικονικές υποκλάσεις, οι οποίες είναι κλάσεις που δεν κληρονομούνται από μια κλάση, αλλά εξακολουθούν να αναγνωρίζονται από το `isinstance()` και από το `issubclass()`” βλ. την τεκμηρίωση του module `abc`. Η Python διαθέτει πολλά ενσωματωμένα ABC για δομές δεδομένων (στο module `collections.abc`), αριθμούς (στο module `numbers`), ροές (στο module μονάδα `io`), εισαγωγή finders και loaders (στο module `importlib.abc`). Μπορείτε να δημιουργήσετε τα δικά σας ABC με το module `abc`.

annotation

  Μια ετικέτα που σχετίζεται με μια μεταβλητή, ένα χαρακτηριστικό κλάσης ή μια παράμετρος συνάρτησης ή τιμή που επιστρέφεται, που χρησιμοποιείται κατά σύμβαση ως type hint.

  Δεν είναι δυνατή η πρόσβαση στα annotations των τοπικών μεταβλητών κατά το χρόνο εκτέλεσης, αλλά τα annotations των global μεταβλητών, των χαρακτηριστικών κλάσης και των συναρτήσεων αποθηκεύονται στο ειδικό χαρακτηριστικό `__annotations__` των modules, των κλάσεων και των συναρτήσεων, αντίστοιχα.

  Βλ. variable annotation, function annotation, PEP 484 και PEP 526, τα οποία περιγράφουν την λειτουργικότητα. Επίσης βλ. Annotations Best Practices για τις βέλτιστες πρακτικές δουλεύοντας με annotations.

όρισμα

  Μια τιμή μεταβιβάζεται σε μία function (ή method) κατά την κλήση της συνάρτησης. Υπάρχουν δύο είδη ορισμάτων:

  - keyword argument: ένα όρισμα πριν από ένα αναγνωριστικό (π.χ. `name=`) σε μια κλήση συνάρτησης ή περνώντας το ως τιμή σε ένα λεξικό πριν από `**`. Για παράδειγμα, το `3` και το `5` αποτελούν ορίσματα λέξεων-κλειδιών στις ακόλουθες κλήσεις προς `complex()`:

        complex(real=3, imag=5)
        complex(**{'real': 3, 'imag': 5})

  - positional argument: ένα όρισμα που δεν είναι όρισμα keyword. Τα ορίσματα θέσης μπορούν να εμφανίζονται στην αρχής μιας λίστας ορισμάτων ή/και να μεταβιβάζονται ως στοιχεία ενός iterable πριν από `*`. Για παράδειγμα, το `3` και το `5` αποτελούν ορίσματα θέσης στις παρακάτω κλήσεις:

        complex(3, 5)
        complex(*(3, 5))

  Τα ορίσματα εκχωρούνται στις ονομασμένες τοπικές μεταβλητές στο σώμα μια συνάρτησης. Βλ. την ενότητα Calls για τους κανόνες που διέπουν αυτήν την εκχώρηση. Συντακτικά, οποιαδήποτε έκφραση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αναπαραστήσει ένα όρισμα” η αξιολογούμενη τιμή εκχωρείται σε μια τοπική μεταβλητή.

  Βλ. επίσης την εγγραφή του γλωσσαρίου για το parameter, την FAQ ερώτηση στο η διαφορά μεταξύ ορισμάτων και παραμέτρων, και PEP 362.

ασύγχρονος διαχειριστής context

  Ένα αντικείμενο που ελέγχει το ορατό περιβάλλον σε μια δήλωση `async with` ορίζοντας τις μεθόδους `__aenter__()` και `__aexit__()`. Που εισήχθη από PEP 492.

ασύγχρονος generator

  Μια συνάρτηση που επιστρέφει έναν asynchronous generator iterator. Μοιάζει με μια συνάρτηση coroutine που ορίζεται με `async def` εκτός από ότι περιέχει εκφράσεις `yield` για την παραγωγή μιας σειράς τιμών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε έναν `async for` βρόχο.

  Συνήθως αναφέρεται σε μια συνάρτηση ασύγχρονου generator, αλλά μπορεί να αναφέρεται σε έναν ασύγχρονο generator iterator σε ορισμένα contexts. Σε περιπτώσεις όπου το επιδιωκόμενο νόημα δεν είναι σαφές, με την χρήση των πλήρων όρων αποφεύγεται η ασάφεια.

  Μια συνάρτηση ασύγχρονου generator μπορεί να περιέχει εκφράσεις `await` , καθώς και δηλώσεις `async for`, και `async with`.

ασύγχρονος generator iterator

  Ένα αντικείμενο που δημιουργήθηκε από μια συνάρτηση asynchronous generator.

  Αυτός είναι ένας asynchronous iterator που όταν καλείται χρησιμοποιώντας την μέθοδο `__anext__()` επιστρέφει ένα αναμενόμενο αντικείμενο που θα εκτελέσει στο σώμα της συνάρτησης του ασύγχρονου generator μέχρι την επόμενη `yield` έκφραση.

  Κάθε `yield` αναστέλλει προσωρινά την επεξεργασία, θυμάται την κατάσταση εκτέλεσης (συμπεριλαμβανομένων των τοπικών μεταβλητών και των δηλώσεων try σε εκκρεμότητα). Όταν ο ασύγχρονος generator iterator συνεχίσει αποτελεσματικά με άλλο αναμενόμενο που επιστρέφεται από `:pep:`492()` και PEP 525.

ασύγχρονος iterable

  Ένα αντικείμενο, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μια δήλωση `async for`. Πρέπει να επιστρέφει ένα asynchronous iterator από την μέθοδο `__aiter__()`. Που εισήχθη από PEP 492.

ασύγχρονος iterator

  Ένα αντικείμενο που υλοποιεί τις μεθόδους `__aiter__()` και `__anext__()`. Η μέθοδος `__anext__()` πρέπει να επιστρέφει ένα awaitable αντικείμενο. Το `async for` επιλύει τα αναμενόμενα που επιστρέφονται από τη μέθοδο `__anext__()` ενός ασύγχρονου iterator έως ότου εγείρει μια εξαίρεση `StopAsyncIteration`. Εισήχθη από PEP 492.

χαρακτηριστικό

  Μια τιμή που σχετίζεται με ένα αντικείμενο που συνήθως αναφέρεται με όνομα χρησιμοποιώντας εκφράσεις με κουκκίδες. Για παράδειγμα, εάν ένα αντικείμενο o έχει ένα χαρακτηριστικό a θα αναφέρεται ως o.a.

  Είναι δυνατό να δώσουμε σε ένα αντικείμενο ένα χαρακτηριστικό που το όνομα του δεν είναι αναγνωριστικό όπως ορίζεται από Identifiers and keywords, για παράδειγμα χρησιμοποιώντας `setattr()`, αν επιτρέπεται από το αντικείμενο. Ένα τέτοιο χαρακτηριστικό δεν θα είναι προσβάσιμο χρησιμοποιώντας τις τελείες, και αντί αυτού θα πρέπει να ανακτηθεί χρησιμοποιώντας `getattr()`.

awaitable

  Ένα αντικείμενο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην έκφραση `await`. Μπορεί να είναι coroutine ή ένα αντικείμενο με μια `__await__()` μέθοδο. Βλ. επίσης PEP 492.

BDFL

  Ακρωνύμιο του Benevolent Dictator For Life, καλοκάγαθος δικτάτορας της ζωής, δηλαδή Guido van Rossum, ο δημιουργός της Python.

δυαδικό αρχείο

  Ένα file object ικανό να διαβάζει και να γράφει δυαδικού τύπου αντικείμενα. Παραδείγματα δυαδικών αρχείων είναι αρχεία που ανοίγουν σε δυαδική λειτουργία (`'rb'`, `'wb'` ή `'rb+'`), `sys.stdin.buffer`, `sys.stdout.buffer`, και στιγμιοτύπων των `io.BytesIO` και `gzip.GzipFile`.

  Βλ. επίσης text file για ένα αντικείμενο τύπου αρχείο ικανό να διαβάσει και να γράψει `str` αντικείμενα.

δανεική αναφορά

  Στο C API της Python, μια δανεική αναφορά είναι μια αναφορά σε ένα αντικείμενο, όπου ο κώδικας που χρησιμοποιεί το αντικείμενο δεν κατέχει την αναφορά. Γίνεται ένας αχρησιμοποίητος δείκτης εάν το αντικείμενο καταστραφεί. Για παράδειγμα, μια διαδικασία garbage collection μπορεί να αφαιρέσει το τελευταίο strong reference από το αντικείμενο και έτσι να το καταστρέψει.

  Συνίσταται η κλήση του `Py_INCREF()` στο δανεική αναφορά με σκοπό να μετατραπεί σε ένα ισχυρή αναφορά επιτόπου, εκτός όταν το αντικείμενο δεν μπορεί να καταστραφεί πριν από την τελευταία χρήση της δανεικής αναφοράς. Η συνάρτηση `Py_NewRef()` μπορεί να χρησιμοποιηθεί ώστε να δημιουργηθεί ένα ισχυρή αναφορά.

bytes-like αντικείμενα

  Ένα αντικείμενο που υποστηρίζει το Buffer Protocol και μπορεί να εξάγει ένα C-contiguous buffer. Αυτό περιλαμβάνει όλα τα αντικείμενα `bytes`, `bytearray`, και `array.array`, καθώς και πολλά κοινά `memoryview` αντικείμενα. Τα δυαδικού τύπου (bytes-like) αντικείμενα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για διάφορες λειτουργίες που διαχειρίζονται δυαδικά δεδομένα” αυτά περιλαμβάνουν συμπίεση αποθήκευση σε δυαδικό αρχείο και αποστολή μέσω socket.

  Ορισμένες λειτουργίες χρειάζονται τα δυαδικά δεδομένα να είναι μεταβλητά. Η τεκμηρίωση συχνά αναφέρεται σε αυτά ως «δυαδικά αντικείμενα ανάγνωσης-εγγραφής» (read-write bytes-like objects). Παραδείγματα μεταβλητών αντικειμένων προσωρινής αποθήκευσης περιέχουν `bytearray` και ένα `memoryview` ενός `bytearray`. Άλλες λειτουργίες απαιτούν την αποθήκευσης των δυαδικών δεδομένα σε αμετάβλητα αντικείμενα («δυαδικά αντικείμενα μόνο ανάγνωσης»” (read-only bytes-like objects) παραδείγματα αυτών περιέχουν `bytes` και ένα `memoryview` ενός `bytes` αντικειμένου.

bytecode

  Ο πηγαίος κώδικα της Python μεταγλωττίζεται σε bytecode, η εσωτερική αναπαράσταση ενός προγράμματος Python στον διερμηνέα CPython. Το bytecode αποθηκεύεται επίσης προσωρινά ως `.pyc` αρχεία ώστε η εκτέλεση του ίδιου αρχείου να είναι γρηγορότερη την δεύτερη φορά εκτέλεσης (μπορεί να αποφευχθεί η εκ νέου μεταγλώττιση από τον πηγαίο κώδικα σε bytcode). Αυτή η «ενδιάμεση γλώσσα» λέγεται ότι τρέχει σε μια virtual machine που εκτελεί τον κώδικα μηχανής που αντιστοιχεί σε κάθε bytecode. Λάβετε υπόψη ότι τα bytecode δεν αναμένεται να λειτουργούν μεταξύ διαφορετικών εικονικών μηχανών Python, ούτε να είναι σταθερά μεταξύ των εκδόσεων της Python.

  Μια λίστα από οδηγίες σχετικά με τα bytecode μπορεί να βρεθεί στην τεκμηρίωση για το module dis.

callable

  Ένα callable είναι ένα αντικείμενο που μπορεί να καλεστεί, πιθανά με ένα σύνολο ορισμάτων (βλ. argument), με την παρακάτω σύνταξη:

      callable(argument1, argument2, argumentN)

  Μια function, και κατ” επέκταση μια method είναι callable. Ένα στιγμιότυπο μια κλάσης που υλοποιεί τη μέθοδο `__call__()` είναι επίσης callable.

callback

  Μια subroutine συνάρτηση η οποία μεταβιβάζεται ως όρισμα που θα εκτελεστεί κάποια στιγμή στο μέλλον.

κλάση

  Ένα πρότυπο για τη δημιουργία αντικειμένων που ορίζονται από το χρήστη. Οι ορισμοί κλάσεων συνήθως περιέχουν ορισμούς μεθόδων που λειτουργούν σε στιγμιότυπα της κλάσης.

μεταβλητή κλάσης

  Μια μεταβλητή που ορίζεται σε μια κλάση και προορίζεται να τροποποιηθεί μόνο σε επίπεδο κλάσης (δηλ. όχι σε ένα στιγμιότυπο μιας κλάσης).

μιγαδικός αριθμός

  Μια επέκταση του γνωστού συστήματος πραγματικών αριθμών στο οποίο όλοι οι αριθμοί εκφράζονται ως άθροισμα ενός πραγματικού μέρους και ενός φανταστικού μέρους. Οι φανταστικοί αριθμοί είναι πραγματικά πολλαπλάσια της φανταστικής μονάδα (η τετραγωνική ρίζα του `-1`), που συχνά γράφονται `i` στα μαθηματικά ή `j` στη μηχανική. Η Python έχει ενσωματωμένη υποστήριξη για μιγαδικούς αριθμούς, οι οποίοι γράφονται με αυτόν τον τελευταίο συμβολισμό” το φανταστικό μέρος γράφεται με το επίθημα `j`, π.χ., `3+1j`. Για να αποκτήσετε πρόσβαση σε σύνθετα ισοδύναμα το module `math`, χρησιμοποιήστε το `cmath`. Η χρήση μιγαδικών αριθμών είναι ένα αρκετά προηγμένο μαθηματικό χαρακτηριστικό. εάν δεν γνωρίζετε την ανάγκη τους, είναι σχεδόν σίγουρο ότι μπορείτε να τα αγνοήσετε με ασφάλεια.

διαχειριστής context

  Ένα αντικείμενο που ελέγχει το περιβάλλον που εμφανίζεται σε μια δήλωση `with` ορίζοντας τις μεθόδους `__enter__()` και `__exit__()`. Βλ. PEP 343.

context μεταβλητή

  Μια μεταβλητή που μπορεί να έχει πολλές διαφορετικές τιμές ανάλογα με το context. Αυτό είναι κοινό στο Thread-Local Storage όπου κάθε εκτέλεση του νήματος μπορεί να έχει διαφορετική τιμή για μια μεταβλητή. Παρόλα αυτά, με τις context μεταβλητές, μπορεί να υπάρχουν πολλά περιβάλλοντα σε ένα νήμα εκτέλεσης και η κύρια χρήση για τις context μεταβλητές είναι η παρακολούθηση των μεταβλητών σε ταυτόχρονες διεργασίες. Βλ. `contextvars`.

contiguous

  Ένα buffer θεωρείται contiguous ακριβώς εάν είναι είτε C-contiguous είτε Fortran contriguous. Το buffer μηδενικών διαστάσεων είναι C και Fortran contiguous. Σε μονοδιάστατους πίνακες, τα στοιχεία πρέπει να τοποθετούνται στη μνήμη το ένα δίπλα στο άλλο, με σειρά αύξησης των δεικτών ξεκινώντας από το μηδέν. Σε πολυδιάστατους C-contiguous πίνακες, ο τελευταίος δείκτης μεταβάλλεται ταχύτερα όταν επισκέπτονται τα στοιχεία σε σειρά διεύθυνσης μνήμης. Ωστόσο, σε Fortran contiguous πίνακες, ο πρώτος δείκτης μεταβάλλεται πιο γρήγορα.

coroutine

  Οι coroutines είναι μια πιο γενικευμένη μορφή subroutines. Οι subroutines εισάγονται σε ένα σημείο και εξάγονται σε άλλο σημείο. Οι coroutines μπορεί να εισαχθούν, να εξαχθούν και να συνεχιστούν σε πολλά διαφορετικά σημεία. Μπορούν να υλοποιήσουν με την δήλωση `async def`. Βλ. επίσης PEP 492.

coroutine συνάρτηση

  Μια συνάρτηση που επιστρέφει ένα coroutine αντικείμενο. Μια συνάρτηση coroutine μπορεί να ορίζεται από τη δήλωση `async def`, και μπορεί να περιέχει `await`, `async for`, και `async with` λέξεις κλειδιά. Αυτές εισήχθησαν από το PEP 492.

CPython

  Η κανονική υλοποίηση της γλώσσας προγραμματισμού Python, όπως διανέμεται στο python.org. Ο όρος «CPython» χρησιμοποιείται όταν είναι απαραίτητο για την διάκριση αυτής της υλοποίησης από άλλες όπως η Jython ή η IronPython.

decorator

  Μια συνάρτηση που επιστρέφει μια άλλη συνάρτηση, συνήθως εφαρμόζεται ως μετασχηματισμός συνάρτησης χρησιμοποιώντας την `@wrapper` σύνταξη. Συνηθισμένα παραδείγματα για τους decorators είναι `classmethod()` και `staticmethod()`.

  Η σύνταξη του decorator είναι απλώς καλλωπιστική, οι ακόλουθοι δύο ορισμοί συναρτήσεων είναι σημασιολογικά ισοδύναμοι:

      def f(arg):
          ...
      f = staticmethod(f)

      @staticmethod
      def f(arg):
          ...

  Η ίδια έννοια υπάρχει για τις κλάσεις, αλλά χρησιμοποιείται λιγότερο συχνά εκεί. Βλ. την τεκμηρίωση για function definitions και class definitions για περισσότερα σχετικά με τους decorators.

descriptor

  Κάθε αντικείμενο που ορίζει τις μεθόδους `__get__()`, `__set__()`, ή `__delete__()`. Όταν ένα χαρακτηριστικό κλάσης είναι descriptor, η ειδική δεσμευτική του συμπεριφορά ενεργοποιείται κατά την αναζήτηση χαρακτηριστικών. Κανονικά, χρησιμοποιώντας a.b για να λάβετε, να ορίσετε ή να διαγράψετε ένα χαρακτηριστικό αναζητά το αντικείμενο με το όνομα b στο λεξικό της κλάσης για a, αλλά εάν το b είναι descriptor, καλείται η αντίστοιχη μέθοδος descriptor. Η κατανόηση των descriptors είναι το κλειδί για την καλύτερη κατανόηση της Python γιατί αυτό αποτελεί την βάση για πολλά χαρακτηριστικά όπως συναρτήσεις, μεθόδους, ιδιότητες, μέθοδοι κλάσης στατικές μέθοδοι, και αναφορά σε σούπερ κλάσεις.

  Για περισσότερες πληροφορίες αναφορικά με τις μεθόδους των descriptors, βλ. see Implementing Descriptors ή το Πρακτικός οδηγός για τη χρήση του Descriptor.

λεξικό

  Ένα προσεταιριστικός πίνακα, όπου αυθαίρετα κλειδιά αντιστοιχίζονται σε τιμές. Τα κλειδιά μπορεί να είναι οποιοδήποτε αντικείμενο με μεθόδους `__hash__()` και `__eq__()`. Ονομάζεται ως hash στο Perl.

κατανόηση λεξικού

  Ένα συμπαγής τρόπος για να επεξεργαστείτε όλα ή μέρος των στοιχείων σε ένα επαναληπτικό και να επιστραφεί ένα με λεξικό με τα αποτελέσματα. `results = {n: n ** 2 for n in range(10)}` δημιουργεί ένα λεξικό που περιέχει το κλειδί `n` που αντιστοιχίζεται με την τιμή `n ** 2`. Βλ. Displays for lists, sets and dictionaries.

όψη λεξικού

  Τα αντικείμενα που επιστρέφονται από `dict.keys()`, `dict.values()`, και `dict.items()` καλούνται όψεις λεξικού. Αυτές παρέχουν μια δυναμική όψη των των εγγραφών του λεξικού, που σημαίνει ότι όταν το λεξικό μεταβάλλεται, η όψη αντικατοπτρίζει αυτές τις αλλαγές. Για να αναγκάσετε την όψη λεξικού να γίνει μια πλήρης λίστα χρησιμοποιήστε το `list(dictview)`. Βλ. Αντικείμενα όψης λεξικού.

docstring

  Μια literal συμβολοσειρά που εμφανίζεται ως η πρώτη έκφραση σε μια κλάση, συνάρτηση ή module. Ενώ αγνοείται κατά την εκτέλεση της σουίτας, αναγνωρίζεται από τον μεταγλωττιστή και τοποθετείται στο χαρακτηριστικό `__doc__` της κλάσης, της συνάρτησης ή του module που περικλείει. Δεδομένου ότι είναι διαθέσιμο μέσω ενδοσκόπησης, το κανονικό μέρος για την τεκμηρίωση του αντικειμένου.

duck-typing

  Ένα στυλ προγραμματισμού που δεν εξετάζει τον τύπο ενός αντικειμένου για να προσδιορίσει αν έχει τη σωστή διεπαφή” αντίθετα, η μέθοδος ή το χαρακτηριστικό καλείται απλώς ή χρησιμοποιείται («If it looks like a duck and quacks like a duck, it must be a duck.») Δίνοντας έμφαση στις διεπαφές και όχι σε συγκεκριμένους τύπους, ο καλά σχεδιασμένος κώδικας βελτιώνει την ευελιξία του επιτρέποντας την πολυμορφική υποκατάσταση. Ο τύπος duck-typing αποφεύγει δοκιμές χρησιμοποιώντας `type()` ή `isinstance()`. (Σημείωση, ωστόσο, ότι ο τύπος πάπιας duck-typing μπορεί να συμπληρωθεί με abstract base classes.) Αντί αυτού, συνήθως χρησιμοποιεί δοκιμές `hasattr()` ή προγραμματισμό EAFP.

EAFP

  Πιο εύκολο να ζητήσεις συγχώρεση παρά άδεια. Αυτό το κοινό στυλ προγραμματισμού σε Python προϋποθέτει την ύπαρξη έγκυρων κλειδιών ή χαρακτηριστικών και συλλαμβάνει εξαιρέσεις εάν η υπόθεση αποδεχθεί εσφαλμένη. Αυτό το καθαρό και γρήγορο στυλ χαρακτηρίζεται από την παρουσία πολλών δηλώσεων `try` και `except`. Η τεχνική έρχεται σε αντίθεση με το στυλ που είναι LBYL κοινό σε πολλές άλλες γλώσσες, όπως η C.

έκφραση

  Ένα κομμάτι σύνταξης που μπορεί να αξιολογηθεί σε κάποια τιμή. Με άλλα λόγια, μια έκφραση είναι μια συσσώρευση στοιχείων έκφρασης όπως κυριολεξία, ονόματα, πρόσβαση χαρακτηριστικών, τελεστές ή κλήσεις συναρτήσεων που όλες επιστρέφουν μια τιμή. Σε αντίθεση με πολλές άλλες γλώσσες, δεν είναι όλες οι γλωσσικές δομές εκφράσεις. Υπάρχουνε επίσης statements που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως εκφράσεις, όπως το `while`. Οι αναθέσεις τιμών είναι επίσης δηλώσεις όχι εκφράσεις.

module επέκτασης

  Ένα module γραμμένο σε C ή C++, που χρησιμοποιείται από το C API της Python για να αλληλεπιδράσουν με τον πυρήνα και με τον κώδικα του χρήστη.

f-string

  Οι κυριολεκτικές συμβολοσειρές χρησιμοποιούν με πρόθεμα `'f'` ή `'F'` ονομάζονται συνήθως «f-strings» που είναι συντομογραφία του formatted string literals. Βλ. επίσης PEP 498.

αντικείμενο αρχείου

  Ένα αντικείμενο που εκθέτει ένα API προσανατολισμένο σε αρχείο (με μεθόδους όπως `read()` ή `write()`) σε έναν υποκείμενο πόρο. Ανάλογα με τον τρόπο που δημιουργήθηκε, ένα αντικείμενο αρχείου μπορεί να μεσολαβήσει στην πρόσβαση σε ένα πραγματικό αρχείο στο δίσκο ή σε άλλο τύπο συσκευής αποθήκευσης ή επικοινωνίας (για παράδειγμα τυπική είσοδος/ έξοδος, in-memory buffers, sockets, pipes, κλπ.). Αντικείμενο αρχείου ονομάζονται επίσης file-like objects ή streams.

  Στην πραγματικότητα υπάρχουν τρεις κατηγορίες αντικειμένων αρχείου raw δυαδικά αρχεία, buffered δυαδικά αρχεία και αρχεία κειμένου. Οι διεπαφές τους ορίζονται στην ενότητα `io`. Ο κανονικός τρόπος για να δημιουργήσετε ένα αντικείμενο αρχείου είναι χρησιμοποιώντας την συνάρτηση `open()`.

αντικείμενο που μοιάζει με αρχείο

  Ένα συνώνυμο με το file object.

κωδικοποίηση συστήματος αρχείων και χειριστής σφαλμάτων

  Η κωδικοποίηση και ο χειριστής σφαλμάτων χρησιμοποιείται από την Python για την αποκωδικοποίηση των bytes από το λειτουργικό σύστημα και την κωδικοποίηση σε Unicode για το λειτουργικό σύστημα.

  Η κωδικοποίηση συστήματος αρχείων μπορεί να εγγυηθεί την επιτυχημένη αποκωδικοποίηση όλων των bytes κάτω από 128. Εάν η κωδικοποίηση συστήματος αρχείων δεν παρέχει αυτήν την εγγύηση, οι συναρτήσεις API μπορούν να εγείρουν ένα `UnicodeError`.

  Οι συναρτήσεις `sys.getfilesystemencoding()` και `sys.getfilesystemencodeerrors()` μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να λάβετε την κωδικοποίηση του συστήματος αρχείων και του χειριστή σφαλμάτων.

  Ο filesystem encoding and error handler διαμορφώνονται κατά την εκκίνηση της Python από τη συνάρτηση `PyConfig_Read()` βλ. `filesystem_encoding` και `filesystem_errors` μέλη του `PyConfig`.

  Βλ. επίσης το locale encoding.

finder

  Ένα αντικείμενο που προσπαθεί να βρει το loader για ένα module που εισήχθη.

  Υπάρχουν δύο τύποι finder: finders μετα διαδρομής για χρήση με `sys.meta_path`, και finders εισόδου διαδρομής για χρήση με `sys.path_hooks`.

  Βλ. Finders and loaders και `importlib` για περισσότερες λεπτομέρειες.

ακέραια διαίρεση

  Η μαθηματική διαίρεση που στρογγυλοποιεί προς τα κάτω στον κοντινότερο ακέραιο. Ο τελεστής ακέραιας διαίρεσης είναι `//`. Για παράδειγμα, η έκφραση `11 // 4` αξιολογείται σε `2` σε αντίθεση με την τιμή `2.75` που επιστρέφεται από την διαίρεση με υποδιαστολή. Σημείωση ότι `(-11) // 4` κάνει `-3` επειδή αυτή είναι η στρογγυλοποίηση προς τα κάτω του `-2.75`. Βλ. PEP 238.

συνάρτηση

  Μια σειρά από δηλώσεις που επιστρέφουν κάποια τιμή σε αυτόν που την κάλεσε. Σε αυτές μπορούν να περαστούν κανένα ή περισσότερα ορίσματα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εκτέλεση. Βλ. επίσης τις ενότητες parameter, method, και the Function definitions.

συνάρτηση annotation

  Ένας annotation μιας παραμέτρου συνάρτησης ή μιας τιμής επιστροφής.

  Οι συναρτήσεις annotations συχνά χρησιμοποιούνται για υποδείξεις τύπου: για παράδειγμα, αυτή η συνάρτηση αναμένεται να πάρει δύο ορίσματα `int` και επίσης αναμένεται να έχει μία επιστρεφόμενη τιμή `int`:

      def sum_two_numbers(a: int, b: int) -> int:
         return a + b

  Η σύνταξη συνάρτησης annotation αναλύεται στην ενότητα Function definitions.

  Βλ. variable annotation και PEP 484, που περιγράφει αυτή την λειτουργικότητα. Επίσης βλ. Annotations Best Practices για τις καλύτερες πρακτικές δουλεύοντας με annotations.

__future__

  Ένα future statement, `from __future__ import <feature>`, καθοδηγεί τον μεταγλωττιστή να μεταγλωττίσει το τρέχον module χρησιμοποιώντας σύνταξη ή σημασιολογία που θα γίνει η τυπική σε μελλοντική έκδοση της Python. Το module `__future__` τεκμηριώνει τις πιθανές τιμές του feature. Με την εισαγωγή αυτής της λειτουργικής μονάδας και την αξιολόγηση των μεταβλητών της, μπορείτε να δείτε πότε μια νέα δυνατότητα προστέθηκε για πρώτη φορά στην γλώσσα και πότε θα γίνει (ή έγινε) η προεπιλογή:

      >>> import __future__
      >>> __future__.division
      _Feature((2, 2, 0, 'alpha', 2), (3, 0, 0, 'alpha', 0), 8192)

συλλογή απορριμάτων

  Η διαδικασία απελευθέρωσης της μνήμης όταν δεν χρησιμοποιείται άλλο. Η Python εκτελεί συλλογή απορριμάτων μέσω καταμέτρησης αναφορών και ενός κυκλικού συλλέκτη σκουπιδιών που είναι σε θέση να ανιχνεύει και να σπάει τους κύκλους αναφοράς. Ο συλλέκτης απορριμάτων μπορεί να ελεγχθεί χρησιμοποιώντας το module `gc`.

generator

  Μια συνάρτηση που επιστρέφει ένα generator iterator. Μοιάζει με μια κανονική συνάρτηση εκτός από το ότι περιέχει εκφράσεις `yield` για την παραγωγή μιας σειράς τιμών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε έναν βρόχο for ή που μπορούν να ανακτηθούν μία τη φορά με την συνάρτηση `next()` function.

  Συνήθως αναφέρεται σε μια συνάρτηση generator, αλλά μπορεί να αναφέρεται σε έναν generator iterator σε μερικά contexts. Σε περιπτώσεις όπου το επιδιωκόμενο νόημα δεν είναι σαφές, η χρήση των πλήρων όρων αποφεύγει την ασάφεια.

generator iterator

  Ένα αντικείμενο που δημιουργείται από μια συνάρτηση generator.

  Κάθε `yield` αναστέλλει προσωρινά την επεξεργασία, θυμάται την κατάσταση εκτέλεσης (συμπεριλαμβανομένων των τοπικών μεταβλητών και των δηλώσεων δοκιμής σε εκκρεμότητα). Όταν ο generator iterator συνεχίσει, συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε (σε αντίθεση με τις συναρτήσεις που ξεκινούν από την αρχή σε κάθε επίκληση).

generator έκφραση

  Μια έκφραση που επιστρέφει έναν iterator. Μοιάζει με κανονική έκφραση που ακολουθείται από μια πρόταση `for` που ορίζει μια μεταβλητή βρόχου, ένα εύρος και μια προαιρετική πρόταση `if`. Η συνδυασμένη έκφραση δημιουργεί τιμές για μια συνάρτηση εγκλεισμού:

      >>> sum(i*i for i in range(10))         # sum of squares 0, 1, 4, ... 81
      285

γενική συνάρτηση

  Μια συνάρτηση που αποτελείται από πολλαπλές συναρτήσεις που υλοποιούν την ίδια λειτουργία για διαφορετικούς τύπους. Ποια υλοποίηση πρέπει να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια μια κλήσης καθορίζεται από τον αλγόριθμο αποστολής.

  Βλ. επίσης την καταχώρηση του single dispatch, τον decorator `functools.singledispatch()` και PEP 443.

γενικός τύπος

  Ένας type που μπορεί να παραμετροποιηθεί” συνήθως μια container class, όπως `list` ή `dict`. Χρησιμοποιείται για type hints και annotations.

  Για περισσότερες λεπτομέρειες, βλ. generic alias types PEP 483, PEP 484, PEP 585, και το module `typing`.

GIL

  Βλ. global interpreter lock.

global interpreter lock

  Ο μηχανισμός που χρησιμοποιείται από τον διερμηνέα CPython για να διασφαλίσει ότι μόνο ένα νήμα εκτελεί Python bytecode κάθε φορά. Αυτό απλοποιεί την υλοποίηση CPython δημιουργώντας το μοντέλο αντικειμένου (συμπεριλαμβανομένων κρίσιμων ενσωματωμένων τύπων όπως π.χ. `dict`) έμμεσα ασφαλές έναντι ταυτόχρονης πρόσβασης. Το κλείδωμα ολόκληρου του διερμηνέα διευκολύνει τον διερμηνέα να είναι πολλαπλών νημάτων, εις βάρος του μεγάλου μέρους του παραλληλισμού που παρέχουν οι μηχανές πολλαπλών επεξεργαστών.

  Ωστόσο, ορισμένες λειτουργικές μονάδες επέκτασης, είτε τυπικές είτε τρίτων, έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε να απελευθερώνουν το GIL όταν εκτελούν εργασίες εντατικών υπολογισμών όπως συμπίεση ή κατακερματισμός. Επίσης, το GIL απελευθερώνεται πάντα όταν εκτελείτε I/O.

  Προηγούμενες προσπάθειες να δημιουργηθεί ένας διερμηνέας «ελεύθερων-νημάτων» (αυτός που κλειδώνει τα κοινόχρηστα δεδομένα με πολύ πιο λεπτομερή ευαισθησία) δεν ήταν επιτυχείς επειδή η απόδοση υποχώρησε στην κοινή περίπτωση ενός επεξεργαστή. Πιστεύεται ότι η υπέρβαση αυτού του προβλήματος απόδοσης θα κάνουν πολύ πιο περίπλοκη και επομένως πιο δαπανηρή στην συντήρηση.

hash-based pyc

  Ένα αρχείο κρυφής μνήμης bytecode που χρησιμοποιεί τον κατακερματισμό και όχι τον χρόνο τροποποίησης του αντίστοιχου αρχείου προέλευσης για να προσδιορίσει την εγκυρότητα του. Βλ. Cached bytecode invalidation.

hashable

  Ένα αντικείμενο είναι hashable εάν έχει μια τιμή κατακερματισμού που δεν αλλάζει ποτέ κατά τη διάρκεια της ζωής του (χρειάζεται μια μέθοδο `__hash__()`) , και μπορεί να συγκριθεί με άλλα αντικείμενα (χρειάζεται μια μέθοδο `__eq__()`) . Τα hashable αντικείμενα που συγκρίνονται ως προς την ισότητα τους πρέπει να έχουν την ίδια τιμή κατακερματισμού.

  Η ύπαρξη hashable κάνει ένα αντικείμενο να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κλειδί λεξικού και ως μέλος ενός συνόλου, επειδή αυτές οι δομές δεδομένων χρησιμοποιούν τιμές κατακερματισμού.

  Τα περισσότερα από τα αμετάβλητα ενσωματωμένα αντικείμενα της Python μπορούν να κατακερματιστούν” τα μεταβλητά κοντέινερ (όπως οι λίστες ή τα λεξικά) δεν είναι” τα αμετάβλητα κοντέινερ (όπως πλειάδες και τα frozesets) μπορούν να κατακερματιστούν μόνο εάν τα στοιχεία τους είναι κατακερματισμένα. Τα αντικείμενα που είναι στιγμιότυπα κλάσεων που ορίζονται από το χρήστη μπορούν να κατακερματιστούν από προεπιλογή. Όλα συγκρίνονται άνισα εκτός από τον εαυτό τους) και η τιμή κατακερματισμού τους προέρχεται από το `id()`.

IDLE

  Ένα ολοκληρωμένο περιβάλλον ανάπτυξης και μάθησης για την Python. IDLE — Python editor and shell είναι ένα βασικό περιβάλλον επεξεργασίας και διερμηνέα που συνοδεύεται από την τυπική διανομή της Python.

Αθάνατο

  Αθάνατα αντικείμενα είναι μια λεπτομέρεια υλοποίησης της CPython που εισήχθη στην PEP 683.

  Εάν ένα αντικείμενο είναι αθάνατο, ο πλήθος αναφοράς του δεν τροποποιείται, και επομένως δεν εκχωρείται ποτέ ενώ εκτελείται ο διερμηνέας. Για παράδειγμα, `True` και `None` είναι αθάνατα στην CPython.

immutable

  Ένα αντικείμενο με σταθερή τιμή. Τα αμετάβλητα αντικείμενα περιλαμβάνουν αριθμούς , συμβολοσειρές και πλειάδες. Ένα τέτοιο αντικείμενο δεν μπορεί να αλλάξει. Ένα νέο αντικείμενο πρέπει να δημιουργηθεί εάν πρέπει να αποθηκευτεί μια διαφορετική τιμή. Παίζουν σημαντικό ρόλο σε μέρη όπου μια σταθερά απαιτείται, για παράδειγμα ως κλειδί σε ένα λεξικό.

εισαγόμενο path

  Μια λίστα από τοποθεσίες (ή καταχωρίσεις διαδρομής) που μπορούν να αναζητηθούν path based finder για να εισαχθούν modules. Κατά την διαδικασία εισαγωγής, αυτή η λίστα με τοποθεσίες συνήθως έρχεται από `sys.path`, αλλά για τα υποπακέτα μπορεί επίσης να έρθει από το χαρακτηριστικό του πακέτου γονέα `__path__`.

εισαγωγή

  Η διαδικασία κατά την οποία ο κώδικας της Python σε ένα module είναι διαθέσιμη στον κώδικα Python ενός άλλου module.

εισαγωγέας

  Ένα αντικείμενο μπορεί και να αναζητεί και να φορτώνει ένα module” και ένα finder και loader αντικείμενο.

διαδραστικός

  Η Python έχει έναν διαδραστικό διερμηνέα όπου σημαίνει ότι μπορείς να εισάγεις δηλώσεις και εκφράσεις στην εισαγωγή εντολών του διερμηνέα, εκτελώντας τες άμεσα και εμφανίζοντας τα αντικείμενα. Απλώς εκκινήστε την `python` χωρίς ορίσματα (πιθανώς επιλέγοντας το από το κύριο μενού του υπολογιστή σας). Αποτελεί έναν αποδοτικό τρόπο για να δοκιμάστε νέες ιδέες ή να εξετάστε λειτουργικές μονάδες και πακέτα (θυμηθείτε `help(x)`).

interpreted

  Η Python είναι μια interpreted γλώσσα, σε αντίθεση με μια μεταγλωττισμένη, αν και η διάκριση μπορεί να είναι και θολή λόγω της παρουσία του bytecode μεταγλωττιστή. Αυτό σημαίνει ότι τα αρχεία προέλευσης μπορούν να εκτελεστούν απευθείας χωρίς να δημιουργηθεί ρητά ένα εκτελέσιμο αρχείο που στην συνέχεια εκτελείται. Οι interpreted γλώσσες συνήθως έχουν μικρότερο κύκλο ανάπτυξης/ εντοπισμού σφαλμάτων από τις μεταγλωττισμένες, αν και τα προγράμματά τους γενικά εκτελούνται πιο αργά. Βλ. επίσης interactive.

τερματισμός λειτουργίας διερμηνέα

  Όταν ζητείται τερματισμός λειτουργίας, ο διερμηνέας της Python εισέρχεται σε μια ειδική φάση όπου απελευθερώνει σταδιακά όλους τους διατιθέμενους πόρους, όπως λειτουργικές μονάδες και πολλαπλές κρίσιμες εσωτερικές δομές. Επίσης πραγματοποιεί αρκετές κλήσεις στο συλλέκτης σκουπιδιών. Αυτό μπορεί να ενεργοποιήσει την εκτέλεση κώδικα σε καταστροφείς που ορίζονται από το χρήστη ή σε callbacks ασθενούς ανταποκρίσεις. Ο κώδικας που εκτελείται κατά τη φάση τερματισμού λειτουργίας μπορεί να συναντήσει διάφορες εξαιρέσεις, καθώς οι πόροι στους οποίους βασίζεται ενδέχεται να μην λειτουργούν πλέον (συνήθη παραδείγματα είναι οι λειτουργικές μονάδες βιβλιοθήκης ή ο μηχανισμός ειδοποιήσεων).

  Ο βασικός λόγος τερματισμού λειτουργίας του διερμηνέα είναι ότι το `__main__` module ή ολοκληρώθηκε η εκτέλεση του κώδικα που έτρεχε.

iterable

  Ένα αντικείμενο ικανό να επιστρέψει τα μέλη του ένα κάθε φορά. Παραδείγματα iterables περιλαμβάνουν όλους του τύπους ακολουθιών (όπως `list`, `str`, και `tuple`) και μερικούς τύπους μη ακολουθίας όπως `dict`, αντικείμενο αρχείου, και αντικείμενα οποιονδήποτε κλάσεων που μπορούν να οριστούν με μια μέθοδο `__iter__()` ή με μία μέθοδο `__getitem__()` που υλοποιεί τη σημασιολογία sequence.

  Τα iterables μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ένα `for` βρόχο και σε πολλά άλλα σημεία όπου χρειάζεται μια ακολουθία (`zip()`, `map()`, …). Όταν ένα iterable αντικείμενο μεταβιβάζεται ως όρισμα στην ενσωματωμένη συνάρτηση `iter()`, επιστρέφει έναν iterator για αντικείμενο. Αυτός ο iterator είναι καλός για ένα πέρασμα από ένα σύνολο τιμών. Όταν χρησιμοποιείται επαναληπτικά, συνήθως δεν είναι απαραίτητο να καλέσετε το `iter()` ή να ασχοληθείτε μόνοι σας με αντικείμενα iterator. Η δήλωση `for` το κάνει αυτόματα για εσάς, δημιουργώντας μια προσωρινή μεταβλητή χωρίς όνομα για να κρατά τον iterator για την διάρκεια του βρόχου. Βλ. επίσης iterator, sequence, και generator.

iterator

  Ένα αντικείμενο που αντιπροσωπεύει μια ροή δεδομένων. Επαναλαμβανόμενες κλήσεις προς τη μέθοδο `__next__()` του iterator (ή μεταβίβαση του στην ενσωματωμένη συνάρτηση `next()`) επιστρέφουν διαδοχικά στοιχεία στην ροή. Όταν όχι περισσότερα δεδομένα είναι διαθέσιμα εγείρεται μια εξαίρεση `StopIteration`. Σε αυτό το σημείο, το αντικείμενο iterator εξαντλείται και τυχόν περαιτέρω κλήσεις στη μέθοδο `__next__()` απλώς απλά εγείρουν ξανά το `StopIteration`. Οι iterators πρέπει να έχουν μια μέθοδο `__iter__()` που επιστρέφει το ίδιο το αντικείμενο iterator, έτσι ώστε κάθε iterator να είναι επίσης iterable και μπορεί να χρησιμοποιηθεί στα περισσότερα μέρη όπου γίνονται αποδεκτοί και άλλοι iterators. Μια αξιοσημείωτη εξαίρεση είναι ο κώδικας που επιχειρεί πολλαπλά περάσματα iteration. Ένα αντικείμενο κοντέινερ (όπως ένα `list`) παράγει έναν καθαρά νέο iterator κάθε φορά που κάθε φορά που μεταβιβάζεται στην συνάρτηση `iter()` ή τον χρησιμοποιείται σε έναν `for` βρόχο. Εάν επιχειρήσετε αυτό με έναν iterator απλώς θα επιστρέψετε το ίδιο εξαντλημένο αντικείμενο iterator που χρησιμοποιήθηκε στο προηγούμενο πέρασμα iteration , κάνοντας το να φαίνεται σαν ένα άδειο κοντέινερ.

  Περισσότερες πληροφορίες μπορούν να βρεθούν στο Τύποι Iterator.

  Το CPython δεν εφαρμόζει με συνέπεια την απαίτηση να ορίζει ένας iterator `__iter__()`.

συνάρτηση key

  Μια συνάρτηση κλειδί ή μια συνάρτηση ταξινόμησης είναι μια δυνατότητα κλήσης που επιστρέφει μια τιμή που χρησιμοποιείται για ταξινόμηση ή διάταξη. Για παράδειγμα, `locale.strxfrm()` χρησιμοποιείται για την παραγωγή ενός κλειδιού ταξινόμησης που γνωρίζει τις συμβάσεις ταξινόμησης για συγκεκριμένες τοπικές ρυθμίσεις.

  Ένα αριθμός εργαλείων στην Python δέχεται βασικές συναρτήσεις για τον έλεγχο του τρόπου με τον οποίο τα στοιχεία ταξινομούνται ή ομαδοποιούνται. Αυτά περιέχουν `min()`, `max()`, `sorted()`, `list.sort()`, `heapq.merge()`, `heapq.nsmallest()`, `heapq. nlargest()`, και `itertools.groupby()`.

  Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να δημιουργήσετε μια συνάρτηση κλειδιού. Για παράδειγμα. η μέθοδος `str.lower()` μπορεί να χρησιμεύσει ως συνάρτηση κλειδί για την περίπτωση μη διάκρισης πεζών-κεφαλαίων. Εναλλακτικά, μια συνάρτηση κλειδιού μπορεί να δημιουργηθεί από μια `lambda` έκφραση όπως `lambda r: (r[0], r[2])`. Επίσης, `operator.attrgetter()`, `operator.itemgetter()` και `operator.methodcaller()` είναι τρεις κατασκευαστές βασικών συναρτήσεων. Βλ. το Ταξινόμηση HOW TO για παραδείγματα δημιουργίας και χρήσης βασικών συναρτήσεων.

όρισμα keyword

  Βλ. argument.

lambda

  Μια ανώνυμη ενσωματωμένη συνάρτηση που αποτελείται από μια μοναδική expression η οποία αξιολογείται όταν καλείται η συνάρτηση. Η σύνταξη για τη δημιουργία μιας συνάρτησης lambda είναι `lambda [parameters]: expression`

LBYL

  Look before you leap. Αυτό το στυλ κωδικοποίησης ελέγχει ρητά τις προϋποθέσεις πριν πραγματοποιήσει κλήσεις ή αναζητήσεις. Αυτό το στυλ έρχεται σε αντίθεση με την προσέγγιση EAFP και χαρακτηρίζεται από την παρουσία πολλών δηλώσεων `if`.

  Σε ένα περιβάλλον πολλαπλών νημάτων, η προσέγγιση LBYL μπορεί να διακινδυνεύσει να εισάγει μια συνθήκη αγώνα μεταξύ «the Looking» και «the leaping». Για παράδειγμα ο κώδικας, `if key in mapping: return mapping[key]` μπορεί να αποτύχει εάν ένα άλλο νήμα αφαιρέσει το key από το mapping μετά τη δοκιμή, αλλά πριν από την αναζήτηση. Αυτό το πρόβλημα μπορεί να λυθεί με κλειδώματα ή χρησιμοποιώντας την προσέγγιση EAFP.

λεξικός αναλυτής

  Επίσημη ονομασία για τον tokenizer · δείτε token.

λίστα

  Ένα ενσωματωμένο Python sequence. Παρά το όνομα του, μοιάζει περισσότερο με έναν πίνακα σε άλλες γλώσσες παρά με μια συνδεδεμένη λίστα, καθώς η πρόσβαση στα στοιχεί είναι O(1).

list comprehension

  Ένα συμπαγής τρόπος για να επεξεργαστείτε όλα ή μέρος των στοιχείων σε μια ακολουθία και να επιστρέψετε μια λίστα με τα αποτελέσματα. `result = ['{:#04x}'.format(x) for x in range(256) if x % 2 == 0]` δημιουργεί μια λίστα συμβολοσειρών που περιέχουν ζυγούς δεκαεξαδικούς αριθμούς (0x..) στο εύρος από 0 έως 255. Η πρόταση `if` είναι προαιρετική. Εάν παραλειφθεί, όλα τα στοιχεία στο `range(256)` υποβάλλονται σε επεξεργασία.

loader

  Ένα αντικείμενο που φορτώνει ένα module. Πρέπει να ορίζει τις μεθόδους `exec_module()` και `create_module()` για την υλοποίηση της διεπαφής `Loader`. Ένας loader συνήθως επιστρέφεται με ένα finder. Δείτε επίσης:

  - Finders and loaders

  - `importlib.abc.Loader`

  - PEP 302

τοπική κωδικοποίηση

  Στο Unix, είναι η κωδικοποίηση της τοπική ρύθμισης LC_CTYPE. Μπορεί να ρυθμιστεί με `locale.setlocale(locale.LC_CTYPE, new_locale)`.

  Στα Windows, είναι η code page ANSI (π.χ. `"cp1252"`).

  Στο Android και το VxWorks, η Python χρησιμοποιεί το `"utf-8"` ως τοπική κωδικοποίηση.

  `locale.getencoding()` μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανάκτηση της τοπικής κωδικοποίησης.

  Βλ. επίσης το filesystem encoding and error handler.

μαγική μέθοδος

  Ένα άτυπο συνώνυμο για special method.

mapping

  Ένα αντικείμενο κοντέινερ που υποστηρίζει αυθαίρετες αναζητήσεις κλειδιών και υλοποιεί τις μεθόδους που καθορίζονται στο `collections.abc.Mapping` ή `collections.abc.MutableMapping` abstract base classes. Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν `dict`, `collections.defaultdict`, `collections.OrderedDict` και `collections.Counter`.

meta path finder

  Ένας finder που επιστράφηκε με αναζήτηση στο `sys.meta_path`. Οι finders μετα-διαδρομής σχετίζονται, αλλά διαφέρουν από τα finders entry διαδρομής.

  Βλ. `importlib.abc.MetaPathFinder` για τις μεθόδους που υλοποιούν οι meta path finders.

μετα-κλάση

  Η κλάση μιας κλάσης. Οι ορισμοί κλάσης δημιουργούν ένα όνομα κλάσης, ένα λεξικό κλάσης και μια λίστα βασικών κλάσεων. Η μετα-κλάση είναι υπεύθυνη για την απόκτηση αυτών των τριών ορισμάτων και την δημιουργία της κλάσης. Οι περισσότερες αντικειμενοστρεφείς γλώσσες προγραμματισμού παρέχουν μια προεπιλεγμένη υλοποίηση. Αυτό που κάνει την Python ξεχωριστή είναι ότι είναι δυνατή η δημιουργία προσαρμοσμένων μετακλάσεων. Οι περισσότεροι χρήστες δεν χρειάζονται ποτέ αυτό το εργαλείο, αλλά όταν παραστεί ανάγκη, αυτό το εργαλείο, οι μετα-κλάσεις μπορούν να παρέχουν ισχυρές, κομψές λύσεις. Έχουν χρησιμοποιηθεί για την καταγραφή πρόσβασης χαρακτηριστικών, την προσθήκη ασφάλειας νημάτων, την παρακολούθηση δημιουργίας αντικειμένων, την υλοποίηση singletons, και πολλές άλλες εργασίες.

  Περισσότερες πληροφορίες μπορούν να βρεθούν στο Metaclasses.

μέθοδος

  Μια συνάρτηση που ορίζεται μέσα στο σώμα μιας κλάσης. Εάν καλείται ως χαρακτηριστικό μιας περίπτωσης αυτής της κλάσης, η μέθοδος θα λάβει αντικείμενο περίπτωσης ως πρώτο της argument (το οποίο συνήθως ονομάζεται `self`). Βλ. function και nested scope.

σειρά ανάλυσης μεθόδων

  Η Σειρά Ανάλυσης Μεθόδων είναι η σειρά με την οποία οι βασικές κλάσεις αναζητούνται για ένα μέλος κατά την αναζήτησης. Βλ. The Python 2.3 Method Resolution Order για λεπτομέρειες του αλγορίθμου που χρησιμοποιείται από τον διερμηνέα της Python από την έκδοση 2.3.

module

  Ένα αντικείμενο που χρησιμεύει ως οργανωτική μονάδα του κώδικα της Python. Τα modules έχουν έναν χώρο ονομάτων που περιέχει αυθαίρετα αντικείμενα Python. Τα modules φορτώνονται στην Python με την διαδικασία importing.

  Βλ. επίσης package.

τεχνικές προδιαγραφές module

  Ένα namespace που περιέχει τις πληροφορίες που σχετίζονται με την εισαγωγή που χρησιμοποιούνται για την φόρτωση ενός module. Μια περίπτωση του `importlib.machinery.ModuleSpec`.

  Βλ. επίσης Module specs.

MRO

  Βλ. method resolution order.

mutable

  Τα ευμετάβλητα αντικείμενα μπορούν να αλλάξουν τις τιμές αλλά να κρατήσουν τα `id()`. Βλ. επίσης immutable.

named tuple

  Ο όρος «named tuple» εφαρμόζεται για οποιονδήποτε τύπο ή κλάση που κληρονομείται από την πλειάδα και των οποίων τα στοιχεία μπορούν να ευρετηριοποιηθούν είναι προσβάσιμα χρησιμοποιώντας επώνυμα χαρακτηριστικά. Ο τύπος ή η κλάση μπορεί να έχει και άλλα χαρακτηριστικά.

  Πολλοί ενσωματωμένοι τύποι είναι named tuples, συμπεριλαμβανομένων των τιμών που επιστρέφονται από `time.localtime()` και `os.stat()`. Ένα άλλο παράδειγμα είναι το `sys.float_info`:

      >>> sys.float_info[1]                   # indexed access
      1024
      >>> sys.float_info.max_exp              # named field access
      1024
      >>> isinstance(sys.float_info, tuple)   # kind of tuple
      True

  Ορισμένες αναγνωρισμένες πλειάδες είναι ενσωματωμένοι τύποι (όπως τα παραπάνω παραδείγματα). Εναλλακτικά, μια αναγνωρισμένη πλειάδα μπορεί να δημιουργηθεί από έναν ορισμό κανονικής κλάσης που κληρονομεί από `tuple` και που ορίζει έγκυρα πεδία. Μια τέτοια κλάση μπορεί να είναι γραμμένη με το χέρι ή μπορεί να δημιουργηθεί κληρονομώντας το `typing.NamedTuple`, ή με την factory συνάρτηση `collections.namedtuple()`. Οι τελευταίες τεχνικές προσθέτουν επίσης μερικές επιπλέον μεθόδους που μπορεί να μην βρεθούν σε χειρόγραφες ή ενσωματωμένες πλειάδες με όνομα.

namespace

  Το μέρος όπου αποθηκεύεται μια μεταβλητή. Τα namespaces υλοποιούνται ως λεξικά. Υπάρχουν οι τοπικοί, οι καθολικοί και οι ενσωματωμένοι namespaces καθώς και οι ένθετοι namespaces σε αντικείμενα (σε μεθόδους). Για παράδειγμα οι συναρτήσεις `builtins.open` και `os.open()` διακρίνονται από τους χώρους ονομάτων τους. Οι χώροι ονομάτων βοηθούν επίσης την αναγνωσιμότητα και τη συντηρησιμότητα καθιστώντας σαφές ποιο module υλοποιεί μια λειτουργία. Για παράδειγμα, γράφοντας `random.seed()` ή `itertools.islice()` καθιστά σαφές ότι αυτές οι συναρτήσεις υλοποιούνται από τα module `random` και `itertools`, αντίστοιχα.

πακέτο namespace

  Ένα package που χρησιμεύει μόνο ως κοντέινερ για υποπακέτα. Τα πακέτα χώρου ονομάτων μπορεί να μην έχουν φυσική αναπαράσταση και συγκεκριμένα να μην είναι σαν ένα regular package επειδή δεν έχουν το `__init__.py` αρχείο.

  Τα πακέτα χώρου ονομάτων επιτρέπουν σε πολλά πακέτα με δυνατότητα εγκατάστασης μεμονωμένα να έχουν ένα κοινό γονικό πακέτο. Διαφορετικά, συνίσταται η χρήση ενός regular package.

  Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε το PEP 420 και το Namespace packages.

  Βλ. επίσης module.

nested scope

  Η δυνατότητα αναφοράς σε μια μεταβλητή σε έναν περικλειόμενο ορισμό. Για παράδειγμα μια συνάρτηση που ορίζεται μέσα σε μια άλλη συνάρτηση μπορεί να αναφέρεται σε μεταβλητές στην εξωτερική συνάρτηση. Σημειώστε ότι τα ένθετα πεδία από προεπιλογή λειτουργούν μόνο για αναφορά και όχι για εκχώρηση. Οι τοπικές μεταβλητές διαβάζονται και γράφονται στο εσωτερικό πεδίο εφαρμογής. Ομοίως, οι καθολικές μεταβλητές διαβάζουν και γράφουν στον καθολικό χώρο ονομάτων. Το `nonlocal` επιτρέπει την εγγραφή σε εξωτερικά πεδία.

κλάση νέου στυλ

  Το παλιό όνομα για το είδος των κλάσεων χρησιμοποιείται πλέον για όλα τα αντικείμενα. Σε παλιότερες εκδόσεις της Python, μόνο οι κλάσεις νέου στυλ μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τις νεότερες, ευέλικτες δυνατότητες της Python όπως `__slots__`, descriptors, ιδιότητες `__getattribute__()`, μέθοδοι κλάσης, και στατικές μέθοδοι.

αντικείμενο

  Οποιαδήποτε δεδομένα με κατάσταση (χαρακτηριστικά ή τιμή) και καθορισμένη συμπεριφορά (μέθοδοι). Επίσης, η τελική βασική κλάση οποιασδήποτε new-style class.

πακέτο

  Ένα Python module που μπορεί να περιέχει submodules ή αναδρομικά, υποπακέτα. Τεχνικά, ένα πακέτο είναι μια λειτουργική μονάδα Python με ένα `__path__` χαρακτηριστικό.

  Βλ. επίσης regular package και namespace package.

παράμετρος

  Μια έγκυρη οντότητα σε έναν ορισμό function (ή μέθοδος) που καθορίζει ένα argument (ή σε ορισμένες περιπτώσεις, ορίσματα) που μπορεί να δεχθεί η συνάρτηση. Υπάρχουν πέντε είδη παραμέτρων:

  - λέξη-κλειδί ή θέση: καθορίζει ένα όρισμα που μπορεί να μεταβιβαστεί είτε θέσεως ή ως όρισμα λέξης-κλειδιού. Αυτό είναι το προεπιλεγμένο είδος παραμέτρου, για παράδειγμα foo και bar στα ακόλουθα:

        def func(foo, bar=None): ...

  - θέσεως μόνο: καθορίζει ένα όρισμα που μπορεί να παρέχεται μόνο από τη θέση. Οι παράμετροι μόνο θέσης μπορούν να οριστούν συμπεριλαμβάνοντας έναν χαρακτήρα `/` στη λίστα παραμέτρων του ορισμού συνάρτησης μετά από αυτές, για παράδειγμα posonly1 και posonly2 στα εξής:

        def func(posonly1, posonly2, /, positional_or_keyword): ...

  - λέξης-κλειδί μόνο: καθορίζει ένα όρισμα που μπορεί να παρέχεται μόνο με λέξη κλειδί. Οι παράμετροι μόνο για λέξη-κλειδί μπορούν να οριστούν συμπεριλαμβάνοντας μια παράμετρο θέσης ή σκέτο `*` στη λίστα παραμέτρων του ορισμού συνάρτησης πριν από αυτές, για παράδειγμα kw_only1 και kw_only2 στα ακόλουθα:

        def func(arg, *, kw_only1, kw_only2): ...

  - μεταβλητή θέσης: καθορίζει ότι μπορεί να παρασχεθεί μια αυθαίρετη ακολουθία ορισμάτων θέσης (επιπλέον των ορισμάτων θέσης που είναι ήδη αποδεκτά από άλλες παραμέτρους). Μια τέτοια παράμετρος μπορεί να οριστεί προσαρτώντας το όνομα της παραμέτρου με `*`, για παράδειγμα args στα ακόλουθα:

        def func(*args, **kwargs): ...

  - μεταβλητή λέξη-κλειδί: καθορίζει ότι μπορούν να παρέχονται αυθαίρετα πολλά ορίσματα λέξης-κλειδιού (επιπλέον των ορισμάτων λέξης κλειδιού που είναι αποδεκτά από άλλες παραμέτρους). Μια τέτοια παράμετρος μπορεί να οριστεί προσαρτώντας το όνομα της παραμέτρου με `**`, για παράδειγμα kwargs όπως παραπάνω.

  Οι παράμετροι μπορούν να καθορίσουν τόσο τα προαιρετικά όσο και τα απαιτούμενα ορίσματα , καθώς και προεπιλεγμένες τιμές για ορισμένα προαιρετικά ορίσματα.

  Βλ. επίσης την argument καταχώριση ευρετηρίου, την ερώτηση FAQ σχετικά με η διαφορά μεταξύ ορισμάτων και παραμέτρων, την κλάση `inspect.Parameter`, την ενότητα Function definitions και PEP 362.

path entry

  Μια μεμονωμένη τοποθεσία στο import path την οποία συμβουλεύεται ο path based finder για να βρει modules για εισαγωγή.

path entry finder

  Ένας finder που επιστρέφεται από έναν καλούμενο στο `sys.path_hooks` (δηλαδή ένα path entry hook) που ξέρει πως να εντοπίζει modules με path entry.

  Βλ. `importlib.abc.PathEntryFinder` για τις μεθόδους που ο entry finder διαδρομής υλοποιεί.

path entry hook

  Ένα καλούμενο στη λίστα `sys.path_hooks`, το οποίο επιστρέφει ένα path entry finder εάν ξέρει πως να βρίσκει module σε μια συγκεκριμένη path entry.

path based finder

  Ένα από τα προεπιλεγμένα meta path finders που αναζητά ένα import path για modules.

path-like αντικείμενο

  Ένα αντικείμενο που αντιπροσωπεύει ένα path συστήματος αρχείων. Ένα αντικείμενο path είναι είτε ένα αντικείμενο `str` ή `bytes` που αντιπροσωπεύει ένα path ή ένα αντικείμενο που υλοποιεί το πρωτόκολλο `os.PathLike`. Ένα αντικείμενο που υποστηρίζει το πρωτόκολλο `os.PathLike` μπορεί να μετατραπεί σε path συστήματος αρχείων `str` ή `bytes` καλώντας την συνάρτηση `os.fspath()`” τα `os.fsdecode()` και `os.fsencode()` μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εγγύηση ενός αποτελέσματος `str` ή `bytes`, αντίστοιχα. Εισήχθη από τον PEP 519.

PEP

  Πρόταση Βελτίωσης Python. Ένα PEP είναι ένα έγγραφο σχεδιασμού που παρέχει πληροφορίες στην κοινότητα Python ή περιγράφει μια νέα δυνατότητα για την Python ή τις διαδικασίες ή το περιβάλλον της. Τα PEP θα πρέπει να παρέχουν μια συνοπτική τεχνική προδιαγραφή και μια λογική για τα προτεινόμενα χαρακτηριστικά.

  Τα PEP προορίζονται να είναι οι κύριοι μηχανισμοί για την πρόταση σημαντικών νέων χαρακτηριστικών, για τη συλλογή πληροφοριών της κοινότητας για ένα ζήτημα και για την τεκμηρίωση των αποφάσεων σχεδιασμού που έχουν εισαχθεί στην Python. Ο συγγραφέας του PEP είναι υπεύθυνος για την οικοδόμηση συναίνεσης εντός της κοινότητας και την τεκμηρίωση αντίθετων απόψεων.

  Βλ. PEP 1.

τμήμα

  Ένα σύνολο από αρχεία σε έναν μόνο κατάλογο (ενδεχομένως αποθηκευμένο σε αρχείο zip) που συμβάλλουν σε ένα namespace πακέτο, όπως ορίζεται στο PEP 420.

όρισμα θέσης

  Βλ. argument.

provisional API

  Ένα provisional API είναι αυτό που έχει εσκεμμένα εξαιρεθεί από τις backwards εγγυήσεις συμβατότητας της τυπικής βιβλιοθήκης. Αν και δεν αναμένονται σημαντικές αλλαγές σε τέτοιες διεπαφές, εφόσον επισημαίνονται ως προσωρινές, αλλαγές μη backwards συμβατότητας (μέχρι και κατάργηση της διεπαφής) μπορεί να προκύψουν εάν κριθεί απαραίτητο από τους βασικούς προγραμματιστές. Τέτοιες αλλαγές δεν θα γίνουν άσκοπα – θα συμβούν μόνο εάν αποκαλυφθούν σοβαρά θεμελιώδη ελαττώματα που παραλείφθηκαν πριν από τη συμπερίληψη του API.

  Ακόμη και για provisional API, οι μη backwards συμβατές αλλαγές θεωρούνται «λύση έσχατης ανάγκης»- θα εξακολουθεί να γίνεται κάθε προσπάθεια για να βρεθεί μια λύση backwards συμβατή σε τυχόν εντοπισμένα προβλήματα.

  Αυτή η διαδικασία επιτρέπει στην τυπική βιβλιοθήκη να συνεχίσει να εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου, χωρίς να κλειδώνει προβληματικά σφάλματα σχεδιασμού για εκτεταμένες χρονικές περιόδους. Βλ. PEP 411 για περισσότερες λεπτομέρειες.

provisional πακέτο

  Βλ. provisional API.

Python 3000

  Ψευδώνυμο για το σύνολο εκδόσεων Python 3.x (επινοήθηκε πριν από πολύ καιρό όταν η κυκλοφορία της έκδοσης 3 ήταν κάτι στο μακρινό μέλλον.) Αυτό ονομάζεται επίσης ως συντομογραφία «Py3k».

Pythonic

  Μια ιδέα ή ένα κομμάτι κώδικα που ακολουθεί πιστά τα πιο κοινά ιδιώματα της γλώσσας Python, αντί να υλοποιεί κώδικα χρησιμοποιώντας έννοιες κοινές σε άλλες γλώσσες. Για παράδειγμα, ένα κοινό ιδίωμα στην Python είναι να κάνει μια επανάληψη πάνω από όλα τα στοιχεία ενός iterable χρησιμοποιώντας μια δήλωση `for`. Πολλές άλλες γλώσσες που δεν έχουν αυτόν τον τύπο κατασκευής, έτσι οι άνθρωποι που δεν είναι εξοικειωμένοι με την Python χρησιμοποιούν μερικές φορές έναν αριθμητικό μετρητή:

      for i in range(len(food)):
          print(food[i])

  Αντίθετα, μια πιο καθαρή μέθοδος Pythonic:

      for piece in food:
          print(piece)

αναγνωρισμένο όνομα

  Ένα όνομα με κουκκίδες που δείχνει τη «διαδρομή» από το καθολικό εύρος ενός module σε μια κλάση, συνάρτηση ή μέθοδο που ορίζεται σε αυτήν την ενότητα, όπως ορίζεται στο PEP 3155. Για συναρτήσεις και κλάσεις ανώτατου επιπέδου, το αναγνωρισμένο όνομα είναι ίδιο με το όνομα του αντικειμένου:

      >>> class C:
      ...     class D:
      ...         def meth(self):
      ...             pass
      ...
      >>> C.__qualname__
      'C'
      >>> C.D.__qualname__
      'C.D'
      >>> C.D.meth.__qualname__
      'C.D.meth'

  Όταν χρησιμοποιείται για αναφορά σε modules , το πλήρως αναγνωρισμένο όνομα σημαίνει ολόκληρο το διακεκομμένο path προς το module, συμπεριλαμβανομένων τυχόν γονικών πακέτων π.χ. `email.mime.text`:

      >>> import email.mime.text
      >>> email.mime.text.__name__
      'email.mime.text'

πλήθος αναφοράς

  Ο αριθμός των αναφορών σε ένα αντικείμενο. Όταν το πλήθος αναφορών ενός αντικειμένου πέσει στο μηδέν, κατανέμεται. Μερικά αντικείμενα είναι «αθάνατα» και έχουν πλήθος αναφορών που δεν τροποποιούνται ποτέ και επομένως τα αντικείμενα δεν κατανέμονται ποτέ. Η καταμέτρηση αναφορών γενικά δεν είναι ορατή στον κώδικα της Python. αλλά είναι βασικοί στοιχείο της υλοποίησης CPython. Οι προγραμματιστές μπορούν να καλέσουν τη συνάρτηση `sys.getrefcount()` για να επιστρέψουν το πλήθος αναφοράς για ένα συγκεκριμένο αντικείμενο.

κανονικό πακέτο

  Ένα παραδοσιακό package, όπως ένας κατάλογος που περιέχει ένα `__init__.py` αρχείο.

  Βλ. επίσης namespace package.

__slots__

  Μια δήλωση μέσα σε μια κλάση που εξοικονομεί μνήμη δηλώνοντας εκ των προτέρων χώρο για παράδειγμα χαρακτηριστικά και εξαλείφοντας λεξικά στιγμιοτύπων. Αν και δημοφιλής, η τεχνική είναι κάπως δύσκολο να γίνει σωστή και προορίζεται καλύτερα για σπάνιες περιπτώσεις όπου υπάρχει μεγάλος αριθμός στιγμιοτύπων σε μια εφαρμογή κρίσιμης-μνήμης.

ακολουθία

  Ένας iterable που υποστηρίζει την αποτελεσματική πρόσβαση στο στοιχείο χρησιμοποιώντας ακέραιους δείκτες μέσω της ειδική μεθόδου `__getitem__()` και ορίζει μια μέθοδο `__len__()` που επιστρέφει το μήκος της ακολουθίας. Ορισμένοι ενσωματωμένοι τύποι ακολουθιών είναι `list`, `str`, `tuple`, και `bytes`. Σημειώστε ότι το `dict` υποστηρίζει επίσης `__getitem__()` και `__len__()`, αλλά θεωρείται αντιστοίχιση και όχι ακολουθία επειδή οι αναζητήσεις χρησιμοποιούν αυθαίρετα hashable κλειδιά παρά ακέραιοι.

  Η αφηρημένη βασική κλάση `collections.abc.Sequence` ορίζει μια πολύ πιο πλούσια διεπαφή που ξεπερνά τα απλά `__getitem__()` και `__len__()`, adding `count()`, `index()`, `__contains__()`, και `__reversed__()`. Οι τύποι που υλοποιούν αυτήν την διευρυμένη διεπαφή μπορούν να καταχωρηθούν ρητά χρησιμοποιώντας `register()`. Για περισσότερη τεκμηρίωση σχετικά με τις μεθόδους ακολουθίας γενικά, ανατρέξτε στο Common Sequence Operations.

set comprehension

  Ένας συμπαγής τρόπος για να επεξεργαστείτε όλα ή μέρος των στοιχείων σε ένα iterable και να επιστραφεί ένα σύνολο με τα αποτελέσματα. `results = {c for c in 'abracadabra' if c not in 'abc'}` δημιουργεί το σύνολο συμβολοσειρών `{'r', 'd'}`. Βλ. Displays for lists, sets and dictionaries.

μοναδικό dispatch

  Μια μορφή dispatch generic function όπου η υλοποίηση επιλέγεται με βάση τον τύπο ενός μεμονωμένου ορίσματος.

slice

  Ένα αντικείμενο που συνήθως περιέχει ένα τμήμα μιας ακολουθίας sequence. Δημιουργείται ένα slice χρησιμοποιώντας τη σημείωση subscript, `[]` με άνω και κάτω τελείες μεταξύ αριθμών όταν δίνονται πολλοί, όπως στο `variable_name[1:3:5]`. Η σημείωση αγκύλης (subscript) χρησιμοποιεί εσωτερικά αντικείμενα `slice`.

απαρχαιωμένη με ήπιο τρόπο

  Ένα απαρχαιωμένο με ήπιο τρόπο API δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε νέο κώδικα, αλλά είναι ασφαλές σε ήδη υπάρχοντα κώδικα να το χρησιμοποιεί. Το API παραμένει τεκμηριωμένο και δοκιμασμένο, αλλά δεν θα ενισχυθεί περαιτέρω.

  Η κατάργηση με ήπιο τρόπο, σε αντίθεση με την κανονική κατάργηση, δεν σχεδιάζει την κατάργηση του API και δεν θα εκπέμπει ειδοποιήσεις

  Δείτε PEP 387: Soft Deprecation.

ειδική μέθοδος

  Μια μέθοδος που καλείται σιωπηρά από την Python για να εκτελέσει μια συγκεκριμένη λειτουργία σε έναν τύπο, όπως η προσθήκη. Τέτοιες μέθοδοι έχουνε ονόματα που ξεκινούν και τελειώνουν με διπλές κάτω παύλες. Οι ειδικές μέθοδοι τεκμηριώνονται στο Special method names.

δήλωση

  Μια πρόταση είναι μέρος μιας σουίτας (ένα «μπλοκ» κώδικα). Μια πρόταση είναι είτε ένας expression είτε μια από πολλές δομές με μια λέξη-κλειδί όπως `if`, `while` ή `for`.

ελεγκτής στατικού τύπου

  Ένα εξωτερικό εργαλείο όπου διαβάζει τον Python κώδικα και τον αναλύει, αναζητώντας προβλήματα όπως λανθασμένοι τύποι. Βλ. επίσης type hints και το module `typing`.

strong reference

  Στο C API της Python, μια ισχυρή αναφορά είναι μια αναφορά σε ένα αντικείμενο που ανήκει στον κώδικα που περιέχει την αναφορά. Η ισχυρή αναφορά λαμβάνεται καλώντας το `Py_INCREF()` όταν η αναφορά δημιουργείται και απελευθερώνεται με `Py_DECREF()` όταν διαγραφεί η αναφορά.

  Η συνάρτηση `Py_NewRef()` μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία ισχυρής αναφοράς σε ένα αντικείμενο. Συνήθως, η συνάρτηση `Py_DECREF()` πρέπει να καλείται στην ισχυρή αναφορά πριν βγει από το εύρος της ισχυρής αναφοράς, για να αποφευχθεί η διαρροή μιας αναφοράς.

  Βλ. επίσης borrowed reference.

κωδικοποίηση κειμένου

  Μια συμβολοσειρά στην Python είναι μια ακολουθία σημείων κώδικα Unicode (στο εύρος `U+0000`–`U+10FFFF`). Για να αποθηκεύσετε ή να μεταφέρετε μια συμβολοσειρά, πρέπει να σειριοποιηθεί ως δυαδική ακολουθία.

  Η σειριοποίηση μιας συμβολοσειράς σε μια δυαδική ακολουθία είναι γνωστή ως «κωδικοποίηση» , και η αναδημιουργία της συμβολοσειράς από την δυαδική ακολουθία είναι γνωστή ως «αποκωδικοποίηση».

  Υπάρχει μια ποικιλία διαφορετικής σειριοποίησης κειμένου codecs, οι οποίοι συλλογικά αναφέρονται ως «κωδικοποιήσεις κειμένου».

αρχείο κειμένου

  Ένα file object ικανό να διαβάζει και να γράφει αντικείμενα `str`. Συχνά, ένα αρχείο κειμένου αποκτά πραγματικά πρόσβαση σε μια ροή δυαδική ροή δεδομένων και χειρίζεται αυτόματα την text encoding. Παραδείγματα αρχείων κειμένου είναι αρχεία που ανοίγουν σε λειτουργία κειμένου (`'r'` ή `'w'`), `sys.stdin`, `sys.stdout`, και στιγμιότυπα του `io.StringIO`.

  Βλ. επίσης binary file για ένα αντικείμενο αρχείου με δυνατότητα ανάγνωσης και εγγραφής δυαδικά αντικείμενα.

token

  Μια μικρή μονάδα πηγαίου κώδικα, που παράγεται από τον lexical analyzer (ο οποίος αποκαλείται επίσης tokenizer). Ονόματα, αριθμοί, συμβολοσειρές, τελεστές, αλλαγές γραμμής και παρόμοια στοιχεία αναπαρίστανται ως tokens.

  Το module `tokenize` εκθέτει τον λεξικό αναλυτή της Python. Το module `token` περιέχει πληροφορίες για του διαφόρους τύπους tokens.

συμβολοσειρά τριπλών εισαγωγικών

  Μια συμβολοσειρά που δεσμεύεται από τρεις περιπτώσεις είτε ενός εισαγωγικού (») ή μιας αποστρόφου (“). Αν και δεν παρέχουν καμία λειτουργικότητα που δεν είναι διαθέσιμη με συμβολοσειρές με μονά εισαγωγικά, είναι χρήσιμες για διαφόρους λόγους. Σας επιτρέπουν να συμπεριλάβετε μονά και διπλά εισαγωγικά χωρίς διαφυγή σε μια συμβολοσειρά και μπορούν να εκτείνονται σε πολλές γραμμές χωρίς τη χρήση του χαρακτήρα συνέχεια, καθιστώντας τα ιδιαίτερα χρήσιμα κατά τη σύνταξη εγγράφων με συμβολοσειρές.

τύπος

  Ο τύπος ενός Python αντικειμένου καθορίζει τι είδους αντικείμενο είναι∙ κάθε αντικείμενο έχει έναν τύπο. Ο τύπος ενός αντικειμένου είναι προσβάσιμος ως το χαρακτηριστικό `__class__` ή μπορεί να ανακτηθεί με `type(obj)`.

type alias

  Ένα συνώνυμο για έναν τύπο, που δημιουργείται με την ανάθεση τύπου σε ένα αναγνωριστικό.

  Τα type aliases είναι χρήσιμα για την απλοποίηση type alias. Για παράδειγμα:

      def remove_gray_shades(
              colors: list[tuple[int, int, int]]) -> list[tuple[int, int, int]]:
          pass

  μπορεί να γίνει πιο ευανάγνωστο όπως:

      Color = tuple[int, int, int]

      def remove_gray_shades(colors: list[Color]) -> list[Color]:
          pass

  Βλ. `typing` και PEP 484, που περιγράφει αυτήν την λειτουργικότητα.

type hint

  Ένας annotation που καθορίζει τον αναμενόμενο τύπο για μια μεταβλητή, ένα χαρακτηριστικό κλάσης ή μια παράμετρο συνάρτησης ή τιμή επιστροφής.

  Οι υποδείξεις τύπων (type hints) είναι προαιρετικές και δεν επιβάλλονται από την Python, αλλά είναι χρήσιμες για static type checkers. Μπορούν επίσης να βοηθήσουν τους IDEs με τη συμπλήρωση και την αναδιαμόρφωση κώδικα.

  Υποδείξεις τύπου (type hints) για καθολικές μεταβλητές, χαρακτηριστικά κλάσης και συναρτήσεις , αλλά όχι τοπικές μεταβλητές, μπορούν να προσπελαστούν χρησιμοποιώντας το `typing.get_type_hints()`.

  Βλ. `typing` και PEP 484, που περιγράφει αυτήν την λειτουργικότητα.

καθολικές νέες γραμμές

  Ένα τρόπος ερμηνείας ροών κειμένου στον οποίο όλα τα ακόλουθα αναγνωρίζονται ως λήξεις μιας γραμμής: η σύμβαση τέλους γραμμής του Unix `'\n'`, η σύμβαση των Windows `'\r\n'`, και την παλιά σύμβαση Macintosh `'\r'`. Βλ. PEP 278 και PEP 3116, καθώς και `bytes.splitlines()` για πρόσθετη χρήση.

annotation μεταβλητής

  Ένας annotation μια μεταβλητής ή ενός χαρακτηριστικού κλάσης.

  Όταν annotating μια μεταβλητή ή ένα χαρακτηριστικό κλάσης, η ανάθεση είναι προαιρετική:

      class C:
          field: 'annotation'

  Τα annotations μεταβλητών χρησιμοποιούνται συνήθως για type hints: για παράδειγμα αυτή η μεταβλητή αναμένεται να λάβει τιμές `int`:

      count: int = 0

  Η σύνταξη annotation μεταβλητής περιγράφεται στην ενότητα Annotated assignment statements.

  Βλ. function annotation, PEP 484 και PEP 526, που περιγράφουν αυτή τη λειτουργία. Δείτε επίσης Annotations Best Practices για βέλτιστες πρακτικές σχετικά με την εργασία με σχολιασμούς.

virtual environment

  Ένα συνεργατικά απομονωμένο περιβάλλον χρόνου εκτέλεσης που επιτρέπει στους χρήστες και τις εφαρμογές της Python να εγκαταστήσουν και να αναβαθμίσουν πακέτα διανομής Python χωρίς να παρεμβαίνουν στη συμπεριφορά άλλων εφαρμογών Python που εκτελούνται στο ίδιο σύστημα.

  Βλ. επίσης `venv`.

virtual machine

  Ένας υπολογιστής ορίζεται εξ ολοκλήρου από το λογισμικό. Η εικονική μηχανή της Python εκτελεί το bytecode που εκπέμπεται από τον μεταγλωττιστή bytecode.

Zen της Python

  Κατάλογος σχεδιαστικών αρχών και φιλοσοφιών που είναι χρήσιμες για την κατανόηση και τη χρήση της γλώσσας. Ο κατάλογος μπορεί να βρεθεί πληκτρολογώντας «`import this`» στην διαδραστική κονσόλα.